George Walker Bush verliet op 20 januari, 2009, het ambt van president van de Verenigde Staten van Amerika. Hij was de 43^e president van de Verenigde Staten van Amerika; en historici zullen deze "chief executive" van Amerika ongetwijfeld beoordelen als behorende tot de meest slechte.

De reden hiervoor is dat onder het bewind van Bush Amerika al haar slechtheid aan de wereld openbaarde. President Bush gebruikte de aanslagen van 11 september, 2001, in New York als rechtvaardiging voor een openlijke en barbaarse oorlog genaamd de "Oorlog tegen Terreur" tegen Islam en de moslims. Voor deze oorlog viel het Amerikaanse leger Afghanistan en Irak binnen, en bracht het burgeroorlog naar ondermeer Somalië en Pakistan, met honderdduizenden doden tot gevolg[1]. En in deze oorlog verlaagde Amerika zich tot het niveau van de allergrootste misdadigers in de geschiedenis van de mensheid, door op grote schaal mensen bloot te stellen aan fysieke en psychische marteling[2] - mannen[3], vrouwen[4] en zelfs kinderen[5] - en mensen zonder eerlijk proces in gevangenissen op te sluiten[6].

Het was derhalve niet verwonderlijk dat heel de wereld, inclusief Amerika zelf, blij was toen in 2008 de verkiezingen voor een nieuwe Amerikaanse president begonnen. Omdat het einde van het tijdperk Bush hierdoor in zicht kwam. En toen eenmaal gebleken was dat Barack Hoessein Obama de opvolger van Bush zou zijn, was het enthousiasme overweldigend. In tegenstelling tot zijn voornaamste concurrent in de verkiezingen John McCain, die zijn imago positioneerde als "opvolger van Bush om de lijn van Bush voort te zetten", was het imago van Obama namelijk "opvolger van Bush om alles wat onder Bush verkeerd is gegaan te corrigeren". De verkiezingscampagne van Obama hanteerde daarom als slogan "Change (you can believe in)".

Obama beloofde de wereld in het algemeen, en de Amerikaanse kiezers in het bijzonder, ondermeer om de oorlog in Irak te stoppen door de Amerikaanse troepen voor 2010 uit het land terug te trekken; om marteling te stoppen; om onthouding van een correct juridisch proces aan mensen te stoppen; om Guantanamo Bay te sluiten; en om een buitenlands beleid te voeren dat niet gebaseerd is op oorlog en dwang, maar op samenwerking[7].

Maar sinds Obama het ambt van Amerikaans president betrad heeft hij feitelijk al deze belangrijke verkiezingsbeloftes gebroken. Waardoor van het oorspronkelijke enthousiasme in de wereld voor Obama één jaar na zijn indiensttreding al zo goed als niets meer over is.

Voor wat betreft de oorlog in Irak, bijvoorbeeld, is iedere door Obama georganiseerde afname van het aantal Amerikaanse troepen gecompenseerd door een toename in het aantal huurlingen[8]. De bezetting van Irak is dus niet beëindigd, en is ook niet afgebouwd. De bezetting is enkel op een andere manier georganiseerd. Hierbij moet opgemerkt worden dat de door Amerika gebruikte huurlingen zoals die van Xe Services, voorheen Blackwater, nog minder respect voor het leven en de eer van de mensen in Irak hebben dan de Amerikaanse soldaten. Obama heeft er echter voor gezord dat zij volledig buiten de wet gehouden worden, en dus mogen doen en laten wat zij willen zonder het risico te lopen juridisch vervolgd te worden[9].

Ook tegen schending van de mensenrechten heeft Obama feitelijk niets gedaan. Obama heeft juridische vervolging van Bush en de Amerikaanse geheime dienst de CIA tegen gewerkt, en deze misdadigers dus in bescherming genomen tegen het recht. Bovendien heeft hij Guantanamo Bay, waar mensen op hoog wetenschappelijk niveau gemarteld worden (oftewel, de meest verschrikkelijke pijn worden aangedaan zonder dat sporen nagelaten worden op het lichaam[10]), niet gesloten maar open gehouden. De Afghaanse evenknie van Guantanamo Bay, de luchtmachtbasis Bagram, is door Obama niet enkel open gehouden maar zelfs vergroot om meer mensen gevangen te kunnen houden. De praktijk om mensen een rechtmatig proces te onthouden is eveneens gecontinueerd door Obama. Ook Obama laat dus mensen gevangen zetten in Guantanamo Bay, Bagram, en tientallen andere geheime locaties, zonder hen ooit aan te klagen of voor een rechter te brengen[11].

