COMMENTAAR OP DE NOTA VAN DE AIVD

15 Dhi el-Qa'dah 1425 H.
27 december 2004 Na Chr.

Geachte heer/mevrouw,

23 december 2004 heeft de AIVD een nota onder de naam "Van dawa tot jihad" uitgebracht, waarin de inlichtingendienst, wat zij noemt: "De diverse dreigingen van de radicale islam tegen de democratische rechtsorde", probeert aan te tonen. Deze nota is gebaseerd op een "gevaarlijke oriëntatie", en bevat tevens vele misvattingen. Derhalve beschouwen we het als één onzer taken commentaar te leveren op deze nota middels deze "gevaarlijke oriëntatie" en misvattingen aan te tonen.

Wij hebben bewust de woorden "gevaarlijke oriëntatie" gebruikt vanwege de tegenstrijdigheid tussen de aangegane strijd waartoe de nota oproept, met de democratische rechtsorde en de geest van vrijheid die zij willen waarborgen. Het basisidee van de nota is gebaseerd op het leggen van een verband tussen "dawa en jihad" en het plaatsen van alle Islamitische bewegingen onder één noemer, hetzij in hun doelen en middelen, fundamenten, richtingen en manieren. Na wat filosofische premissen en imaginaire onderverdelingen, concludeert de schrijver van de nota dat alle Islamitische bewegingen een gevaar zouden vormen voor de democratische rechtsorde van de Nederlandse Staat. Verondersteld wordt dat dawa onherroepelijk leidt tot geweld of destabilisatie van de rechtsorde in de maatschappij.

Het gevaar van deze nota ligt in het feit dat de ideeën, overtuigingen, maatstaven en de gevoelens van mensen worden veroordeeld. Het beschouwt een ieder die het westerse gedachtegoed niet accepteert, of die gelooft in de Islam uit oogpunt van credo als systemen, als een terrorist die een gevaar vormt voor de Nederlandse rechtorde, zelfs wanneer deze zegt tegen geweld te zijn.

Het zal geen weldenkende persoon ontgaan zijn dat een dergelijke oriëntatie, die andersdenkende als crimineel bestempelt omdat het tegen het westerse gedachtegoed is, zelf tot een totalitair extremistische instelling verworden is. Eén die de ander ontkent, het recht op eigenmening ontneemt en het bestaansrecht ondermijnt. Al dit is ongetwijfeld in strijd met alle menselijke waarden, en in strijd met de democratische geest. De democratische geest waartoe de nota zo tot oproept deze te waarborgen.

De misvattingen die de nota bevat zijn talrijk en zijn onder te verdelen in twee categorieën; een categorie die samenhangt met de Islamitische bewegingen in het algemeen, en een categorie die speciaal met Hizb ut-Tahrir verbonden is.

De categorie aangaande de Islamitische bewegingen is louter gebaseerd op vermoedens en niet op feiten, en is bijgevolg gecontamineerd geraakt met een doelbewust verkeerde presentatie van feiten. Door vermenging en verdraaiing van feiten is een dreigend beeld van deze bewegingen gepresenteerd. Een voorbeeld op deze arbitraire presentatie van feiten is te lezen op bladzijde 25 waarin de schrijver de Salafitische beweging beschrijft als een beweging die "al-bid'a" bestrijdt. Hij gebruikt het woord "vernieuwing" in de vertaling van de uitdrukking "al-bid'a", zonder de terminologische betekenis te geven. Bijgevolg wekt dit onterecht gebruikte woord de indruk op dat de salafitische beweging tegen vernieuwing is. Een angstaanjagend beeld, een beweging die uit het stenentijdperk stamt, welvaart en welvaartsverschijnselen afwijst en streeft de mensheid terug te brengen naar het tijdperk van de mammoeten en berenvellen! Wat men dient te weten is dat het woord "bid'a" bij de Moslims linguïstisch wordt uitgeroepen, in de betekenis van iets nieuws en niet in de betekenis van vernieuwing. "Vernieuwing" is een religieus en wettelijk vereiste (in het Goddelijke oordeel) ook bij de salafieten, en wordt als zodanig gebruikt bij alles wat door mensen is uitgevonden in geloof en aanbidding, welke niet tot het Goddelijke oordeel terug te voeren valt. Het is deze definiërende beschrijving die de salafieten bedoelen bij het gebruik van het woord "bid'a", zij bedoelen absoluut niet het bestrijden van de vernieuwing zoals in het in de nota beweerd wordt.

