Om iets als bron van waarheid aan te kunnen nemen moet eerst de betrouwbaarheid en de geloofwaardigheid van deze bron bewezen worden. Dus bijvoorbeeld de Koran, Bijbel of de Torah kunnen slechts aangenomen worden en gepresenteerd als bron van juiste kennis over het zichtbare en onzichtbare -en dus als bron van de juiste religie- als men met zekerheid vast heeft weten te stellen dat deze afkomstig is van degene met de zekere kennis over het zichtbare en onzichtbare, de Schepper van het zichtbare en onzichtbare. Het is met deze reden dat men de Koran kan vinden, overigens als enigste van deze boeken, de manier van overlevering bij het zoeken naar geloof verwerpende:

"En wanneer er tot hen wordt gezegd: 'Volgt hetgeen Allah heeft geopenbaard', zeggen zij: 'Neen, wij zullen datgene volgen, wat wij onze vaderen zagen volgen'. Zelfs al hadden hun vaderen in het geheel geen verstand en volgden zij de rechte weg niet?" (Zie de vertaling van de betekennissen van de Koran, soerah Al Baqarah, vers 170)

En:

"Welnee, maar zij zeggen: 'Wij hebben gemerkt dat onze vaderen tot een geloofsgemeenschap behoorden en in hun spoor gaan wij in de goede richting'. En zo hebben Wij vóór jouw tijd (oh Mohammed) geen waarschuwer naar een stad gezonden zonder dat haar inwoners die een luxeleven leidden zeiden: 'Wij hebben gemerkt dat onze vaderen tot een geloofsgemeenschap behoorden en in hun spoor gaan wij verder'. En als hij zei: 'En als ik dan tot jullie kom met een betere leidraad dan die waarvan jullie gemerkt hebben dat jullie vaderen zich eraan hielden?', zeiden zij: 'Waarmee jullie gezonden zijn, daaraan hechten wij geen geloof'." (Zie de vertaling van de betekennissen van de Koran, soerah Az Zoechroef, vers 21 - 23)

In plaats van zich te baseren op onzekerheid zoals bij overlevering, roept de Koran de mens op zich te baseren op tot denken overeenkomstig de verstandelijke manier, zodat de mens zich op een objectieve, universele en definitieve maatstaf mag baseren in de zoektocht naar het juiste geloof:

"En tot Zijn tekenen behoort dat Hij voor jullie echtgenotes uit jullie eigen midden geschapen heeft om bij haar rust te vinden. En Hij heeft liefde en erbarmen tussen jullie gebracht. Daarin zijn tekenen voor mensen die nadenken." (Zie de vertaling van de betekennissen van de Koran, soerah Ar Rom, vers 21)

En:

"En tot Zijn teken behoort dat Hij jullie in vrees en begeerte de bliksem laat zien en dat Hij uit de hemel water laat neerdalen en dat Hij daarmee de aarde laat herleven nadat zij dood was. Daarin zijn tekenen voor mensen die verstandig zijn." (Zie de vertaling van de betekennissen van de Koran, soerah Ar Rom, vers 24)

De behoeftige, afhankelijke en onmachtige materie heeft niet altijd bestaan, omdat al de materie laat zien over zowel een begin als eind te beschikken. De vraag is dan ook wie verantwoordelijk is voor het begin en het einde van de materie. Onmogelijk is dit de materie zelf, gezien het feit dat zij afhankelijk is van andere vormen van materie, en gezien het feit dat zij machteloos is tegenover en onderdanig is aan systemen en wetten die het voortgaan van het universum ordenen. En een materie die afhankelijk is van andere materie kan zichzelf niet geschapen hebben. Ten eerste omdat schepping als activiteit het bestaan van iets vereist dat schept - en de materie kan onmogelijk niet bestaan om geschapen te worden en tegelijkertijd toch wel bestaan om zichzelf te scheppen. Ten tweede omdat al de schepping afhankelijk is van andere onderdelen van de schepping, en niets dat zichzelf zou kunnen scheppen zou zichzelf scheppen afhankelijk van andere zaken die het niet kan scheppen. Ten derde omdat de schepping onderdanig is aan wetten die haar bestaan ordenen, de wetten der natuur. Water kan niet anders dan koken, en dus overgaan van vloeibare vorm in gas, bij een temperatuur van 100 graden Celsius en een druk van 1 Bar, ongeacht tijd of plaats. Het water heeft hierbij geen keus en dus geen invloed, dit is voor haar bepaald. De mens kan niet lopen over water daar zijn dichtheid groter is dan de dichtheid van water. En het is nu eenmaal zo dat hetgeen een dichtheid heeft groter dan de dichtheid van water zinkt; dat hetgeen een dichtheid heeft gelijk aan de dichtheid van water zweeft; en dat hetgeen een dichtheid heeft kleiner dan de dichtheid van water drijft. Dit is opgelegd zowel aan het feit dat zich in het water bevind als aan het water zelf, en geen van beide scheppingen heeft hierbij enkele zeggenschap. De mens vindt dat deze andere wetten altijd en overal gelden en dat al de materie niet anders kan dan zich aan deze en andere wetten onderwerpen, wat aantoont dat deze wetten niet van de schepping afkomstig kunnen zijn en dus wel van een derde macht afkomstig moeten zijn: de Schepper.