Ten slotte is het Amerikaanse buitenlands beleid onder Obama, ondanks vele mooie woorden[12], slechts een voortzetting van het beleid van Bush gebleken. Net als Bush gebruikt Obama de slogan "Oorlog tegen Terreur" in een poging de Amerikaanse hegemonie in de wereld te behouden danwel te versterken. Nadat Bush op deze basis voorzichtig een begin had gemaakt met oorlog tegen Pakistan, heeft Obama deze oorlog uitgebreid door op dagelijkse basis raketten af te vuren op Pakistaanse dorpen en door het Pakistaanse leger operaties uit te laten voeren in de Pakistaanse provincies die grenzen aan Afghanistan. In Somalië heeft Obama de mensen een regering opgelegd en voorzien van wapens waarmee deze haar wil aan de mensen kan opleggen. Obama heeft er verder voor gezorgd dat Jemen toegevoegd kan worden aan de conduitestaat van de Oorlog tegen Terreur[13].

De feiten zijn derhalve dat het verschil tussen Bush en Obama enkel een verschil in stijl is. Onder beide presidenten probeert Amerika de wereld onder haar controle te houden, en is het bereid hiervoor te doen wat nodig is. Wat er hiervoor ook nodig moge zijn. Het is enkel dat onder Bush Amerika dit op een uitermate arrogante wijze deed. Ze deed wat ze wilde waarbij ze liet zien geen enkele acht te slaan op de wensen of verlangens van andere landen. Ze wierp degenen die zich niet onvoorwaardelijk achter haar schaarden terzijde en kleineerde hen, zoals Frankrijk en Duitsland die door Donald Rumsfeld "oud-Europa" genoemd werden omdat ze weigerden de Amerikaanse invasie van Irak in 2003 actief te ondersteunen[14]. En degenen die zich tegen haar probeerden te verzetten, werden bedreigd met bommen en granaten of kregen dezen om de oren. Met andere woorden, Bush liet de wereld weten dat er voor Amerika slechts twee soorten landen waren in de wereld: landen die zich als slaaf van Amerika gedragen en Amerika blind gehoorzamen, en landen die een vijand van Amerika zijn omdat zij Amerika niet blind gehoorzamen. "You'r either with us or against us (je bent ofwel met ons, ofwel tegen ons)". Onder Obama probeert Amerika dit gedrag van de bullebak te verlaten en in te ruilen voor het gedrag van de grote, goede broer. Amerika wil de wereld onder haar controle houden door de andere landen te laten denken dat zij de grote, goede broer is die naar hen luistert en enkel optreedt en handelt om hun belangen te behartigen.

Dit beleid van Obama - wereldheerschappij als doel, de grote goede broer als stijl - is in feite een terugkeer naar het beleid dat Amerika sinds de Tweede Wereldoorlog gevoerd heeft. In eerste instantie, ten tijde van het bestaan van communisme, wilde Amerika middels de rol van de grote goede broer zich verzekeren van de steun van de overige kapitalistische landen in de strijd tegen het communisme. De rol van de grote goede broer maakte deze ondersteuning van Amerika door de andere kapitalistische landen mogelijk, en zorgde er tegelijkertijd voor dat Amerika na het ondergaan van het communisme de dominante natie in de wereld zou worden. Na de ondergang van het communisme veranderde Amerika de rol die zij speelde slechts een klein beetje. Onder Bush senior (1989 - 1993) en Clinton (1993 - 2001) nam de grote, goede broer de rol van politieagent op zich. Amerika als leider van de wereld zou er voor zorgen dat geen staat misdaden zou begaan, waardoor Amerika de effectieve alleenheerser op aarde probeerde te worden. Bush junior (2001 - 2009) en zijn neoconservatieven weken af van deze stijl en zij probeerden Amerika de effectieve alleenheerser op aarde te laten zijn door middel van tirannie. Obama (2009 - heden) moet deze verandering in stijl door Bush junior ongedaan maken, en proberen Amerika terug te brengen naar het pad uitgestippeld onder Bush senior en Clinton.