Wat de opmerkingen over Hizb ut-Tahrir betreft het volgende; wat in de nota opvalt, is dat de schrijver grote moeite heeft om deze partij te definiëren. Daarom haalt hij deze partij enkel aan op één enkele plek (bladzijde 46), en heeft opzettelijk de partij genoemd als zijnde een beweging die gewelddadige neigingen zou hebben. Inhoudelijk stelt de schrijver; "Er zijn aanwijzingen dat bijvoorbeeld de ook in Nederland actieve internationale radicaal-islamitische organisatie Hizb ut Tahrir een dergelijke strategie van heimelijke jihad huldigt. Officieel beweert deze organisatie tegen de gewapende jihad te zijn maar in een aantal Europese landen zijn aanhangers duidelijk betrokken geweest bij antisemitische incidenten en bewuste opruiing tot gewelddadigheden."

Onze reactie hierop is het volgende:

1.

Hizb ut-Tahrir is niet in de westerse landen ontstaan of gegroeid. Het is als partij niet actief in de westerse landen. Het is ontstaan in de landen van de Moslims en is actief in de landen van de Moslims. Hizb ut-Tahrir nam in 1953 de AIVD niet als overwegingpunt mee in haar besluitvorming voor de oprichting van haar Partij. Wat de AIVD zegt of schrijft is niet van belang. Of zij nu beweren dat Hizb ut-Tahrir een politieke of terroristische partij is, of dat Hizb ut-Tahrir geweld totaal afkeurt, of dat Hizb ut-Tahrir geweld openlijk afkeurt, maar heimelijk goedkeurt kan Hizb ut-Tahrir niet schelen. Waar Hizb ut-Tahrir wel over nagedacht heeft is wat in overeenstemming is met het Goddelijke oordeel en wat in strijd is met dit Goddelijke oordeel. Hizb ut-Tahrir is tot de conclusie gekomen dat geweld verstoten dient te worden in haar handelen, aangezien de Goddelijke oordelen in de Islam geweld in handelingen afkeurt. Als het Goddelijke oordeel in de Islam geweld voor politieke partijen had toegestaan als onderdeel van de methode, zou Hizb ut-Tahrir op zijn minst gereageerd hebben op de onderdrukking door regeringen die haar leden vermoorden en martelen. Echter Hizb ut-Tahrir ziet dit anders in en beschouwt het juiste Islamitische methode ter verandering de methode van de Profeet (vzmh), gebaseerd is op de afkeuring van geweld.

2.

Hizb ut-Tahrir is een politieke partij dat sinds haar oprichting tot heden in alle uithoeken van de wereld en bij velen bekent staat als een Partij met diepgewortelde traditie en om haar vertrouwenswaardigheid. Door de jaren heen heeft de Partij de harten van vele mensen weten te winnen door haar politieke en intellectuele strijd. Net zoals Hizb ut-Tahrir geweld afkeurt, keurt Hizb ut-Tahrir ook het machiavellistische principe dat "het doel de middelen heiligt" af. Daarom kent Hizb ut-Tahrir geen leugens en is niet vleiend onderdanig, kent enkel eerlijkheid en openheid. Wanneer Hizb ut-Tahrir overtuigd raakt van een idee, dan verklaart Hizb ut-Tahrir dit openlijk en roept ertoe op, koste wat kost, aangezien de levens van de leden van Hizb ut-Tahrir een opoffering zijn voor de Islam. De oproep van de Islam tot de waarheid. Ongetwijfeld is de geschiedenis van Hizb ut-Tahrir een geschiedenis van heldendom van zijn leden, hun moed in het uitspreken van de waarheid. De geschiedenis getuigt hiervan! Daarom zeggen wij tegen jullie dat Hizb ut-Tahrir geen aangekondigde doelen noch geheime doelen nastreeft. Hizb ut-Tahrir en het programma van Hizb ut-Tahrir streeft enkel datgene na wat het in de afgelopen jaren heeft verkondigd.

