Dat verschillende geloven bestaan is daar er verschillende manieren zijn waar volgens de mens tot een specifiek geloof kan komen. Zes manieren vallen te onderscheiden, namelijk, zijnde de instinctieve manier, de pragmatische manier, de manier van overlevering en de manier van denken, waarbij deze laatste opgedeeld kan worden in gebaseerd op de logische manier van denken, de wetenschappelijke manier van denken en de verstandelijke manier van denken.

De realisatie van beperktheid, afhankelijkheid en machteloosheid dwingt de mens als het ware tot zoeken naar hetgeen niet wordt begrensd door deze eigenschappen, en daarmee tot geloven in een Oermacht. Men kan zich bij de keuze van het feit ter aanbidding beperken tot de instinctieve neiging tot aanbidding, zonder verdere zaken bij deze keuze mee in overweging te nemen. Deze manier van komen tot geloof is de instinctieve manier. Volgens deze manier geeft de mens zijn geloof in de Oermacht vorm op basis van de mate waarin het hem bevredigt, oftewel op basis van de mate waarin het zijn aanbiddinginstinct bevredigt. Als iets dus goed aanvoelt dan kiest hij ervoor om dit tot zijn geloof te nemen, en als het niet goed of niet voldoende goed of niet meer goed aanvoelt dan laat hij dit geloof. Volgens dezelfde manier kan iemand er voor kiezen iets onderdeel van het geloof te maken, uit het geloof weg te laten. Dus wanneer een specifiek iets goed aanvoelt dan benoemt hij dit tot onderdeel van het geloof en wanneer het niet goed aanvoelt dan neemt hij het niet.