Expliciet - Voor een Islamitisch bewustzijn - Islam, Politiek & Intellectualiteit - Micha Bellen: Als terrorist in het gevang, enkel voor zijn liefde voor Islam

Ten tijde van de genocide in Rwanda, in 1994, toonden de moslims van dat land zich van hun beste zijde. In tegenstelling tot zovele anderen lieten zij zich niet meezuigen toen jaren van opgekropte haat het volk van Rwanda het duister in zoog. En evenmin negeerden zij het gebeuren, zoals de rest van de wereld deed. In plaats hiervan openden de moslims van Rwanda hun huizen voor de weerlozen die een schuilplaats zochten, om hen te helpen ontkomen aan de waanzin van de slachtingen. Met gevaar voor eigen leven, moet hierbij gezegd worden. Zo toonden de moslims van Rwanda zich een baken van menselijkheid op een moment van absolute duisternis, reden voor honderdduizenden Rwandezen nu om zich te bekeren tot Islam.

Wie zich deze geschiedenis in herinnering houdt, die zou zich zeer zeker een volkomen ander beeld vormen dan in de media is verschenen van de Rwandese jongeman in België die moslim werd en naar Pakistan vertrok om Islam te leren. In de media, namelijk, was enkel de reis van Ismaïl Bellen naar Pakistan, om daar de Koran te leren en te bestuderen, voldoende om hem te bombarderen tot "terrorist". Zo gehecht is men blijkbaar aan de mythe van de dreiging van Islam dat een wens tot bestudering van Islam uitgelegd moet worden als een daad van terreur. Zo gehecht ook aan deze mythe, blijkbaar, dat manipulatie van het volk van België gerechtvaardigd wordt geacht. Op enige andere wijze kan men de berichtgeving naar aanleiding van de reis van Ismaïl naar Pakistan namelijk niet interpreteren. Pakistaanse autoriteiten verklaarden immers reeds dat hij "geen connecties heeft met radicale moslimgroepen", maar toch blijft hij in de Belgische media eerst en vooral de "terrorist" - na de informatie uit Pakistan enkel eentje waartegen nog geen definitieve bewijzen kunnen worden aangevoerd.

De benadering van Ismaïl Bellen door de media toont aan dat werkelijk hun beleid is om iedere moslim neer te zetten als een terrorist of potentiële terrorist, ongeacht de feiten. De redacteur van De Morgen was daarom naar alle waarschijnlijkheid uitzonderlijk tevreden toen op zijn bureau een foto kwam te liggen van jongeman Ismaïl, die daarop in de typische kickboks-houding indringend de lens van de camera inkijkt. Zo tevreden dat een bijna halve pagina voor de foto werd ingericht. Het ideale kiekje om de boodschap van "Afrikaans = vreemd = gevaarlijk" en "moslim = bedreiging" kracht bij te zetten en een uitgelezen moment om de mensen weer eens
ouderwets angst aan te jagen. Manipulatief gedrag van een journalistiek medium met grote pretenties, van een niveau waarvoor zelfs de PRAVDA van de Koude Oorlog eerbiedig het hoofd gebogen zou hebben.

Niet veel anders zijn de Belgische overheidsdiensten met de reis van Ismaïl Bellen omgegaan. Voor hen een uitgelezen mogelijkheid om het volk nog eens goed te herrinneren aan hun raison d'être, de zogenaamde "dreiging van de Islamitische terreur". Ook zij negeerden de informatie vanuit Pakistan en verklaarden desondanks bijzonder stoer dat bij hen Ismaïl "wel degelijk van
feiten verdacht (wordt) die met terrorisme te maken hadden". Men zou toch bijna vergeten dat de realiteit is dat deze helden hun "grote terrorisme verdachte" Ismaïl überhaupt pas leerden kennen nadat de pleegouders van Ismaïl hen over hem informeerden, zijn bekering tot Islam, zijn reis naar Pakistan, en zijn bezoeken aan de website van Hizb ut Tahrir...

Welke wet heeft Ismaïl ook alweer gebroken, in België en Pakistan? Wat maakte hem ook al weer tot verdachte terrorist? Vragen die gesteld moeten worden, al was het maar om de mensen te herinneren aan het feit dat enkel een reis van een moslim naar Pakistan genoeg was voor de media en de Belgische overheid om de reputatie van een respectabele jongeman door het sleik te halen, en iedere toekomst die hij mogelijk had kapot te maken. Over zijn rug wordt geprobeerd de angst in de mensen voor de moslims en Islam in het algemeen hoog te houden, en dat is het ware verhaal achter de reis van Ismaïl Bellen naar Pakistan!

Voor alle duidelijkheid, Hizb ut Tahrir kent Micha Bellen, net zoals Hizb ut Tahrir vele tienduizenden andere moslims kent die bij haar komen om Islam te leren op de juiste manier, als oplossing voor de problemen van de mens, en als leidend pad weg van de verdorvenheid naar de verhevenheid van de wet van Allah. Zoals de ouders van Ismaïl, die nooit werkelijk tevreden waren met zijn keuze, ook erkennen: "Dat (zijn bekering) had een positieve invloed op zijn doen en laten".

En Ismaïl Bellen kent Hizb ut Tahrir, zoals vele miljoenen andere mensen Hizb ut Tahrir kennen als de Islamitische politieke partij die op vreedzame wijze streeft naar de alomvattende terugkeer van Islam in de landen van de moslims, in de vorm van de Khilafah-staat. Hizb ut Tahrir, die als methode ter verandering strict de methode ter verandering van Islam hanteert, de welke gebaseerd is op het overtuigen van mensen van de juistheid van Islam als oplossing, door middel van argumenten en debat. En dus zonder geweld, en zonder manipulatie en leugen. Want de waarheid heeft geen geweld, manipulatie en leugen nodig om geaccepteerd te worden door de mensen.