De bron van de Arabische taal zijn haar stamwoorden van (meestal) drie letters. Volgens de grammatica van de Arabische taal worden de stamwoorden vervormd tot iedere mogelijke afgeleide betekenis van het stamwoord. Dus bijvoorbeeld, als het stamwoord voor "helpen" na- sa - ra is, dan worden woorden als "de hulp", "degene die helpt", "ik help", et cetera, allemaal tot stand gebracht door vervorming van de stam na- sa - ra.

Vanwege dit feit hebben Arabische woorden naast hun bovenliggende betekenis veelal tevens een diepere betekenis, welke gevonden kan worden wanneer teruggekeerd wordt naar het oorspronkelijke stamwoord waaruit het woord afkomstig is. Bijvoorbeeld het Arabische woord voor exegese, tafsier, is afkomstig van de stam fa - sa - ra. Deze stam betekent letterlijk ondermeer "het gordijn optrekken". Door terug te keren naar deze betekenis van het stamwoord wordt derhalve duidelijk dat tafsier van de Edele Koran de bedoeling heeft om het gordijn van onduidelijkheid weg te nemen en duidelijkheid te verschaffen. Oftewel, om de boodschap in de verzen van de Edele Koran te openbaren en duidelijk te maken.

Deze activiteit, om de betekenis van woorden te verhelderen door teruig te gaan naar de letterlijke betekenis van het oorspronkelijke stamwoord, draagt de naam isjtiqaaq.

Volgens sommige geleerden bestaat er in de Arabische taal ook wat zij noemen Al Isjtiqaaq al Kabier. Dit principe zegt dat stamwoorden met gelijke letters, maar in verschillende volgorde, eenzelfde thema of betekenis delen omdat zij uit dezelfde letters bestaan. Een voorbeeld:

Dja - ba - ra

Een koning wordt al djabar genoemd vanwege de macht die hij bezit.

Ba - dja - ra

Een boedjr is een grote, belangrijke, zwaarwegende kwestie.

Ba - ra - dja

Een boerdj is een grote toren of een fort dat zelfvoorzienend is in eten en drinken dus zijn bewoners kan beschermen.

Dja - ra - ba

Wanneer iemand moedjarrib genoemd wordt dan betekent dit dat hij door beproevende ervaringen sterker is geworden.

Deze verschillende stamwoorden bestaan allen uit dezelfde letters en zij delen allen een thema: macht en kracht. Dit is een voorbeeld van Al Isjtiqaaq al Kabier.

Sommige exegeses (tafsier) van de Edele Koran concentreren zich in het bijzonder op het taalkundig wonder van de Edele Koran. De geleerden van Tafsier al Koran die zich hiermee bezig houden kijken ook naar Al Isjtiqaaq en Al Isjtiqaaq al Kabier om woorden te verduidelijken. Om de diepste van betekenissen van de Edele Koran te openbaren, opdat de boodschap in het Woord van Allah (swt) geheel duidelijk wordt gemaakt. Waardoor feitelijk de verhevenheid van het taalgebruik van Allah (swt) duidelijk wordt gemaakt.

In de tafsier van Al Qoertoebie wordt Al Isjtiqaaq al Kabier gedaan bij vers 54 in soera Joenoes:

"En indien elke ziel die onrechtvaardig handelt al hetgeen op aarde is, zou bezitten, zou zij er zich voorzeker mede trachten vrij te kopen. En wanneer zij de straf zien zullen zij hun spijt (al nadaama) tonen. Er zal met rechtvaardigheid over hen worden gericht en hun zal geen onrecht worden aangedaan." (Zie de vertaling van de betekenis van de Koran, soera Joenoes 10, vers 54)

Al Qoertoebie merkt hierbij op dat het woord dat gebruikt wordt voor "spijt", al nadaama, afkomstig is van de stam noen - daal - miem. Een ander stamwoord met deze drie letters is daal - miem - noen en dit stamwoord betekent "doorgaan" en "volharden".

Volgens het principe van Al Isjtiqaaq al Kabier betekent dit dat de spijt die de onrechtvaardige mensen zullen voelen op de Dag des Oordeels, een bijzonder soort type spijt zal zijn. Het zal niet de spijt zijn die we kennen van het hedendaagse leven, de spijt die met de tijd afzwakt, die men begint te vergeten en die vaak geheel verdwijnt. Nee, de spijt op de Dag des Oordeels zal volharden ondanks de tijd. De onrechtvaardige zal spijt voelen voor al de misdaden die hij begaan heeft in dit leven. Deze spijt zal altijd bij hem blijven. Hij zal deze nooit vergeten, iedere seconde zal deze spijt in zijn gedachten zijn. En nooit zal deze spijt van hem weg gaan.

Dit betekent dat zelfs de spijt zelf een bestraffing zal zijn voor de misdadiger. Hij zal middels het Vuur bestraft worden, zo Allah (swt) besluit hem niet vergeven. Maar hij zal tevens een ondraaglijke spijt voelen die maar niet weg van hem zal gaan, die hem naast de fysieke marteling tevens een psychische marteling zal doen ondergaan.

Bron: arabicgems.wordpress.com