De westerse machten spelen een misdadig spel met de opstand in Libië. Hun doel is niet werkelijk het beschermen van de Libische moslims, maar het beschermen van hun eigen belangen. Zij zijn daarom volledig verantwoordelijk voor het in Libië verspilde bloed.

De achtergrond voor de huidige miserabele situatie in Libië is westers kolonialisme. Ghadafi is aan de macht gekomen aldaar omdat hij een geschikte agent voor het gebied werd geacht door Groot-Brittannië¹. De banden van de zonen van Ghadafi met de Britse elite zijn ook welbekend². En de tirannie en uitbuiting die de moslims in Libië hebben ondergaan de voorbije decennia, en waar zij nu tegen in opstand zijn gekomen, zijn dus het directe resultaat van westers kolonialisme.

Deze geschiedenis van Libië in het bijzonder, maar de ganse moslimwereld meer algemeen, mag niet vergeten worden wanneer men de huidige situatie in Libië analyseert. Zonder deze geschiedenis te kennen zou men namelijk de bewering dat Verenigde Naties resolutie 1973, waaronder de westerse koloniale machten nu militair actief zijn in Libië, een humanitaire actie is, werkelijk kunnen geloven. Maar met deze kennis van de geschiedenis is het onmogelijk om deze bewering te accepteren.

Ten eerste, namelijk, als het westen echt zo bezorgd is over het welzijn van de moslims in Libië, waarom hebben ze dan tijdens de eerdere decennia niets gedaan tegen Ghadafi? Hij moordt, martelt en onderdrukt de mensen in Libië vanaf zijn eerste dag aan de macht. Dus waarom heeft men hem dan niet eerder tot de orde geroepen? Waarom heeft men hem dan altijd ondersteund? En waarom heeft men altijd geprobeerd om vrienden te maken met de elite rondom Ghadafi? Zoals met Moessa Koessa, die door zowel de Britten als de Amerikanen gevraagd is hun agent te worden, alhoewel die als voormalig hoofd van de geheime politie in Libië in grote mate medeverantwoordelijk is voor de ellende in het land³?

Ten tweede, toen in Tunesië de tiran Ben Ali door protesten onder druk kwam te staan, toen zei de Franse Minister van Buitenlandse Zaken: "Nee, Ben Ali kan niet een dictator genoemd worden". En Frankrijk bood hem haar leger aan om de protesten met geweld te onderdrukken. En toen in Egypte de zittende president door protesten onder druk kwam te staan, toen zei de Amerikaanse vicepresident: "Nee, Moebarak kan niet een dictator genoemd worden". En Amerika bleef geld over maken naar hem zodat hij zijn politie en leger van moderne wapens kon blijven voorzien. Hoe kan dit, als het westen echt bezorgd is over het welzijn van de moslims?

Bovendien, en dit is het derde punt, er is nog een land waar de moslims al heel lang bijna dagelijks worden gebombardeerd vanuit de lucht. Duizenden onschuldige burgers zijn hierbij gedood geworden. Toen deze mensen ook nog eens door een verschrikkelijke overstroming getroffen werden, zelfs toen gingen de bombardementen door. Welk land is dit? Dit land is Pakistan. En Amerika is daar degene die de bombardementen doet!

De absoluut zekere realiteit is dus dat de westerse koloniale machten zich totaal niet interesseren voor het welzijn van iemand buiten henzelf. Zij doen niet aan humanitaire acties, al helemaal niet voor de moslims. Zij komen alleen in actie om hun eigen belangen te verdedigen.

Wat is dan wel de reden geweest voor de westerse interventie in Libië? Dit was het feit dat de Libiërs uit zichzelf in opstand kwamen tegen Ghadafi. Ze werden hiertoe niet aangespoord door agenten van het westen. De moslims in Libië waren hun situatie gewoon helemaal zat en wilden een einde maken aan de tirannie van Ghadafi, om zelf het heft in handen te kunnen nemen. Dit was wat de westerse koloniale machten werkelijke zorgen gaf! De tirannie van Ghadafi hield hen niet wakker 's nachts. Maar de mogelijkheid dat hun agent (Groot-Brittannië) Ghadafi afgezet zou kunnen worden, zonder dat iemand van hun agenten (Groot-Brittannië, Amerika of Frankrijk) hiervoor verantwoordelijk was, en dus de mogelijkheid dat de moslims zelf hun toekomst zouden gaan bepalen; dat gaf hen slapeloze nachten! Dus moest er snel iets gedaan worden.

Voor de optie om Ghadafi te steunen was geen brede internationale steun. Amerika en Frankrijk waren hier bijvoorbeeld tegen, want zij wisten dat hij werkt voor de Britten. Ook de Britten waren niet zeker van deze optie, omdat ze niet zeker waren dat ze hem in het zadel zouden kunnen houden. En als ze het zouden proberen, en de mensen zouden erachter komen, dan zou de internationale publieke opinie hen afmaken.

Voor de optie om de rebellen te steunen was meer steun. Frankrijk zag hierin een uitgelezen mogelijkheid om invloed te krijgen in Libië. Amerika keek naar deze optie op dezelfde manier - het zou zo de Britse agent in Libië Ghaddafi eindelijk uit de weg kunnen ruimen. De Britten waren misschien niet voor deze optie, maar omdat zij geen goed alternatief had zag zij zichzelf gedwongen om met het Frans / Amerikaanse verlangen mee te doen. Dit is de Britse strategie, namelijk, als ze weet dat ze niet machtig genoeg is om zelf iets te doen. Dan doet ze mee met de anderen en probeert ze hun plannen te dwarsbomen.

Maar Frankijk en Amerika waren ook enigszins angstig voor de optie van het steunen van de rebellen, omdat zij geen agenten onder de rebellen hadden. Dus, vroegen zij zich af, wat zal er gebeuren als we de rebellen aan de macht helpen?

