De Nederlandse Staat heeft de oorlogsmisdaden van haar koloniale verleden in het Javaanse dorp Rawagedeh, waarbij minstens 150 en misschien wel meer dan 400 mensen zijn afgeslacht door Nederlandse troepen, erkent. Dit was in de periode dat de eerste president van Indonesie Soekarno in opstand kwam tegen de Nederlandse bezetter en Nederland troepen stuurde om dit te onderdrukken.

Alhoewel Nederland het incident erkent heeft ze haar excuses niet aangeboden en wordt geen financiele compensatie gegeven aan de nabestaanden. De Nederlandse Staat gaf dit oordeel omdat volgens haar het incident verjaard is en ze daarom niet aansprakelijk kan worden gesteld.

De hypocrisie van de Nederlandse rechtsstaat is duidelijk gebleken met het oordeel dat is gegeven. De Staat roept om vrijheid, gelijkheid en rechtvaardigheid maar wanneer ze zelf opgeroepen wordt zich te houden aan deze waarden schuift ze haar fouten snel onder het tapijt en is ze niet bereid om haar excuses noch een compensatie te geven aan de nabestaanden. Derhalve is zijn deze termen van vrijheid, gelijkheid en rechtvaardigheid enkel en alleen geldig wanneer het in haar eigen straatje past maar niet wanneer het in haar nadeel is.

Het is blijkbaar niet geldig voor de nabestaanden die moeten leven met de trauma's en het leed van de dood, en die door afwezigheid van hun mannen meest waarschijnlijk een leven van armoede en bedelarij hebben moeten leven.

Abdullah