Nadat Ben Ali in Tunesië en Moebarak in Egypte door het volk zijn gedwongen om op te stappen, zij nu overal in de moslimwereld grootschalige demonstraties losgebarsten tegen de heersende regimes. In ondermeer Algerije, Jemen, Jordanië, Bahrain, Libië en Marokko staat het heersende regime nu doodsangsten uit, bang dat ook bij hen de mensen massaal de straat op zullen komen en hen het land uit zullen zetten.

De directe reden voor deze opstanden zijn al veel langer bekend, maar werden voorheen slechts weinig besproken in de westerse media.

De moslims zijn, sinds zij onder de controle kwamen van de westerse koloniale machten, uitgebuit geworden. Voor een tijd was er hoop dat "onafhankelijkheid" aan deze uitbuiting een einde zou maken. Maar al snel na de golf van onafhankelijkheidsrevoluties in de moslimwereld bleek dat dezen aan de uitbuiting geen einde hadden gemaakt. De westerse koloniale machten hadden weliswaar hun soldaten teruggetrokken uit de moslimlanden, maar seculiere tirannen als heersers achtergelaten die het beleid gewenst door de westerse koloniale machten ten uitvoer bleven brengen. Onder de door de westerse koloniale machten gesteunde tirannen als heersers in de moslimwereld bleef de uitbuiting derhalve.

Er was in de moslimlanden altijd wel actief verzet tegen die situatie. Maar de tirannieke heersers in de moslimlanden pasten grootschalige onderdrukking toe, in de vorm van opsluiting, marteling en moord, om te voorkomen dat dit verzet op de massa's over zou slaan. De westerse koloniale machten, die altijd zeggen te staan voor mensenrechten, knepen hierbij een oogje toe om hun tirannen in de media uit de wind te houden. En ze stuurden niet zelden adviseurs om de onderdrukking van de moslims op efficiënte wijze plaats te laten vinden.

Zo bleef de situatie tot enkele weken geleden, totdat de situatie van de moslims in Tunesië zo erbarmelijk werd dat de massa's niet langer de onderdrukking van hun tirannieke heerser vreesden. In Egypte verwoordde een demonstrant dit sentiment met de opmerking: "The police cannot kill us because we, to all practical purposes, are already dead". De massa's in Tunesië verzamelden dus de moed om op te staan tegen de tirannie in hun land, en zij maakten direct duidelijk waartoe een onbevreesde en van haar doel overtuigde massa toe in staat is. Hoe machtig de tiran van Tunesië ook had geleken tijdens zijn bewind, op dat moment dat hij de massa's tegenover zich vond bleek hij eigenlijk compleet machteloos. Halsoverkop vluchtte hij daarom het land uit, zoals een hond met de staart tussen de benen. In Egypte herhaalde deze gebeurtenis zich vervolgens, niet veel later.

Hiermee is feitelijk een keerpunt in de wereldgeschiedenis bereikt.

De moslims overal ter wereld lijden onder dezelfde situatie als de moslims in Tunesië: uitbuiting en onderdrukking. Maar de revolutie door de moslims in Tunesië heeft hen duidelijk gemaakt dat verandering van hun situatie mogelijk is. Dat de uitbuiting en onderdrukking van de massa's ten voordele van de westerse koloniale machten en een kleine lokale elite niet hoeft te blijven bestaan. En dat de moslims zelf in staat zijn hier een einde aan te maken. De revolutie door de moslims in Tunesië heeft zo de moslims overal ter wereld het inzicht in de eigen capaciteiten gegeven dat nodig is om afstand te nemen van de angst voor de heersende tirannen; en dat nodig is om de moed te verzamelen om tegen deze tirannen in opstand te komen. Het einde van al de heersende tirannen in de moslimwereld is daarom sinds de succesvolle revolutie in Tunesië in zicht gekomen.

Zoals viel te verwachten zijn de westerse koloniale machten in reactie op de gebeurtenissen in Tunesië in actie geschoten om de massa's in Noord-Afrika weer onder controle te krijgen. Het is bijvoorbeeld bekend dat Amerikaanse agenten nu af en aan vliegen in Egypte, Algerije en Tunesië. Zij proberen de revoluties van de moslims te kidnappen, om erdoor hun wensen en verlangens ten uitvoer te kunnen brengen in plaats van de wensen en verlangens van de moslims. Maar zelfs al zouden zij hierin slagen, dan nog zal dit slechts van tijdelijk nut zijn voor hen. Omdat de moslim massa's, zolang zij niet hun zin krijgen, hun nieuw gevonden kracht opnieuw en opnieuw zullen aanspreken. Metaforisch gezegd: de leeuw is uit zijn sluimer wakker geworden, en hij zal niet terug gaan slapen totdat hij gerealiseerd heeft waarvoor hij wakker is geworden.

Dit is waarom een keerpunt in de wereldgeschiedenis is bereikt. Want uiteindelijk zullen de moslim massa's alleen maar tevreden zullen zijn met vereniging van al de moslimlanden in één Islamitische Staat, die Islam compleet ten uitvoer brengt, en dus over de moslims zal regeren met enkel en alleen de Sjari'a van Islam. Want dit hoort bij Islam, en enkel de Islamitische manier van leven zal de problemen van de mens echt oplossen. De revolutie in Noord-Afrika heeft dus aangetoond dat het moment waarop dit zal gebeuren dichtbij is.

Okay Pala