Is stemmen in democratische verkiezingen toegestaan door het principe "minste van twee kwaden (agaffal dhararain)"?

In het artikel "Is stemmen in democratische verkiezingen toegestaan door Islam" (hier te lezen) hebben we uiteengezet waarom wij van mening zijn dat Islam de moslims niet toe staat om deel te nemen aan verkiezingen binnen het systeem van democratie.

Er zijn ook geleerden die stellen dat Islam de moslims wel toe staat om deel te nemen aan verkiezingen binnen het systeem van democratie. Zij zeggen dit voor verschillende redenen.

Sommige geleerden zeggen dat democratie weliswaar verboden (haraam) is, maar dat de moslims hun belangen enkel kunnen behartigen door te stemmen bij democratische verkiezingen. En, zeggen zij, stemmen bij democratische verkiezingen is verboden (haraam) omdat democratie verboden (haraam) is, maar niet zorgen voor de belangen van de moslims is ook verboden (haraam). De moslims staan volgens hen dus voor een keuze tussen twee haraams: stemmen bij democratische verkiezingen is verboden (haraam) en niet stemmen bij democratische verkiezingen is verboden (haraam). En volgens hen bevat Islam het principle "minste van twee kwaden (agaffal dhararain)". Dit principe zegt: "Als een persoon geconfronteerd is met een keuze tussen twee kwaden (oftewel twee haraams), en hij kan niet anders dan één van deze twee verrichten, dan voorkomt hij het grotere kwaad door het het mindere kwaad te verrichten". Dit betekent volgens hen dat iets dat in oorsprong door Islam verboden (haraam) is verklaard toch toegestaan (halal) kan worden, indien de opties die de moslims ter beschikking staan allemaal verboden (haraam) zijn. In dergelijke gevallen, zeggen zij, maakt Islam het minste kwaad toegestaan voor de moslims. En, zeggen zij, niet zorgen voor de belangen van de moslims is een groter kwaad dan stemmen bij democratische verkiezingen. Op basis hiervan concluderen zij dat Islam het stemmen bij democratische verkiezingen toch toegestaan (halal) heeft gemaakt, alhoewel Islam het stemmen bij democratische verkiezingen dus in oorsprong verboden (haraam) heeft verklaard.

Het bewijs waarvan gebruik wordt voor het principe "minste van twee kwaden (agaffal dhararain)" is het volgende. Allah (swt) zegt:

"Zij vragen u omtrent het vechten in de heilige maand. Zeg: ‘Het vechten hierin is een grote overtreding, maar de mensen van de weg van Allah af te houden en Hem ondankbaar te zijn en (de toegang tot) de Heilige Moskee (te verhinderen) en haar mensen er van te verdrijven, is bij Allah een grotere zonde; en vervolging is erger dan doden'." (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Baqara 2, vers 217)

In dit vers zet Allah (swt) het principe uiteen dat wanneer gekozen moet worden tussen twee kwaden, omdat er geen andere opties beschikbaar zijn, dat dan het ergst kwaad vermeden moet worden door het minste kwaad te verrichten.

Echter, het oordeel dat stemmen in democratische verkiezingen toegestaan is vanwege "minste van twee kwaden (agaffal dhararain)" is incorrect voor drie redenen.

Ten eerste, de realiteit is dat de moslims op meerdere manieren kunnen werken om hun belangen te behartigen. Men kan inderdaad stemmen in democratische verkiezingen en dan hopen dat degene op wie men gestemd heeft de belangen van zijn stemmers inderdaad zal behartigen. Maar de mensen met gedeelde belangen kunnen zich ook organiseren om dan gerichte politieke actie te voeren. Oftewel, naast stemmen kan men ook lobbyen. Lobbyen betekent dat men werkt om de mensen in de politiek te beïnvloeden, zodat zij bij specifieke kwesties een bepaald standpunt innemen. Dit kan ondermeer door discussiebijeenkomsten met deze mensen in de politiek te organiseren, zodat zij middels argumenten overtuigt kunnen worden van het bepaalde standpunt. Of het kan door protestmarsen te organiseren en handtekeningen voor het bepaalde standpunt te verzamelen, zodat de mensen in de politiek kunnen zien en merken dat dit standpunt breed gedragen wordt door het publiek en zij zich gedwongen voelen om dit standpunt over te nemen. Dit lobbyen is feitelijk een vorm van "gebieden van het goede en verbieden van het kwade (‘amr bil ma'aroef wa nehy an il moenkar)" en is in de praktijk veel effectiever in de beïnvloeding van politici dan stemmen.

Overigens kan men zijn belangen ook behartigen door te verhuizen in geval van vervolging:

"Voorwaar de engelen zullen tot hen die ze doen sterven, terwijl dezen hun eigen ziel onrecht aandoen, zeggen: ‘In welke toestand waart gij?'. Zij zullen antwoorden: ‘Wij waren in het land machteloos'. Zij (de engelen) zullen echter zeggen: ‘Was Allah's aarde u niet groot genoeg om daarop te verhuizen?'. Zij zijn het, wier tehuis de hel zal zijn en dat is een kwade bestemming." (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera An Nisaa 4, vers 97)

Dit vers zegt dat de moslims verplicht zijn om te verhuizen als zij in hun woongebieden vervolgd worden vanwege hun Islam en gedwongen worden om de wetten van Islam te breken, en als zij niet in staat zijn om middels toegestane (halal) methoden deze vervolging te stoppen.

