De pragmatische methode:

Er zijn een aantal denkers die het eigenbelang/ interesse als maatstaf hanteren bij het aannemen van een waarde, begrip, of geloof.Hun regel is: een begrip dat geen praktische gevolgen heeft, heeft dan ook geen betekenis.

Volgens hen bestaat niet een algemeen geldige waarheid, onafhankelijk van het verstand en van het organisme. Wat bestaat zijn waarheden waarvan de waarde afhangt van de mate waarin de handelingen die zij mogelijk maken, succes hebben.

Dewey (is één van de pragmatisten) zegt: "idee en een werkelijke geloof is iets wat nuttig is."

Gor santiana (Spaanse filosoof) zegt: "ik geloof in de Katholieke doctrine ook al weet ik dat het niet waar is."

Deze twee uitspraken geven een duidelijke voorbeeld van de pragmatische filosofie. Dit begrip is gevaarlijk en onjuist omdat in de werkelijkheid het idee het gedrag beïnvloed en niet andersom. De interesse is geen objectieve maatstaaf, maar subjectieve en egoïstische.Bovendien; de interesse is geen maatstaaf, omdat interesse iets individueel is en geloof hieraan tegen is collectief, en wat collectief is moet men niet individueel benaderen, anders gezegd; de maatstaaf die hier gehanteerd moet worden moet voor iedereen aanneembaar zijn.