"De pot verwijt de ketel dat hij zwartkijkt". Dit spreekwoord is vantoepassing op de westerse wereld wanneer deze Islam en de moslims aanklaagt metde beschuldiging dat moslimvrouwen onderdrukt worden, en zich onder hetvoorwendsel "bevrijding van de moslimvrouw" met de zaken een aangelegenhedenvan de moslims bemoeit.

De Islamitische hoofddoek  wordtin de westerse wereld veelal als het symbool gezien voor deze veronderstelde"onderdrukking van de moslimvrouw". Dit overigens al sinds eeuwen. Vanaf hetmoment dat de westerse wereld in de persoon van kolonialisten voet opIslamitische bodem zette, heeft zij daarom actief beleid gevoerd in de moslimlanden om de moslimvrouwen ertoe te bewegen hun hoofddoek af te doen. Maar, demoslimvrouwen interesseerden zich niet voor een westerse goed- danwel afkeurenvan de hoofddoek. Want de moslimvrouw draagt de Islamitische hoofddoek inantwoord op de geboden en verboden van Allah, de Schepper van de Hemelen en deAarde. En dus met of zonder toestemming van het westen. En dus ongeacht of hetwesten begrijpt waarom zij haar hoofddoek draagt of niet.

In reactie hierop hebben politici en media in de westerse wereld nieuwetaktieken ontwikkeld om de moslimvrouwen ertoe te bewegen hun hoofddoek af tedoen. Zo bijvoorbeeld de wettelijke vervolging van de hoofddoek, ofteweldiscriminatie van de moslimvrouw met hoofddoek, zoals de verboden op het dragenvan de hoofddoek op bepaalde plaatsen en bij bepaalde werkzaamheden. Ofbijvoorbeeld de psychologische terreur tegen de moslimvrouw met hoofddoek,zoals de portrettering van de moslimvrouwen met hoofddoek als achterlijk, dom,ouderwets en onderdanig; terwijl de moslimvrouw zonder hoofddoek wordt geportretteerdals intelligent, hip, zelfstandig en eerbiedwaardig. Maar slechts in enkeleindividuele gevallen hebben deze nieuwe taktieken inderdaad succes gehad.Verreweg de meeste moslimvrouwen met hoofddoek hebben in weerwil van dezetaktieken toch vastgehouden aan hun hoofddoek. En sterker nog, in het hoofddoekvijandige klimaat dat met genoemde taktieken tot stand is gebracht is dealgemene tendens toch dat juist meer moslimvrouwen de Islamitische hoofddoekzijn gaan dragen.

Hierdoor is men in de westerse wereld zo geobsedeerd geraakt door de Islamitischehoofddoek, dat men geen goed oog meer heeft voor de desastrueze omstandighedenwaarin de westerse vrouw verzeild is geraakt. Onder invloed van het kapitalismeis de westerse vrouw ondermeer een onrealiseerbaar schoonheidsideaalopgedrongen, wat verregaande gevolgen heeft voor zowel de fysieke als depsychische gezondheid van de westerse vrouwen.

In de 19^e eeuw was het schoonheidsideaal voor de westersevrouw bijvoorbeeld de wespentaille. Middels een korset moest de taille van devrouw zo klein mogelijk worden gemaakt, wilde de vrouw door de samenleving als"mooi" worden geaccepteerd. Het resultaat hiervan was dat "mooie vrouwen" hunorganen volledig verknelden en nog slechts moeilijk konden ademen, waardoor zefeitelijk voortdurend aan de rand van flauwvallen stonden. Na 1920 raakte ditschoonheidsideaal uit de mode, maar, krankzinnig als het moge klinken,momenteel schijnt het met een come back bezig te zijn.

De "wespentaille"

In het moderne westerse schoonheidsideaal is het korset alsmartelinstrument vervangen door de hoge hak. De hoge hak zorgt ervoor dat devrouw een onnatuurlijke houding aanneemt tijdens het lopen, wat na verloop vantijd zorgt voor ernstige pijn in de gewrichten (enkel, knie, heup) en de rug.Vooral wanneer de hoge hakken gedragen worden in combinatie met een modieuzeschoudertas treden deze symptomen op. En bij veelvuldig en langdurig gebruikraakt de voet van de vrouw misvormd door de vorm van de schoen. De voet in demoderne "hoge hak" onderscheidt zich namelijk nauwelijks van de voet dieresulteert uit de oud-Chinese traditie van "voetbinden". Onder deze traditiewerden de voeten van meisjes in de groei afgebonden zodat normale groei van devoeten niet plaats kon vinden. De jonge meisjes kregen hierdoor misvormd kleinevoeten conform het toenmalige Chinese schoonheidsideaal. De parktijk van hetvoetbinden wordt tegenwoordig gebruikt als schoolvoorbeeld van traditieswaarvan afstand genomen moet worden, maar tegelijkertijd wordt de hoge hak dusgepromoot in het moderne westerse schoonheidsideaal.

