Politieke sleutelbegrippen hebben een haast magische werking. Hun overvloedig gebruik suggereert een semantische eenduidigheid.De begrippen hebben ook een structurerend, zeer actief effect.Ze laten toe een feit of een fenomeen te categoriseren, het begrijpelijk te maken, het te plaatsen in een raamwerk van reeds aanwezige kennis over de wereld, de samen leving en onszelf.

Ze bepalen daardoor gedeeltelijk, weliswaar onze houding tegenover het fenomeen, onze reacties, onze morele opstelling, onze evaluatie. Termen kunnen hevige emoties opwekken, en andere sussen of lamleggen. Ronald Reagan sprak niet zonder reden over de Nicaraguaanse contra's als freedom fighters, bezuinigingen worden niet zonder reden aangekondigd als saneringen, afdankingen als personeels herschikkingen, racisme als vooroordelen of angst voor het vreemde, enzovoort. Boris Jeltsin kreeg het voor mekaar zijn parlement met tanks te laten beschieten, en toch nog steeds als democraat of vernieuwer te blijven doorgaan, en Mobutu slaagt er al dertig jaar in versleten te worden voor unificateur en factor van stabiliteit in een staat die - 'for all practical purposes' - heeft opgehouden te bestaan. Wanneer politieke sleutelbegrippen met de nodige handigheid en expertise worden aangewend, kunnen ze moeiteloos staan voor een realiteit die precies het tegenovergestelde betekent.

Het begrip 'tolerantie' heeft in het Westen een lange tijd de eerste plaats gehad met betrekking tot godsdienstige vragen. Mensen die anders denken (bijv. omdat ze een ander geloof aanhangen) worden vervolgd en vermoord. John Lock, een van eerste auteurs die het begrip tolerantie heeft beschreven, bewoordt in "Letter on tollerance / La Lettre sur la tolérance(1689)" dat tolerantie geen plaats inneemt in de Christelijke stromingen.

Tegenwoordig wordt het begrip tolerantie gebruikt voor het accepteren van de ander, zijn ideeen, zijn persoon, zijn gevoelens. Met andere woorden acceptatie van anderen ongeacht ras, kleur of overtuiging. Dit begrip heeft een veel diepere grondslag, daarom is het niet mogelijk om dit in deze rubriek samen te vatten.

Als de bedoeling van tolerantie het accepteren van anderen is, kunnen we zeggen dat Islam het voorbeeld is van tolerantie. De Islam heeft bijvoorbeeld de Joden en de Christen eeuwen lang opgevangen en gerespecteerd in de Islamitische samenleving. Tolerantie in de Islam is vastgelegd door Allah, Hij bepaalt wat wel of niet word getolereerd. Bijvoorbeeld rassenonderscheid wordt niet getolereerd.
Wat de tolerantie van het Westen betreft - afgezien van bepaalde individueen - hebben de Amerikanen en de Russen het juiste voorbeeld in Tsjetsjenië, Afghanistan gegeven.