|
Een moslim van Britse afkomst, die onlangs Guantanamo Bay mocht verlaten schets ons de shockerende beelden van zijn leven achter tralies of beter gezegd achter draden, op het ‘concentratiekamp' in Cuba. Jamal-al-Harith, vader van drie kinderen werd aanvankelijk Britse spionage ten laste gelegd en zodoende door de Taliban op zijn doorreis via Afghanistan naar Turkije in gevangenschap genomen. Na, door het Rode Kruis te zijn bevrijd, mocht hij zich voor even een vrije man noemen. Daar kwam met de komst van de Amerikanen meteen verandering in. Aanvankelijk werd door de Amerikanen het beeld gecreëerd van een puur administratieve voorzorgsmaatregel. Deze maatregel zou uiteindelijk resulteren in twee jaar langdurig verblijf in het concentratiekamp, folteringen en ontberingen ondergaand, op basis van geen enkele bewijs. Onderstaand vindt u enkele beschrijvingen van de levensomstandigheden op Guantanamo Bay:
- Gedetineerden werden tot wel 15 uur aaneen met boeien, die zich tot in de huid boorden dankzij speciale metalen uitsteeksels, aan hun handen en benen vastgebonden; - De ‘cellen' waarin de gevangenen doorbrachten, waren in feite draden kooien die de gevangenen blootstelden aan de barre weersomstandigheden en bovendien onbeschermd voor ratten, slangen en schorpioenen; - Het opgediende eten was soms tot 10 jaar over datum en werd door een luikje de gevangenen toegeschoven; - De watervoorziening werd gedurende gebedstijden stopgezet, zodat de gevangenen de ‘wudu'(rituele reiniging met water voor het dagelijkse gebed) niet konen uitvoeren; - Prostituees werden het kamp binnengelaten en liet hen naakt in het bijzijn van de gevangenen paraderen. Ze besmeurden de meest vrome gevangenen, van wie enkele op hun jongen leeftijd nog nooit tevoren aan vrouwen blootgesteld waren, met menstruatiebloed; - Handen en voeten werden in feite tot wel 15 uur aaneen vastgebonden, meestal zonder de gevangene de gelegenheid te bieden om rechtop te staan; - Onder ‘recreatie' werd verstaan, het feit dat de benen losgebonden waren en de gevangenen de mogelijkheid kregen gedurende 15 minuten heen en weer een streep van kiezelzand af te lopen; - Foltereenheden, officieel bekend onder de naam ‘Extreme Reaction Force' gingen in hun complete rellenuitrusting de gevangenen te lijf en gingen massaal op één gevangene tegelijk met stokken en vuisten tekeer; - Één eenheid dwong honderden gevangenen met eten, omdat zij op hongerstaking waren uit protest voor een bewaarder die met opzet een Koran weg had geschopt; - Gevangenen die medicinale hulp nodig hadden tegen bevriezing, werden voor lange periodes verwaarloosd, met als noodzakelijke amputatie van één of meer ledematen tot gevolg; - Veiligheidsagenten probeerden de gevangenen te dwingen tot het bekennen van inmenging in terroristische activiteiten. Ook, Britse veiligheidsagenten hebben de gevangenen soms wel tot 12 uur achtereenvolgens ondervraagd; Te midden van zulke onthullingen kan men m.b.t. Guantanamo Bay met recht verwijzen naar een ‘middeleeuws martelkerker', eerder dan met bewaringshuis. Ondanks de talloze medezegging betreffende de waarborging van rechtvaardigheid m.b.t. gevangenen aan de kant van hooggeplaatste Amerikaanse politici, kan men concluderen dat het ware gezicht van het Westerse rechtvaardigheid aan het licht is gekomen. Zulke foltermethoden zijn gelijkwaardig aan de leefsituaties in de meest onderdrukte en despotische regimes dat er vandaag de dag in de wereld de macht heeft gegrepen, zoals Oezbekistan onder president Karimov. Toen aan het licht kwam dat Amerikaanse strijdkrachten zulke despotische regimes in ondervragingstechnieken trainden, vroeg men zich met recht af wat voor technieken een ‘beschaafde' natie een despoot/dictatuur zou kunnen doorgeven. Het mag wel duidelijk zijn dat de Amerikaanse ‘beschaving' enkel als rookgordijn voor een verdorven en wrede staat dient, dat enkel één zaak goed verstaat, namelijk anderen terroriseren. Overduidelijk is het feit dat Amerika zich samen met haar team van marionetten regimes over de hele wereld, zich inmengt in de meest verschrikkelijke vormen van foltering. Vergelijkt u eens de bovenbeschreven leefsituatie in Cuba met de Human Rights Watch rapport over de leefomstandigheden in de gevangenissen van Oezbekistan. "Gevangenbewaarders maken zich systematisch schuldig aan mishandeling van gevangenen met houten en rubberen knuppels en treden vooral hard op tegen veroordeelden die religie ten laste zijn gelegd, en tevens stelde men voornamelijk dezen bloot aan aanvullende afstraffingen.... Degenen die het ook maar in hun hoofd haalden deel te nemen aan de dagelijks vijf maal uitgevoerde moslimgebeden werden gestraft en zelfs af en toe voor 5 dagen lang opgesloten in isolatiecellen." De behandeling van gevangenen in Oezbekistan vertoont opvallend veel overeenkomst met de bewaring van duizenden in Guantanamo Bay. De hand van Amerika is de gemeenschappelijke link. |