Op 15 oktober 2009 werd in Washington het zogenaamde "Langdurig Partnerschap met Pakistan van 2009 Protocol", ook wel bekend als de "Kerry - Lugar Bill", officieel bekrachtigd door president Obama. Dit akkoord tussen Amerika en Pakistan is een schoolvoorbeeld van de realiteit van al de betrekkingen die Amerika onderhoud met de landen van de moslims.

De overeenkomst houdt in dat Pakistan 7,5 miljard dollar aan steun zal ontvangen over de komende vijf jaar, respectievelijk 1,5 miljard ieder jaar, als het aan bepaalde door Amerika gestelde voorwaardes voldoet. De eerste voorwaarde is dat het Pakistaanse leger zich meer moet inspannen in de strijd tegen "Al Qaeda" en "andere terreurgroepen", en om te voorkomen dat de "Taliban" de grens tussen Pakistan en Afghanistan kan oversteken. Hiernaast is een voorwaarde dat het Pakistaanse leger zich volledig terugtrekt uit de politiek, oftewel zich onderdanig maakt aan de politieke leiders. De politieke leiders moeten, met andere woorden, controle krijgen over benoemingen en ontslagen in het leger. Ook moet het Pakistaanse leger "vooruitgang" laten zien. Maar hoe precies , is niet gedefinieerd. Dit betekent derhalve dat het Pakistaanse leger al de opdrachten van Amerika zal moeten gehoorzamen, omdat Amerika anders kan oordelen dat er geen "vooruitgang" geboekt is. Wat betekent dit alles precies?

De eis van steun voor de Amerikaanse Oorlog tegen Terreur en de oorlog in Afghanistan betekent dat het Pakistaanse leger zich zal moeten opofferen voor de Amerikaanse belangen in het gebied. Amerika weet dat zij in de oorlog in Afghanistan aan de verliezende hand is, en zij weet dat zij deze oorlog nooit zal kunnen winnen zonder hulp van Pakistan. Zoals Amerika's "Speciale Gezant voor Afghanistan en Pakistan", Richard Holbrooke, in een interview zei: "Zonder de steun en betrokkenheid van Pakistan kan de Verenigde Staten geen succes boeken in de regio." En Amerika wil nu de moslims in het leger van Pakistan gebruiken om voor Amerika oorlog te voeren tegen de moslims die zich verzetten tegen de buitenlandse bezetting van Afghanistan.

De eis dat het Pakistaanse leger zich onderwerpt aan de politieke leiders van Pakistan betekent dat het Pakistaanse leger zich zal moeten onderwerpen aan Amerika zelf. Want de huidige politieke leiders van Pakistan zijn niets anders dan marionetten van Amerika, die de wensen van het volk van Pakistan zelf volledig negeren en enkel de orders van Amerika ten uitvoer brengen. Amerika heeft niet dezelfde controle over het leger van Pakistan, waarin zich meer mensen bevinden die Pakistan een onafhankelijke Islamitische Staat willen laten zijn. Middels de Kerry - Lugar Bill wil Amerika deze situatie veranderen, zodat zij zowel de politiek als het leger in Pakistan zal controleren.

De eis dat het Pakistaanse leger "vooruitgang" laat zien betekent in feite dat het haar nucleair arsenaal op moet geven. Het betekent namelijk dat het Pakistaanse leger alles zal moeten doen wat Amerika wil, en wat Amerika op dit moment wil is vernietiging van de nucleaire capaciteit van Pakistan. Zodat Pakistan nooit een bedreiging voor Amerika zal kunnen worden.

De Kerry - Lugar Bill toont zo aan wat Amerika wil wanneer realiseren middels haar relaties met de landen van de moslims. Zij wil hen volledig onderdanig maken aan Amerika, om daarna hen volledig uit te kunnen buiten ten gunste van Amerika.

Ondanks protesten over deze voorwaarden in het akkoord van feitelijk iedereen in Pakistan, zowel de burgers als de militaire elite als de oppositie partijen, hebben de zittende leiders Zardari en Gilani de overeenkomst toch goedgekeurd. Dit, ondanks het feit dat volgens de peilingen enkel 10 % van de bevolking achter het akkoord staat. Dit toont aan dat Amerika in haar plan zal slagen als de Oemma het heft niet in eigen handen neemt en deze valse leiders, die de uiteindelijke bron van al haar problemen, afzetten en vervangen door eerlijk rechtschapen leiderschap dat Islam ten uitvoer zal brengen.

Okay Pala