Links een röntgenfoto van een voet in een hoge hak, rechts eenröntgenfoto van een chinese gebonden voet

Het is verder welbekend dat het moderne westerse schoonheidsideaal voorvrouwen eist dat zij superslank zijn. Eigenlijk moeten vrouwen onnatuurlijkmager zijn. De gemiddelde Body Mass Index (BMI) voor de topmodellen diehet moderne westerse schoonheidsideaal weergeven is namelijk slechts 16,3. Ter indicatie,volgens de Wereld Gezondheid Organisatie van de Verenigde Naties is een BMI van18,5 of lager "ongezond ondergewicht", en 25,0 of hoger is "ongezond overgewicht".Het moderne westerse schoonheidsideaal voor vrouwen valt dus in de categorieenrstig ondergewicht. Door de promotie van dit schoonheidsideaal zijn eetziektesals anorexia (niet eten) en bollumia (overgeven na het eten) een probleemgeworden in de westerse samenlevingen. Een bewijs hiervoor is de recenteinstelling in verschillende landen van wetten die modellen verplichten een BMIte hebben van minstens 18,0. Dit in een poging het ongezonde schoonheidsideaal datgepromoot wrdt door de modeindustrie te corrigeren.

Echter, de complete onnatuurlijkheid van het moderne westerseschoonheidsideaal wordt belichaamd door de plastische chirurgie. Alles van hetvrouwelijk lichaam kan en wordt tegenwoordig door chirurgen onder handengenomen. Chemicalien als botox worden in gezonde huid gespoten om rimpels tegente gaan, of om de voetpijn die voortkomt uit het dragen van hoge hakken teverminderen. Gezonde huid wordt weggesneden om de vrouw jonger te laten lijken.Tenen worden verkleind om de vrouw eenvoudiger hoge hakken te laten dragen. Ensiliconen worden overal geplaatst om de vorm van het lichaam te veranderen: vande jukbeenderen, tot de kin, tot de borsten, billen en kuiten. Wat vooral inAzië populair is, is het breken van de onderbenen om hen langer te kunnen latenmaken, en om chemicaliën in te spuiten waardoor de huid gebleekt wordt, en omdelen van de huid rond de ogen te verwijderen - alles om beter aan het modernewesterse schoondheidsideaal te kunnen voldoen.

Het gezegde "wie mooi wil zijn moet pijn leiden" is dus werkelijkwaarheid voor wat betreft het westerse schoonheidsideaal. Wie het westerseschoonheidsideaal analyseert, die ziet in dat dit de vrouw leidt tot nietsanders dan marteling. De westerse beschaving heeft voor de vrouw eenideaalbeeld geschapen dat niet bij haar schepping past. Het bestaat ondermeeruit een onnatuurlijk gewicht en onnatuurlijke proporties voor het lichaam; voorniet-blanke vrouwen ook nog uit een onnatuurlijke huidskleur; en vooraziatische vrouwen verder uit een onnatuurlijke lengte. En omdat in de westersesamenleving de vrouw eerst en vooral - zo niet "enkel en alleen" - beoordeeldwordt op uiterlijk en "sex appeal", ondergaan de westerse vrouwen gewillig alde pijn die komt bij het najagen van dit westers schoonheidsideaal. Dat hetlichaam langzaam maar zeker misvormd raakt door het nauwgezet volgen van delaatste modetrends wordt geaceepteerd, en men probeert deze gevolgen tegen tegaan middels plastische chirurgie. Dat plastische chirurgie zoals alle vormenvan chirurgie risico's met zich meebrengt, wordt ook gewillig geaccepteerd. Depijn die hoort bij de operatie en het herstel na de operatie, wordt zonderklagen ondergaan. En dat onduidelijk is hoe behandeling op langere termijn vaninvloed zal zijn op het lichaam, dat het ernstige ziektes en misvormingen kanveroorzaken, daar wordt niet moeilijk over gedaan.

Dit heeft zonder twijfel te maken met het feit dat "winst" hetleidmotief is kapitalisme. Want aan het najagen van het onnatuurlijkschoonheidsideaal door de vrouwen wordt grof geld verdiend in de cosmetische enplastisch chirurgische industriën. Maar er kan onmogelijk gezegd worden dat debeschaving die vrouwen dit aandoet, die vrouwen ertoe aanzet om zichzelfextreme pijn aan te doen en te mishandelen, werkelijk respect voor de vrouwheeft. De politici en media in de westerse wereld concentreren zich dus aljaren op de hoofddoek van de moslimvrouwen, maar tegelijkertijd negeren zij deketenen waarin de westerse vrouw zich bevindt. Dit is waarom het spreekwoord"De pot verwijt de ketel dat hij zwartkijkt" van toepassing is op het westen.

Uit dit alles blijkt ook dat hetgeen de westerse wereld demoslimvrouwen wijs probeert te maken, namelijk dat de westerse manier van levenleidt tot sterke, zelfbewuste en daardoor gelukkige vrouwen, niet de waarheidis. Kracht en zelfbewustzijn hebben namelijk niets te doen met een vrouw diebereid is haar lichaam te folteren om maar mooi gevonden te kunnen worden dooranderen. Noch hebben dezen iets te doen met de vrouw wiens enige levensdoel hetis om mooi en sexy gevonden te worden. Kracht en zelfbewustzijn zijn in devrouw die vasthoudt aan hetgeen zij in gelooft, ongeacht wat de samenlevinghiervan moge vinden. Om je complete leven te onderwerpen aan het heersendemodebeeld vereist geen moed; om je hier tegen te verzetten wanneer deze ingaattegen hetgeen je in gelooft, dat vereist moed.

In werkelijkheid is het is bij de moslimvrouwen met hoofddoek,derhalve, dat ware kracht en zelfbewustzijn gevonden kan worden. Zij jagennamelijk niet een onnatuurlijk schoonheidsideaal na omdat de samenleving ditvan hen verwacht, maar volgen de principes waarin zij geloven ook wanneer desamenleving zich hiertegen verzet.