Frankrijk verlangt echter zozeer naar internationaal aanzien, omdat het land eens een wereldmacht was en nu feitelijk niets meer voorstelt in de wereldpolitiek, dat ze niet teveel belang hechtte aan deze zorg maar direct begon met een interventie. Haar vliegtuigen werden erop uit gestuurd om de troepen van Ghadafi aan te vallen.

De Amerikanen volgden de Franse naar korte tijd, maar met een veel beter uitgedacht plan. Allereerst zorgde Amerika ervoor dat haar leger de controle nam over de aanval op Libië. En zo zetten de Amerikanen de Fransen al na enkele dagen buitenspel. Maar de Amerikanen kozen ook voor een beperkte interventie. De Amerikanen beperkten hun hulp aan de opstandelingen in Libië tot luchtaanvallen op de troepen van Ghadafi.

De vraag dringt zich op, waarom slechts een beperkte interventie van de Amerikanen? Het was behoorlijk duidelijk, namelijk, dat de opstandelingen niet sterk genoeg waren om Ghaddafi en zijn huurlingen te verdrijven. Zelfs niet met Amerikaanse luchtsteun. Maar het was ook duidelijk dat met de Amerikaanse luchtsteun voor de opstandelingen, Ghadafi het land niet terug onder zijn controle zou kunnen brengen. Dus de beperkte Amerikaanse interventie zou enkel tot gevolg hebben dat een status quo zich zou ontwikkelen in Libië, waarin het vechten maar door zou gaan zonder dat één van beiden partijen de ander echt zou overwinnen.

Dat was, op het moment van het begin van de interventie, echter precies wat Amerika wilde realiseren. Een status quo die het vechten zou doen laten doorgaan, met veel slachtoffers tot gevolg, zonder dat één van de twee partijen zou winnen. Amerika had twee redenen hiervoor.

Ten eerste, een status quo zou de Amerikanen de tijd geven om contacten te leggen met de opstandelingen⁴. Om te kijken met wie van hen de Amerikanen zouden kunnen samenwerken. En om te kijken of Amerika iemand van haar agenten noor voren zou kunnen duwen als leider van de rebellen⁵. Amerika wilde dus eerst zekerheid dat zij de opstandelingen zou kunnen controleren, voordat zij hen echt zou helpen tegen Ghadafi.

Ten tweede, door de oorlog tegen Ghadafi langer te laten duren, zouden de opstandelingen zich realiseren dat ze zonder hulp de oorlog niet zouden kunnen winnen. En dit, zo zag Amerika in, zou Amerika sterker maken in onderhandelingen met de opstandelingen. Het zou de kans dat de opstandelingen mee zouden willen werken met de Amerikaanse plannen vergroten. Amerika koos dus voor een beperkte interventie omdat zij de opstandelingen in Libië eerst goed pijn wilde laten lijden. Zodat zij Amerika zouden komen smeken om hulp, en dus zodat zij Amerika zouden gehoorzamen.

Tegelijkertijd heeft Amerika er middels haar agenten in andere landen voor gezorgd dat degenen die de moslims van Libië echt kunnen helpen, de legers van de machtige moslimnaties zoals Egypte en Turkije, zich niet serieus bemoeien met de situatie. Zij hebben zich beperkt to het steunen van het Amerikaanse plan voor Libië, zoals Erdogan van Turkije die zich in de NAVO fel keerde tegen de Franse plannen en ondertussen de hoogste Amerikaanse militair in Europa op bezoek kreeg om de Amerikaanse plannen door te spreken⁵.

Zo is het gebeurd dat een humanitaire ramp is ontstaan in Libië⁷. En nu voelt Amerika dat de tijd gekomen is om de publieke opinie te bewerken, zodat zij een Amerikaanse invasie of een door Amerika geleide NAVO invasie van Libië zal accepteren. Amerikaanse generaals hebben daarom al laten weten dat dit "misschien noodzakelijk zal zijn"⁸.

De situatie in Libië is nu dus zo omdat de westerse koloniale machten moslimbloed willen zien vloeien in Libië. Zij willen de moslimlanden controleren, en daarom wilden zij oorspronkelijk een misdadiger en moordenaar als leider voor Libië die het bloed van de moslims zou laten vloeien om hen onderdanig te houden. En nu willen zij het bloed van de opstandelingen in Libië laten vloeien, zodat ook in het post-Ghadafi tijdperk de westerse machten de controle zullen houden over Libië.

Dit is de reaiteit van de westerse interventie in Libië. En dit maakt wederom duidelijk dat de moslims zich niet afhankelijk mogen laten zijn van het westen, maar hun eigen Islamitische Staat Al Khilafah zo snel mogelijk moeten stichten. Zodat we onze toekomst in onze eigen handen zullen kunnen nemen, en onze problemen zelf zullen kunnen oplossen.

¹ www.islamicsystem.blogspot.com/2011/02/was-britain-behind-gadaffis-coup-in.html

² www.khilafah.com/index.php/concepts/political-concepts/11623-colonial-britain

³ www.express.co.uk/posts/view/238354/Libya-defector-Moussa-Koussa-was-an-MI6-double-agent

⁴ www.articles.latimes.com/2011/mar/24/world/la-fg-libya-rebels-20110324

⁵ www.wsws.org/articles/2011/mar2011/pers-m28.shtml

⁶ www.guardian.co.uk/world/2011/mar/24/turkey-france-clash-libya-campaign

⁷ www.telegraph.co.uk/news/worldnews/africaandindianocean/libya/8432907/Libya-Nato-not-doing-enough-to-protect-Misurata.html

⁸ www.cbsnews.com/stories/2011/04/07/501364/main20051760.shtml