Het begrip tolerantie

De term tolerantie is één van de meest gebruikte termen, waarmee bedoeld wordt, het accepteren van de verschillen van andere, ongeacht het verschil in religie, ras of politiek, of de andere niet te verbieden om anders te zijn of te dwingen afstand te doen van hun anders zijn.

Tolerantie is ook de bereidwilligheid tonen om de verschillende visies met betrekking tot het verschil in gedrag en / of mening, zonder er mee eens te zijn, te accepteren. De tolerantie heeft een verband met het beleid van vrijheid op het gebied van sociale controle waar een ideologische en religieuze variatie toegestaan is.

In de eerste paragraaf van het eerste artikel van de principes over tolerantie die op 25 november 1995 is uitgevaardigd door de landen die lid zijn van de Unesco staat dat tolerantie betekent, het respecteren en waarderen van de rijke variatie van de culturen in de gewelden, het accepteren van de diverse manieren van uitingen van het menselijke ras, en dat het een bevorderende werking heeft tot kennis en openheid, continuïteit en vrijheid van denken, geweten en credo. De erkenning van het principe van harmonie tussen de verschillen, is niet alleen een morele plicht maar het is ook een politieke en wettelijke wens en tegelijkertijd een kracht die mee helpt in het realiseren van vrede en ook het bewerkstelligen van de cultuur van vrede in plaats van de cultuur van oorlog. Het tegenovergestelde van tolerantie is intolerantie, en soms wordt het woord fanatisme in de westerse taal gebruikt .

Het ontstaan van het idee tolerantie in Europa.

Het idee van tolerantie in Europa is ontstaan aan het einde van de periode van de renaissance en aan het begin van de zogenaamde tijd van verlichting. Tolerantie diende toen als een oplossing voor de bloedige strijd die gaande was tussen de verschillende stromingen binnen het christendom, te weten, de katholieken en de protestanten.

De historicus professor Bernard Louis heeft tijdens een bijeenkomst van het ministerie van buitenlandse zaken en de Europese raad en vereniging van vijf honderd jaar onder het thema (discriminatie en antisemitisme) gezegd dat het idee tolerantie in het christendom is geboren als gevolg van de religieuze oorlogen en bloedige strijd tussen katholieken en protestanten waar duizenden christenen slachtoffers van waren. Tolerantie is het scheiden van religie en staat, en in het kort betekent dit secularisme, dat uitgevonden werd om het probleem van het christendom op te lossen. En dit probleem is niet ontstaan in de islamitische landen omdat de mensen daar die verschillende geloven aanhingen de mogelijkheid hadden om in vriendschap en broederschap te leven zonder strijd en conflicten.

Een aantal intellectuelen in Europa zagen dat de oplossing van het conflict tussen de verschillende stromingen binnen het christendom in tolerantie zat. Deze intellectuelen hebben over de behandeling van die probleem geschreven, een van hun was John Locke. Hij heeft in zijn beroemde brief over tolerantie geschreven. En sommige regeerders hebben decreten uitgevaardigd met betrekking tot tolerantie beleid, zoals het decreet van ‘' Nant'' in 1598 toen de koning van Frankrijk Henry de vierde zijn calvinistische onderdanen het recht gaf om hun geloof in vrijheid te belijden.

Vervolgens heeft het idee tolerantie zich in het westen ontwikkeld en gold het voor alle mensen ongeacht hun geloof. In het jaar 1740 heeft Frederic de Grote de koning van Frankrijk geschreven, als antwoord op de vraag van het gouvermentele bestuur, of de katholieken hun burgerlijke rechten mochten krijgen; "alle religies zijn gelijk, en als de Turken en de boeddhisten in ons land willen leven dan zullen wij moskeeën en tempels voor hun bouwen. iedereen in mijn koninkrijk is vrij om te geloven in wat hij wil".
En zo heeft Groot Brittannië officieel de religieuze tolerantie tegen katholieken in 1829 erkend. In 1842 tegen de joden en in 1888 gold het ook voor atheïsten.

