2Vandaag bood aan Zeyno Baran, van wie men als hoofd van de afdeling International Veiligheid van denktank The Nixon Center een objectieve en uitgebalanceerde mening mag verwachten, een podium om haar opvattingen betreffende onze partij Hizb ut-Tahrir uiteen te zetten. Hoewel uit de ruim 50 jaren van het bestaan van Hizb ut-Tahrir niets anders naar voren komt dan bevestiging van het feit dat haar werk zuiver intellectueel en politiek is, een methode van werken beargumenteert en uiteengezet in een groot aantal boeken, velen waarvan vertaald in het Engels en sommigen ook in het Nederlands, en absoluut niets dat Hizb ut-Tahrir op enigerlei wijze in relatie brengt tot een materiële strijd, maakte mevrouw Baran desalniettemin van het haar geboden podium gebruik door Hizb ut-Tahrir aan te duiden als oorzaak van alle terrorisme, want "de voedingsbodem waaruit het terrorisme resulteert".

Achter het masker van "de bestrijding van terreur" verschuilt mevrouw Baran dan ook haar wens tot het smoren van legitiem intellectueel en politiek verzet tegen het onrecht in beleid van de overheden die zij adviseert, door op de meest onmogelijke en absurde manier te proberen de Hizb in relatie te brengen met materiële strijd. De gevangenissen in de landen van de tirannieke stromannen van de koloniale mogendheden, de landen van de moslims, zitten vol met onze leden, die hun intellectueel en politieke werk zijn aangegaan in de wetenschap dat dit doorgaans beantwoord wordt niet met discussie of debat, maar met gevangenname, marteling en moord. Deze kennis van de realiteit heeft Hizb ut-Tahrir nooit van haar werk gehouden, en heeft haar nooit een centimeter doen afwijken van haar methode, in de wetenschap dat enkel ideeën aan onderdrukking een einde kunnen maken.

Mevrouw Baran zou er goed aan doen deze wijsheid, dat enkel ideeën een oplossing bieden, te onthouden de volgende keer dat zij overheden adviseert, hen aansporende tot de vlucht naar verbod en onderdrukking van Hizb ut-Tahrir in reactie op de intellectuele en politieke uitdaging die de Hizb stelt; dít, namelijk, is werkelijk extremisme en terreur.

En achter het masker van "de bestrijding van terreur" verschuilt mevrouw Baran haar wens tot het smoren van iedere intellectuele oppositie tegen de onderdrukking en het onrecht dat de kapitalistische ideologie de wereld heeft gebracht. Waar is de democratie, vrijheid van meningsuiting en tolerantie, wanneer mevrouw Baran zegt dat iedereen zich moet laten overtuigen door de grondwet van het land waarin zij verblijven? Als sneeuw voor de zon verdwijnen de zogenaamde principes van de moderniteit uit de gedachten van deze mensen van invloed en status bij de openbaring van de valsheid en onmenselijkheid in hun beleid.

Hoewel mevrouw Baran in haar rol als adviseur iedere keer laat blijken zich niets aan te trekken van de realiteit, maar integendeel zich enkel en alleen laat leiden door kortzichtig politiek gewin, bieden wij haar nog een realiteit ter contemplatie:

Hizb ut-Tahrir heeft ruim 50 jaar geleden een belofte gedaan betreffende haar doel en methode, en niets zal haar er ooit toe kunnen brengen van een van deze twee af te wijken - ideeën veranderen niet onder repressie. Ons werk in Europa zal op het intellectuele pad voortgaan: wij zullen ons blijven uitspreken tegen onderdrukking en onrecht hier en in de landen van de moslims; wij zullen ons blijven inzetten voor menselijkheid in de relatie tussen verschillende opvattingen; en wij zullen de mensen het alternatief voor het Kapitalisme dat Islam inhoudt blijven presenteren."