Dit betekent dat het principe "minste van twee kwaden (agaffal dhararain)" niet toegepast mag worden bij de kwestie stemmen in democratische verkiezingen. Want er bestaan naast stemmen in democratische verkiezingen ook andere manieren waarop de moslims hun belangen kunnen behartigen, zoals lobbyen en emigratie. En niet al deze opties zijn verboden (haraam) verklaard door Islam. Lobbyen en emigratie zijn toegestaan (halal) verklaard door Islam. De moslims staan dus niet voor een keuze tussen twee kwaden want zij kunnen de plicht om hun belangen te behartigen ook realiseren middels toegestane (halal) wegen.

Ten tweede, het is incorrect om te zeggen dat bij een keuze tussen het kwaad van niet behartigen van de belangen van de moslims en het kwaad van stemmen, het kwaad van stemmen het mindere kwaad is en het kwaad van niet behartigen van de belangen van de moslims het grotere kwaad. Het systeem van democratie, waar niet Allah (swt) maar de mens de wet bepaalt, is door Allah (swt) immers gelijkgesteld aan ongeloof (koefr):

"En wie niet heersen middels wat Allah heeft geopenbaard, zij zijn de ongelovigen" (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Maida 5, vers 44)

En deelnemen aan dit systeem van ongeloof waar niet Allah (swt) maar de mens de wet bepaalt is door Allah (swt) immers meergoderij (sjirk) genoemd:

"Zij (de joden en christenen) hebben naast Allah hun rabbijnen en hun monniken tot Heren genomen. En ook de Messias, de zoon van Maria, hoewel hun was bevolen slechts de ene God te aanbidden. Er is geen God naast Hem. Hij is verheven boven hetgeen zij met Hem vereenzelvigen." (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera At Tauba 9, vers 31)

Nadat de Boodschapper van Allah (saw) bovenstaande vers had gereciteerd zei Adi bin Haatim: "O Boodschapper van Allah! Zij aanbidden hen (de rabbijnen en monniken) niet!". De Boodschapper van Allah (saw) zei: "Dat doen zij zeker wel. Zij (de rabbijnen en monniken) maakten het toegestane verboden, en het verbodene toegestaan, en zij (de joden en christenen) volgden hen. En door zo te doen aanbidden zij hen feitelijk". (Ahmed, At Tirmidhi)

En er is geen grotere zonde en dus geen groter kwaad dan ongeloof en meergoderij:

"Waarlijk, de ongelovigen, die van het pad van Allah afleiden en sterven, terwiil zij ongelovig zijn, Allah zal hen zeker niet vergeven." (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Mohammed 47, vers 34)

"Waarlijk, Allah vergeeft niet dat men iets met Hem vereenzelvigt, maar Hij zal al hetgeen daarbuiten staat vergeven, wie Hij wil. En wie iets met Allah vereenzelvigt, heeft inderdaad een zeer grote zonde begaan." (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera An Nisaa 4, vers 48)

De realiteit is dus dat het kwaad van niet behartigen van de belangen van de moslims het mindere kwaad is, terwijl het kwaad van stemmen in democratische verkiezingen absoluut het grotere kwaad is.

En ten derde, zoals al eerder is aangegeven is stemmen eigenlijk niet een manier om de belangen te behartigen. In theorie is dit wel een manier om de belangen te behartigen maar in de praktijk van de democratie is het dit niet. Om dit in te zien volstaat het om te kijken naar de statistieken met betrekking op democratie, in Nederland en daarbuiten. Deze statistieken geven aan de de politici in het systeem van democratie over het algemeen als de meest onbetrouwbare personen gezien worden, omdat ze zich nooit aan hun verkiezingsbeloftes houden. En deze statistieken laten zien dat in de landen waar democratie echt verankerd is, er over tijd alsmaar minder mensen deel nemen aan de verkiezingen omdat zij gedesillusioneerd zijn geraakt door eerdere verkiezingen. Alsmaar meer mensen realiseren zich dat zij toch nooit krijgen wat zij willen, en daarom stemmen ze vaak niet meer.

Om bij het bestaan van deze feiten toch te zeggen dat de moslims door te stemmen in de democratische verkiezingen hun belangen kunnen behartigen, is onzinnig. Voor iedereen is namelijk al lang duidelijk dat niemand van de gewone mensen zijn belangen kan behartigen door te stemmen in democratische verkiezingen. De realiteit van democratie is immers dat wat de stemmer wil er niet meer toe doet als de verkiezingen eenmaal gedaan zijn. Dan vergeten de politici wat hun stemmers willen en doen ze enkel en alleen nog maar wat hun financiers, de grote kapitalisten, willen.