Het zal voor veel mensen uitermate teleurstellend zijn dat het beleid van Obama zich in de essentie dus niet onderscheidt van het beleid van zijn voorganger Bush. Dat enkel de stijl is veranderd maar het doel, wereldhegemonie voor Amerika, gebleven is. Maar, het was naïef om te verwachten dat Obama Amerika werkelijk anders zou doen laten zijn. De reden hiervoor is het feit dat het Amerikaanse beleid voor wat buitenlandse politiek al decennia niet veranderd is, zoals reeds gezegd, ondanks het komen en gaan van een reeks aan presidenten behorende tot zowel de Democratische als de Republikeinse Partij. Allen streefden werelddominantie na voor Amerika. En wat was er anders aan de manier waarop Obama president geworden? Niets. Dus had verwacht moeten worden dat Obama niet anders is dan zijn voorgangers.

Ook Obama is Amerikaans president geworden middels het democratische proces dat door de Amerikaanse elite gecontroleerd wordt. En omdat dit proces door de Amerikaanse elite gecontroleerd wordt levert het enkel presidenten op die de belangen van deze elite dienen. De mechaniek hierachter is als volgt. Om in het democratische proces een kans te maken heeft men machtige en rijke vrienden nodig, wier armen rijken tot diep in de staat en de economie. Verkiezingen kosten immers geld, veel geld. En verkiezingen vereisen positieve aandacht van de media, veel positieve aandacht, als ook jaren van continue promotie binnen de gevestigde partijen, de Democraten en de Republikeinen. Degenen die een kans willen maken op het presidentschap in Amerika zijn daarom gedwongen om zichzelf te verkopen aan de Amerikaanse elite die voor het geld, de positieve media aandacht en de promotie binnen de politieke partijen kunnen zorgen. Iedere president van Amerika behartigt daarom de belangen van de Amerikaanse elite. En de belangen van de Amerikaanse elite veranderen feitelijk niet. Als zij Amerika controleren, en Amerika controleert de wereld, dan controleren zij de wereld. Daarom verandert een president de essentie van het Amerikaanse beleid voor wat buitenlandse politiek niet.

Het enige dat dit beleid zou kunnen veranderen, is een verandering van systeem. De vervanging van het democratische systeem dat de elite de effectieve macht geeft. Niets anders zal het Amerikaanse beleid voor wat buitenlandse politiek veranderen. Zolang de huidige elite de touwtjes in handen houdt zal de buitenlandse politiek van Amerika uiteindelijk altijd gericht zijn op het behouden van wereldhegemonie voor Amerika, omdat duit hetgeen is dat in het voordeel van de Amerikaanse elite werkt. Als Amerika ooit door een ander land of samenwerking van andere landen van de positie van wereldhegemoon verstoten wordt, te denken valt aan een samenwerking tussen China en Rusland omdat hun beider krachten elkanders zwaktes opheffen, of aan de Islamitische Staat Al Khilafa, dan zal de enige verandering in het Amerikaanse beleid voor wat buitenlandse politiek zijn dat het gericht zal worden op hervestiging van wereldhegemonie, in plaats van behoud van wereldhegemonie zoals dit vandaag de dag het geval is.

Dat de hoop in Obama valse hoop is gebleken, kan daarom niet een echte verassing genoemd worden. En iedere hoop gesteld op de komende presidenten na Obama zal eveneens vals blijken, zoals in het verleden de hoop in nieuwe presidenten vals is gebleken, zolang de politieke systemen in de wereld niet veranderd worden.

[1] www.justforeignpolicy.org/iraq

[2] www.aclu.org/national-security/secret-bush-administration-torture-memo-released-today-response-aclu-lawsuit

[3] www.en.wikipedia.org/wiki/Abu_Ghraib_torture_and_prisoner_abuse

[4] www.guardian.co.uk/world/2008/aug/06/pakistan.afghanistan

[5] (Voormalig president) Jimmy Carter: "Our Endangered Values: America's moral crisis", 2005, Simon & Schester Publishers

[6] www.en.wikipedia.org/wiki/Guantanamo_Bay_detention_camp

[7] www.barackobama.com/pdf/CounterterrorismFactSheet.pdf

[8] www.rawstory.com/blog/2009/09/us-replacing-iraq-troops-with-private-contractors/

[9] www.ipsnews.net/news.asp?idnews=39848 en www.thenation.com/doc/20091207/scahill

[10] www.harpers.org/archive/2010/01/hbc-90006368

[11] www.independent.co.uk/news/world/politics/obama-denies-terror-suspects-right-to-trial-1628958.html

[12] www.huffingtonpost.com/2009/06/04/obama-egypt-speech-video_n_211216.html

[13] www.abcnews.go.com/Blotter/cruise-missiles-strike-yemen/story?id=9375236&page=1

[14] www.en.wikipedia.org/wiki/Old_Europe