“Ik getuig dat er geen ilaa is buiten Allah en dat Mohammed zijn boodschapper is.” 

Het is de levensspreuk van de moslim, zijn hele leven draait erom en hij hoort het tenminste 17 keer per dag te zeggen. Hoe belangrijk de sjahada is, is bij iedereen bekend. Het eerste wat een kind of eigenlijk iedereen die Islaam begint te leren leert is de sjahada. Het is de reden waarom iemand moslim is, wat iemand moslim maakt. Maar hoe moet deze getuigenis precies begrepen worden? 

Het woord sjahada komt van de stam sja – ha – da wat betekent “hij getuigde”, en zo wordt het ook letterlijke gebruikt in de Arabische taal. Bijvoorbeeld zou gezegd kunnen worden man yashadoe dhalik oftewel “wie daarvan getuigt”. Wat betekent dat iemand iets waarneemt, daar over daarna een zeker oordeel heeft om dat vervolgens als waarheid daarover aan te nemen. Zoals de getuige (sjaahid) die nodig is om iemand voor een verboden zaak te kunnen veroordelen, hij moet absolute zekerheid hebben. Hij moet het met eigen ogen goed gezien hebben, wie het was of waren en wat er precies gebeurde. 

In onze sjahada is het net zo, door zekere waarneming van de wereld waar in wij leven komen we tot het absoluut zekere oordeel dat deze wel geschapen moet zijn door een schepper, omdat alles wat we waarnemen beperkt is en dus niet altijd al bestaan kan hebben of zichzelf kan scheppen. 

Zo komen we tot het volgende punt van onze sjahada, het erkennen dat we geschapen zijn betekent dat we in niets gelijk zijn aan onze Schepper (swt). Zoals de sjahada soms ook wordt vertaald als “er is niets waard aanbeden te worden naast Allah”. Aanbidding in Islam betekent dat alles in het leven gedaan moet worden om de tevredenheid van de Schepper te verdienen. Dus in alles wat we doen moeten we kijken wat Allah (swt) heeft gezegd: mogen we het doen of niet. Dit is ook precies waar de aard (fitra) van de mens hem tot duwt: op zoek gaan naar de Schepper voor aanbidding en, vanwege de eigen beperkingen, voor de oplossingen voor de problemen die horen bij het leven. Allah (swt) zegt: 

“En Ik hebben de djinn en de mensen enkel geschapen om mij te aanbidden.” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Adh Dhariyaat, vers 56) 

Dit is ook precies wat ilaa betekent. Er is geen Nederlandse vertaling voor dit woord te vinden, en derhalve is enkel een poging tot vertaling niet voldoende om het woord te kunnen begrijpen. Een echte vertaling is eigenlijk niet mogelijk. De ilaa is degene waarvan je verwacht dat hij de juiste wetgeving kan bieden. Hij is dus degene die het leven ordent, die kan en mag bepalen wat wel en niet mag, die bepaalt welke handelingen je in je leven moet verrichten en hoe. Omdat wij in onze sjahada zeggen dat Allah (swt) onze enige ilaa is, mag er in ons leven dus niets of niemand zijn die bepaalt wat wij wel en niet mogen doen in ons leven buiten Allah (swt). 

Omdat onomstotelijk is bewezen dat er een Schepper moet bestaan, en dat deze dus ook het leven moet indelen, moet er ook een boodschap komen van deze Schepper waarin Hij duidelijk maakt hoe er dan geleefd moet worden. De Koran is het zekere bewijs dat Mohammed (saw) een boodschapper en profeet is, omdat dit Boek uniek is en niemand van de mensen ooit in staat is geweest iets te schrijven in de stijl van de Koran. Daarom getuigen we als onderdeel van de sjahada ook dat Mohammed (saw) de boodschapper van Allah (swt) is. 

Dit boek de Heilige Koran, deze boodschap volstaat om problemen waar de mens ooit mee geconfronteerd zal worden op te lossen. Daarom nemen wij, vanwege onze sjahada, Islam als leidraad voor ons leven; de Wet van Allah (swt) als hetgeen ons zegt wat te doen en wat niet te doen; en Mohammed (saw) als boodschapper en profeet van Allah (swt), die ons voorbeeld is, die wij volgen en gehoorzamen in ons leven.