De westerse cultuur - het kapitalistische principe of het modernisme - een cultuur waarmee het westen haar bloei heeft bereikt, op basis van diepe gedachten. En het is dankzij het verheiligen van de wetenschappelijke methode dat het westen in staat is geweest om een geweldige vooruitgang te boeken op het gebied van technologie, en op andere gebieden. Dit is een vaststaand feit dat door ons erkend moet worden. Betekent dit echter dat dit feit het rechtvaardigt ons te verbieden kritiek te hebben op de westerse cultuur? Vooral nu wij ons in haar midden bevinden?

Het hebben van kritiek is het oplossende intellectuele proces dat of de voordelen, of de nadelen van een feit, of beiden moet aantonen. En kritiek heeft een opbouwende, positieve functie, en spoort aan tot nadenken en kan als advies dienen. En wanneer iemand zou zeggen "uit geen kritiek tegen mij", dan betekent dat, dat de persoon die dit zegt, angst heeft voor de kritiek of het betekent dat hij geen vertrouwen heeft in zijn eigen gedachten, ideeën, en denkbeelden. En wanneer iemand zou zeggen "uit geen kritiek tegen mij", dan betekent dat tevens, dat de persoon die dit zegt, dat degene die kritiek wil uiten, niet mag nadenken!

Wij als moslims, verwelkomen de kritiek op ons blad, en verwelkomen de kritiek op ons gedachtegoed in het algemeen. Wij verwelkomen echter enkel de intellectuele kritiek, en geenszins spot of gescheld, alsof men tegen ons zegt dat men ons haat, en alsof men slechte gevoelens tegen ons koestert of wil oproepen met het uiten van onjuiste beschuldigingen. Deze uitingen duiden of op haat, of op jaloezie. Men roept met deze daden haatgevoelens op, want men zoekt naar onze gevoelens, waarvan wij geen uiting geven, omdat deze gevoelens niets te maken hebben met het intellectuele proces.

Het westen kan tegen ons zeggen: "ik ken jouw haatgevoelens tegen mij, omdat je mijn gedachtegoed, waarden, en overtuigingen bekritiseert, en probeert ten gronde te richten".

Ons antwoord hierop is; hoe kom je hierbij? Hebben wij met het hebben van kritiek op het westen, haar uitgescholden of bespot? Met het hebben van kritiek hebben wij dat geenszins gedaan. Wanneer wij zeggen "u heeft zich vergist", dan beschouwt het westen dit al als een vernedering voor haar.

Onze bezigheid, is net als de bezigheid van alle intellectuelen en opgeleiden in de westerse wereld of elders, het falende kapitalisme. En we zien dat de wereld behoefte heeft aan een alternatief voor het falende kapitalisme, lees bijvoorbeeld:

De crisis van het mondiale kapitalisme; de ondergang van de vrije wereld. Geschreven door Georg Soros. 1998. uitgeverij Contact Amsterdam. Vertaling door Pieter Janssen, Rogier van Kappel en Mireille Vroege.

Of:

La crise de la modernité Européenne. Barbara Koehn. Collection Études germaniques 2001

Of:

Critique de la modernite. Touraine A. Fayard. 1992.

Er is dus overeenkomst tussen de meeste intellectuelen over het feit dat er een crisis bestaat binnen de westerse cultuur en beschaving, het geschil tussen de intellectuelen is echter over het alternatief. Tegenwoordig bestaat er een beweging "het postmodernisme" die het modernisme en haar waarden bekritiseert, ofwel het kapitalisme bekritiseert of afwijst.

Uit de Wikipedia, vrije encyclopedie valt te halen:

"De term postmodernisme verwijst naar een filosofische en culturele beweging die notoir lastig is te definiëren, maar onderscheidt zich hoofdzakelijk door haar verwerping van het modernisme."

Dr. Martin Fields legt de oorzaken van de crisis in het modernisme uit, wat de weg effende voor het ontstaan van het idee van postmodernisme, door te zeggen:

"Zoals is gebleken heeft het modernisme geen harmonie weten te bereiken die haar profeten hebben voorspeld. Na slavernij, twee wereldoorlogen, communisme, nazisme, en kernwapens, begonnen de mensen zich af te vragen of het nastreven van verstand, wetenschap en technologie, een betere wereld zou voortbrengen. Ook de aanname dat de natuur geordend is, en gecontroleerd wordt door strakke natuurwetten is onder druk komen te staan. In recente jaren is een groep wetenschappers kritischer geworden ten aanzien van het idee van de absoluutheid van wetenschap en logica, en zijn steeds meer overtuigd geraakt dat de natuur inherent turbulent en ontastbaar is. Tevens is het idee dat de mens een onbevooroordeelde waarnemer van de natuur is, bekritiseerd...Het modernisme heeft het tegenovergestelde van wat het beloofd heeft opgeleverd. Haar belofte van bevrijding bleek slechts een masker voor onderdrukking en dominantie te zijn. Dit is "de dialectiek van de Verlichting" genoemd. Door God naar de achtergrond te duwen (of hem helemaal irrelevant te maken), en wetenschap en verstand te kronen, was de mens nu vrij om al het kwaad waartoe hij in staat is te begaan, allemaal in naam van de wetenschappelijke vooruitgang. Wat bedoeld was om de mens te bevrijden, is nu zijn gevangenis geworden...

Bron: Postmodernism. Dr. Martin Fields, Permise. Volume II, Number 8 / 27 september 1995.

Wij zijn het dus met de meeste westerse intellectuelen eens dat er een crisis bestaat, en dat het kapitalisme faalt. Wij verschillen van hen echter in het alternatief, en zien de Islam als alternatief voor het falende kapitalisme, en roepen tot de Islam op met een intellectueel vreedzaam program. En wie een beter alternatief biedt moet maar te voorschijn komen, en wie ons alternatief afwijst is daar vrij in. Uiteindelijk is het een kwestie van overtuiging, en is het niet een kwestie van dwang.