3.

Hizb ut-Tahrir is qua kracht en doeltreffendheid veel machtiger dan de schrijver van het verslag zich ook maar kan voorstellen en tevens vele malen groter dan de schrijver van de nota denkt. Wanneer Hizb ut-Tahrir daadwerkelijk materiele handelingen zou verrichten, dan zou Hizb ut-Tahrir geen genoegen nemen met kinderlijke acties zonder enkele betekenis, zoals acties met betrekking tot antisemitisme, zoals de acties die de schrijver heeft gecreëerd. Hizb ut-Tahrir zou met kracht toeslaan, precies zoals het een beweging met duizenden aanhangers overal ter wereld toekomt, achter haar de Ummah van 1,5 miljard! Hizb ut-Tahrir heeft dit echter niet gedaan, omdat Hizb ut-Tahrir geen materiele handelingen adopteert!

4.

Hizb ut-Tahrir is in Nederland niet als partij actief en streeft geen verandering van de rechtsorde in Nederland na, noch streeft Hizb ut-Tahrir verandering na in andere westerse landen. Bovendien als Hizb ut-Tahrir een verandering van de Nederlandse rechtsorde zou nastreven zou zij dit openlijk en zonder angst of schromen verklaard hebben. Zoals de Partij heeft verklaard dat zij actief is in Egypte, Syrië, Pakistan of welk ander willekeurig land van de Moslims. Het is dus geen kwestie van tactiek en geen kwestie van angst, het is echter een kwestie van doelstelling en doel, iets wat Hizb ut-Tahrir niet in de westerse landen ziet.

5.

Ons standpunt betreffende de Moslims die in westerse landen verblijven is duidelijk, we hebben onze standpunt in vele pamfletten en boeken duidelijk gemaakt. Ongetwijfeld beschikt de AIVD over deze pamfletten en boeken, het is een standpunt dat puur op het Goddelijke oordeel is gebaseerd. Onze begrip hieromtrent is dat het verboden is voor de Moslims die in westerse landen verblijven en waarmee een overeenkomst van veiligheid is ondertekend, om welke schade dan ook aan het land waarmee zij deze overeenkomst mee hebben gesloten, te berokkenen. En als we in het Goddelijke oordeel iets anders konden vinden, hadden we iets anders verklaard, zonder enige angst of terughoudendheid, aangezien we onze God Allah (SWT) of Zijn profeet (vzmh) nooit zullen bedriegen. Wij vervormen de Islam niet omwille van tactiek of onder het voorwendsel "het doel heiligt de middelen". Onze vrees is enkel voor Allah, en niemand anders dan Hem alleen.

Ten slotte: de nota bevat zonder meer vele misvattingen en onjuiste aannames welke geleidt hebben tot gevaarlijke conclusies en tot een uitermate negatieve beeldvorming. Een beeldvorming waarbij Moslims als potentiële criminelen worden neergezet, die zich samenspannen tegen de rechtsorde in Nederland om de stabiliteit en de veiligheid van het land en haar inwoners in het geding brengen. Dit is absoluut een onjuist feit. Het is zelfs al genoeg om in dit kader te verwijzen naar de geschiedenis van de Moslims in deze landen, en hun realiteit.

De realiteit is dat de Moslims in het westen hun Islamitische identiteit willen behouden, zoals anderen hun identiteit willen behouden. De Moslims verwachten dat hun cultuur gerespecteerd wordt, zoals anderen terecht verwachten dat hun cultuur gerespecteerd wordt. De Moslims willen niet dat hun profeet of hun religie beledigd wordt, zoals anderen terecht niet willen dat hun Profeet of religie beledigd wordt. Is dit hun recht, of is ook terreur?

Met de meeste hoogachting,

Okay Pala

Lidvertegenwoordiger

Hizb ut-Tahrir Nederland

[Download COMMENTAAR OP DE NOTA VAN DE AIVD.PDF]