Aldus blijkt uit de wetten die het universum ordenen het bestaan van de Schepper als oorzaak voor het bestaan, bewijzen tegen de stelling van materie als oorzaak van het eigen bestaan. Alles tezamen een definitief bewijs dat schepping niet haar eigen oorzaak voor bestaan is. Dit is ook waarom de Koran de aandacht van de mensen trekt naar de materie:

"In de schepping van de hemelen en de aarde, in het verschil tussen nacht en dag, in de schepen die op zee varen met wat nuttig is voor de mensen, in het water dat Allah uit de hemel laat neerdalen om daarmee de aarde te doen herleven nadat zij dood was, in dat Hij allerlei dieren erop heeft verspreid, in het besturen van winden en in de wolken die voortgedreven worden tussen hemel en aarde, zijn tekenen voor mensen die verstandig zijn" (Zie de vertaling van de betekennissen van de Koran, soerah Al Baqarah, vers 164)

En:

"Hij geeft de aarde leven na haar dood, en evenzo zult gij worden voortgebracht. En tot Zijn tekenen behoort dat Hij u uit stof schiep. En ziet! Gij zijt mensen die zich kunnen verspreiden. En tot Zijn tekenen behoort dat Hij voor jullie echtgenotes uit jullie eigen midden geschapen heeft om bij haar rust te vinden. En Hij heeft liefde en erbarmen tussen jullie gebracht. Daarin zijn tekenen voor mensen die nadenken. En tot Zijn tekenen behoort ook de schepping der hemelen en der aarde, en de verscheidenheid van uw talen en huidskleuren. En dit zijn voorzeker tekenen voor degenen die willen begrijpen. En tot Zijn tekenen behoort uw slapen 's nachts en uw zoeken naar Zijn overvloed overdag. Daarin zijn zeker tekenen voor een volk dat luistert. En tot Zijn tekenen behoort dat Hij jullie in vrees en begeerte de bliksem laat zien en dat Hij uit de hemel water laat neerdalen en dat Hij daarmee de aarde laat herleven nadat zij dood was. Daarin zijn tekenen voor mensen die verstandig zijn. En dit is onder Zijn tekenen, dat de hemelen en de aarde in stand blijven door Zijn gebod. Dan, wanneer Hij u eenmaal van de aarde zal roepen, ziet! Gij zult gaan." (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soerah Ar Rom, vers 19 - 25)

De Koran roept de mensen dus op om na te denken over hetgeen zij waar kunnen nemen, feitelijk dus om de mogelijkheden van hun verstand te benutten. Met andere woorden, de Koran verordent niet het geloof in het bestaan van de Schepper, maar het roept de mensen op verstandelijk na te denken zodat zij zelf de noodzakelijkheid van het bestaan van de Schepper in zullen zien en geleid zullen worden naar zeker en rotsvast geloof in de Schepper. En om hen hierbij te helpen wijst de Koran naar voorbeelden die bewijzen dat Zijn bestaan vereist is. Voorbeelden die duidelijk maken dat alles dat waargenomen kan worden afhankelijk is, beperkt in zowel tijd als volume, onmachtig en onderdanig aan (natuur)wetten - allen eigenschappen die bewijzen dat de Schepper wel moet bestaan omdat Zijn bestaan vereist is.

Deze oproep het universum diep te doordenken, om te leren over de wetten waarmee zij geconfronteerd wordt en om deze te leren begrijpen, om zo geleid te worden tot geloof in haar Schepper, wordt tientallen keren herhaald in de Koran. In verschillende soerah¹ , die zich allen richten tot de verstandelijke capaciteit van de mens, wordt deze mens uitgenodigd diep na te denken zodat zijn geloof in het bestaan van Allah (swt), de enige Schepper, zeker mag zijn en gebaseerd mag worden op de rede en eenduidig bewijs. Zo wordt geloof effectief de eigenschap van de verlichte denkers.

__________

[1] Soerah: Arabische term voor een hoofdstuk in de Koran