De mening van de Islam over de term tolerantie

De methode die de Islam hanteert in de omgang met westerse termen, als wij er van uitzouden gaan, en toegeven dat het een westerse termen betreft, is het kijken naar de betekenis en de bedoelingen van deze termen. Als een westerse term dezelfde betekenis heeft als een feitelijke en bestaande term bij de moslims dan kan de term worden aangenomen. En als de term verwijst naar iets wat in strijd is met de islam en niet feitelijk is dan wordt deze term afgewezen.

Wanneer de term tolerantie verwijst naar de basis waar het op gebaseerd is en waaruit deze term voortgevloeid is, houdt deze in dat je de anderen die anders zijn, en een andere religie hebben en tot een ander ras behoren of van andere kleur zijn, moet accepteren, en dat je de mensen niet moet verbieden om anders te zijn. En als het niet in strijd is met de islam, dan is het in dit geval niet bezwaarlijk volgens de goddelijk regels van de islam om de term te gebruiken.

Aan de andere kant vinden wij dat de term tolerantie geen westerse term is die, binnengedrongen is bij de islamitische cultuur, en dat er veel woorden en termen zijn waarvan men denkt dat het westerse termen of begrippen zijn, terwijl deze termen en begrippen internationaal zijn en door meerdere volkeren worden gebruikt en in alle culturen voorkomen. Dat geldt ook voor bijvoorbeeld de termen zoals rechtvaardigheid, vrijheid, schoonheid, het goede en het kwaad, mooi en lelijk et cetera . Het zijn begrippen waar de mensen overeenkomen, en in de volksmond worden gebruikt, en hun plaats hebben ingenomen in hun culturen, en dat ondanks het verschil in de begrippen en de betekenissen van deze woorden.
Tolerantie is een deugdzaamheid die de mensheid besefte, en het nodig had om de omgang en de continuïteit van de onderlinge relaties te vergemakkelijken. En het is hetzelfde als de andere eigenschappen zoals eerlijkheid, dapperheid, reinheid, gastvrijheid et cetera, die bij alle mensen te vinden zijn, en die eigenschep hebben zich toegeëigend en er gangbaar goed gedrag van hebben gemaakt.

Maar het naleven van de eigenschappen is bij de mensen verschillend en je vindt het bij de ene wel en bij de andere niet, en is bij sommige groepen zichtbaar en bij andere weer niet, en dat heeft te maken met de motivatie en het doel van de mensen om zich aan deze deugdzaamheid te houden, en het verschil tussen de mensen als individu en als massa ligt aan het feit dat zij verschillende religies aanhangen waaruit concepten zijn voortgevloeid die het gedrag van zowel het individu als de massa bepalen.
Gedurende de overheersing van de kerk in Europa bestond de term tolerantie niet, waardoor al die religieuze oorlogen en conflicten, moorden, ellende, guillotine, folteren en verbranden van mensen ontstonden. Daarom was het natuurlijk om naar tolerantie te streven als oplossing voor het probleem en om een einde te maken aan het bloedvergieten, en het vuur van beproeving te doven.
Op grond daarvan heeft het westen de term en de betekenis van tolerantie niet bedacht, echter enkel maar benadrukt en zichtbaar gemaakt, vervolgens heeft het westen basisregels en sub regels gemaakt. Daarom nemen wij als moslims niet alles aan en wijzen niet alles af.
 

Het realiseren van het feit; het accepteren van anderen.

Tolerantie is de andere accepteren. En is een van de abstracte betekenissen die geen realiteit voorstelt en geen zintuiglijk zaak die je kunt meten, en resulteert tot geen enkele goddelijke of juridische verplichting of verantwoordelijkheid. Daarom is het noodzakelijk om de betekenis op pijl te brengen door het vaststellen van het onderwerp acceptatie en de realiteit er van.

