Bij het onderwerp "de weg naar geloof" is enkel de verstandelijke manier van denken in staat om de mensheid een maatstaf te bieden op basis waarvan de juistheid danwel onjuistheid van een geloof onomstotelijk vastgesteld kan worden. Het juiste geloof wordt gevonden door de capaciteiten van het verstand toe te passen bij twee onderwerpen:

- Bestaat een Schepper of niet, en zo ja;
- Welke van de boodschappen is werkelijk de boodschap van deze Schepper?

Met andere woorden, het verstand zal ingezet moeten worden om over het al dan niet bestaan van een Schepper te oordelen, en om te oordelen over de boodschappen waarvan beweerd wordt dat deze afkomstig zijn van de Schepper. Oordelen over het bestaan van een feit valt binnen het bereik van het verstand dat drie onderwerpen omvat:

a) Het bestaan van een feit;
b) De eigenschappen van een feit; en
c) De karakteristieken / essentie van een feit.

De realiteit van het verstand is dat zij bij de waarneming van een feit in staat is te oordelen over het bestaan het feit. Sterker nog, het verstand zal gedwongen zijn het bestaan van het feit te bevestigen, en zal met haar oordeel iedere onzekerheid die hieromtrent zou kunnen bestaan weg nemen. Indien het waargenomen wordt dan bestaat het zeker, zo simpel is het. En dus zal het verstand met zekerheid kunnen oordelen over het bestaan van een Schepper. Indien een van de waarnemingsorganen deze Schepper of zijn spoor waarneemt dan zal het verstand oordelen dat deze bestaat, en dit oordeel zal dan zeker juist zijn.

Betreffende de zoektocht naar de boodschap van de Schepper wordt van het verstand gevraagd te oordelen over de eigenschappen / karakteristieken van de boodschappen waarvan beweerd wordt dat zij afkomstig zijn van de Schepper. Deze boodschap zal de goddelijke eigenschap van perfectie kennen gezien het feit dat deze afkomstig is van de Schepper. En deze boodschap zal geen van de eigenschappen kennen waar de boodschappen afkomstig van de mens onvermijdelijk vergezeld van zullen gaan gezien de beperktheid van de mens, zijnde imperfectie. Oftewel, waar de boodschap van de Schepper perfect zal zijn, zal de boodschap die niet van de Schepper afkomstig is onmogelijk perfect kunnen zijn. Over deze eigenschap van een boodschap kan het verstand ook oordelen: wordt een fout waargenomen in de boodschap dan kent deze niet de goddelijke eigenschap als karakteristiek maar de menselijke eigenschap, en wordt in de boodschap geen fout waargenomen dan kent deze de goddelijke eigenschap als karakteristiek. En dus valt dit tweede vraagstuk tevens binnen het bereik van de verstandelijke manier van denken. Het verstand is dus in staat om te zoeken naar het juiste geloof, in tegenstelling tot bijvoorbeeld de wetenschappelijke methode van denken.

Bovendien beschikt de mens met de verstandelijke manier van denken over een maatstaf die objectief is en universeel, in plaats van subjectief en individueel zoals het geval is bij bijvoorbeeld de instinctieve methode van kiezen voor geloof, de pragmatische methode van kiezen voor geloof en de methode van overlevering. Want bij de verstandelijke manier van denken is het oordeel gebaseerd op voorkennis en waarneming, en wanneer een oordeel dus overeenstemt met de waarneming en de voorkennis dan is zij onomstotelijk juist.

Ten slotte biedt de verstandelijke manier van denken de mogelijkheid op zekerheid voor wat betreft de juistheid van het oordeel, alomvattende en onbeperkte zekerheid, in tegenstelling tot de instinctieve methode van zoeken, de pragmatische methode van zoeken, de methode van overlevering, de logische methode van denken en de wetenschappelijke methode van denken. Dit is afhankelijk van het niveau waarop wordt gedacht, wat in wederom een aparte paragraaf uiteengezet zal worden.