De regeerder of zijn plaats vervangende personen bevelen de handelaren op de markt om bepaalde prijs of tarief te hanteren, ze verbieden het verhogen en verlagen van de prijs zodat de goederen niet duurder worden en de concurrentie onder de handelaren en zakenliederen te voorkomen. De staat bemoeit zich met het prijzen van goederen en stelt de prijzen van de goederen vast. Dus de staat verbiedt de mensen om hun goederen of producten voor meer of minder te verkopen dan de vastgestelde prijs.

De islam heeft het vaststellen van prijzen absoluut verboden. Volgens de islam is het voor de staat niet toegestaan om de prijzen van goederen en producten vast te stellen, dit moet aan de handelaren en verkopers zelf worden over gelaten. Het bewijs hiervoor is het volgende: Anas ibnoe Malik zei: " in de tijd van de boodschapper gingen de prijzen omhoog en zeiden (de metgezellen) : O boodschapper zou uw de prijzen willen vaststellen. Hij zei: ... ik hoop dat ik Allah zou ontmoeten zonder dat ik door iemand word aangesproken over onrecht die ik aan zijn bloed of geld heb gedaan." (Ahmed) De boodschapper beschouwde het vaststellen van prijzen een onrecht, daarom is het haram.

In de werkelijkheid is het vaststellen van prijzen in alle omstandigheden zeer schadelijk voor de mensen, ongeacht of het in oorlog of vrede's tijd is. Van deze schaden noemen we:

1: Het vaststellen van prijzen leidt tot het ontstaan van zwarte markten, waardoor de prijzen omhoog schieten en de rijke mensen de goederen en producten monopoliseren.

2: Het vaststellen van prijzen beïnvloedt de consumptie en onder andere de productie wat een economisch crisis kan veroorzaken.

3: Door het vaststellen van de prijzen wordt het eigendom's recht van de mensen ontnomen.  Wat de stijging van de prijzen tijdens oorlogen of politieke crisissen betreft is het het gevolg van; of de monopolisering, of de schaarsheid van de goederen.

Als het ontbreken van de goederen het gevolg van monopolie is, dan is dit door Allah verboden. En als het ontbreken van de goederen het gevolg van schaarsheid is, dan is de regeerder verplicht om de belangen van zijn volk te behartigen en hun van deze schaarse goederen te voorzien. Omar ibn Al- khatab, heeft de prijzen tijdens de hongersnood in het Arabische schiereiland niet vastgesteld, maar hij haalde voedsel uit Egypte en Damascus wat tot verlaging van de prijzen leidde.