De denkers en juristen in het westen maakten van ras, kleur, religie, politieke en ideologische achtergrond, sociale klasse, geslacht, een onderwerp voor acceptatie. Zij gingen er vanuit dat de andere de mens dus als individu en als groep zich onderscheidt van de andere op grond van de eerdere genoemde aspecten. En op grond van dit feit, dat voor hen sinds de renaissance tot de dag van vandaag geleidelijk vanzelfsprekend is geworden, hebben ze het begrip tolerantie geformuleerd en maakten er een menselijke waarde van, en ze hebben het tot een verplichte internationale wet verheven.

Omdat de mens het uitgangspunt van dit onderwerp en de basis ervan vormt, en omdat wij aan de hand van onze blik op de mens het begrip tolerantie kunnen vaststellen, is het voor ons noodzakelijk en verplicht om een grondige en diepe blik te werpen op de mens waardoor wij de essentie van de mens kunnen vaststellen, en kunnen bekijken wat de mens onderscheidt van zijn medemens als individu en als groep.

Een grondige blik op de mens laat ons zien dat zich in de mens instincten en behoeftes bevinden die de mens aanzet of aanstuurt tot bepaald gedrag in zijn leven om die instincten en behoeften te bevredigen, en dat hij een verstand heeft die het proces van bevrediging en de manier waarop de bevrediging plaats vindt moet regelen. Het is voor iedereen dat gezond verstand heeft duidelijk dat de mens als mens identiek is aan zijn mede mens wat de instincten en behoeften betreft, honger, dorst, angst, verering, en het hebben van seksuele gemeenschap, en voortplanting en nog meer dingen zijn uitingen van zijn instincten en behoeften die waar zijn te nemen bij zwart, blank, Arabier, Europeaan, gelovige, en een atheïst, wat dit betreft is ieder mens gelijk. En het is ook duidelijk dat de mens zich onderscheidt van zijn medemens in de manier waarop hij zijn instincten en behoeften bevredigt of, met andere woorden, het systeem dat de manier waarop de bevrediging gebeurt, en de dingen waarmee hij zijn instincten en behoeften bevredigd moet regelen. Wij zien dat je bij de ene je honger mag stillen met eten van varkensvlees, en dat het bij een ander niet mag, en dat bij de ene de behoefte aan seks met zina (overspel) mag worden bevredigd en bij een ander niet.

Daarom laat een grondige blik op de mens ons zien, dat de instincten en organische behoeften en waaruit voortgekomen is aan gevoelens, emoties, en drijfveren iets is dat alle mensen hebben, en dat het systeem dat de bevrediging voor de mensen moet regelen, en de concepten die het gedrag van de mens bepalen ten aanzien van de manier waarop, en de dingen waarmee de behoeften en instincten worden bevredigd wel een verschil is tussen de mensen. Met ander woorden, wat de mensen gemeen hebben is wat zij van nature hebben meegekregen, en wat de mensen als individu en als groep niet gemeen hebben zijn de verschillen in visies, die zij later hebben gekregen ten aanzien van bepaalde dingen, de wens om iets te bezitten en het hebben van seksuele gemeenschap, vereren, de behoefte aan eten en drinken zijn dingen waar zij gelijk in zijn. En de ideologieën, systemen, maatstaven, en ideeën die de mensen later hebben gekregen onderscheiden de mensen als individu en als groep wel van elkaar.
Wat verder toegevoegd kan worden aan het onderscheid maken tussen mensen zijn ras, kleur, en geslacht. Deze drie dingen zijn niet later gekregen maar onderscheiden de mens wel van zijn medemens. Een mongool is wat het ras betreft anders dan een Europeaan, en de zwarte is wat betreft de kleur anders dan een blanke, en de man wat betreft het geslacht en soort is anders dan de vrouw.

Het accepteren van anderen die in ras en kleur verschillen. De Islam maakt op geen enkel gebied onderscheid tussen de mensen van verschillend ras en kleur, en iedereen is voor Allah en volgens het islamitische systeem gelijk. Er is geen verschil tussen Arabier, Pers, Turk, Europeaan, zwarte, blanke, gele en rode behalve in godvrezendheid.