De onjuistheid van de wetenschappelijke methode:

De wetenschappelijke methode wordt gehanteerd bij het onderzoeken van verscheidene branches van kennis, zoals psychologie, biologie, scheikunde, etc. We willen niet over de juist of onjuistheid van het hanteren van de wetenschappelijke methode in de bovengenoemde branches discussiëren, maar de lezer erop wijzen dat wij ons alleen gaan richten tot het gebruik van de wetenschappelijke methode m.b.t. onze onderwerp, en dat is de weg naar het geloof.

Het onderzoeksveld wordt bepaald door de volgende vragen:

Kan de wetenschappelijke methode tot het juiste geloof leiden?

Is het hanteren van de wetenschappelijke methode om tot het juiste geloof te komen, de juiste methode?

Als de mens een bepaalde waarheid wil achterhalen, is het voor hem wel mogelijk om het d.m.v. een onjuiste methode te achterhalen, hoewel het hanteren van een wetenschappelijke methode tot de waarheid kan leiden, blijft het een onjuiste methode. De reden van waarom het gebruik van de wetenschappelijk methode onjuist is, is als volgt:

1: Eén van de voorwaarde van de wetenschappelijke methode is:

dat het onderzochte fenomeen tastbaar moet zijn. Deze voorwaarde kan niet bij alle onderzoeksvelden worden gesteld, zoals het onderzoeken van de geschiedenis en het verstand van de mens, en andere culturen en kennistheorieën. Opgrond van deze voorwaarde kan alléén tastbare materie worden onderzocht. En hierdoor is het bijvoorbeeld uitgesloten om het bestaan van de schepper te kunnen onderzoeken, omdat de essentie van de Schepper geen tastbare materie is, wat d.m.v. wetenschappelijke methode onderzocht kan worden.

2 : de wetenschappelijke methode is: observatie + experiment + opstelling en overweging = Resultaat

Het observeren en experimenteren kan bij dit onderwerp niet worden toegepast, omdat de essentie van de Schepper geen tastbare materie is, wat geobserveerd en onderzocht kan worden in een laboratorium.

3: De wetenschap heeft een onzekere en twijfelachtige karakter, waardoor een volledige en complete waarheid niet naar voren kan worden gebracht.

Een voorbeeld hiervan is: de natuurkundige theorieën van Newton, die in de eerste instantie als wetenschappelijke feiten werden beschouwd, totdat Einstein de theorieën van Newton heeft bekritiseerd op onvolledigheid en onjuistheid.

Een ander voorbeeld: het atoom werd in de eerste instantie als het kleinste deeltje van een scheikundig element gezien, totdat het tegendeel werd bewezen. En omdat de wetenschap geen vaste feiten naar voren kan brengen, is het daarom onjuist om de wetenschappelijke methode te gebruiken bij het onderzoeken van het juiste weg naar het geloof.

De waarheid van het geloof is niet relatief maar het is een concrete feit. Wanneer de mens in een Schepper gelooft met twijfels en zonder volledige overtuiging, dan is er geen sprake van 100 % geloof. Dit betekent dat hij relatief gelovig is en relatief ongelovig wat in strijd is met het menselijke verstand.