Het is van wezenlijk belang dat de moslims een juist begrip hebben van broederschap in zijn algemeenheid en van de broederschap van Islam in het bijzonder. Mocht de geschiedenis ons iets geleerd hebben, dan is het dat verdeeldheid altijd desastreuze gevolgen met zich meegebracht heeft. Maar, de wens om verdeeldheid te voorkomen mag er niet toe leiden dat we als moslims op verkeerde basis broederschap aangaan. Islam heeft, als altijd, ook bij de verplichting tot broederschap aangegeven precies hoe - op welke basis - dit plaats dient te vinden.

Broederschap

Het is niet enkel de relatie tussen mensen die geboren worden als kinderen van dezelfde ouders die gekarakteriseerd wordt als een broederschap. In werkelijkheid worden veel meer vormen van intermenselijke relaties beschreven als broederschap. Verbonden tussen mensen kunnen op verschillende fundamenten gebaseerd zijn. Een bestudering van de geschiedenis van de mensheid laat ook zien dat, door de eeuwen heen, mensen verbonden zijn aangegaan op verschillende basis. Daar waar de mens in intellectueel vermogen afneemt en oppervlakkige ideeën de samenleving beheersen is het verbond dat de mensen overeenkomen en waarop zij hun broederschap baseren vrijwel altijd gebaseerd op patriottisme. Broederschap op basis van patriottisme is het resultaat van het feit dat een groep van mensen samen leven in een bepaald gebied en in hun bestaan samen afhankelijk zijn van ditzelfde gebied. Op het moment dat buitenstaanders een bedreiging beginnen te vormen voor dit leefgebied, dan wordt deze bedreiging door iedere bewoner van dit leefgebied als een persoonlijke bedreiging ervaren. Deze ervaring van bedreiging in bestaan zal door de mensen in het gebied gedeeld worden en waar zij hun verbond op deze basis aangaan is er sprake van broederschap gebaseerd op patriottisme.

Het verbond op basis van patriottisme is daarmee gebaseerd op een gevoel. Het is in reactie op een gevoel van bedreiging, de ervaring van een uiting van het overlevingsinstinct, dat de broederschap ontstaat. Dit verbond is tevens gekend in de dierenwereld - zelfs onder dieren wordt samengewerkt om een bedreiging af te wenden - en het is daarom dat deze basis voor broederschap tussen mensen in feite resulteert in de broederschap van het laagst mogelijke niveau. De broederschap eindigt op het moment dat de bedreiging wordt verwijderd of niet langer door ieder binnen het verbond wordt ervaren. Patriottisme is dus een type van verbond, maar het is het type dat het laagst van niveau is.

Indien naast een laag niveau van denken de mensen tevens gekenmerkt worden door een beperkt bewustzijn, dan is vaker de broederschap tussen de mensen gebaseerd op nationalisme. Het sociaal contract tussen de mensen van deze soort is in essentie hetzelfde als dat van nature bestaat tussen leden van een familie. Typerend voor de mens van laag intellectueel niveau en met beperkt bewustzijn is dat in hem, als verdere uiting van het overlevingsinstinct, een voorliefde voor dominantie ontstaat. Onder nationalisme is de oorzaak voor de overeenkomst dus evenals onder patriottisme de ervaring van een uiting van the overlevingsinstinct. Echter, onder nationalisme is het de uiting in de vorm van het verlangen naar dominantie waarop mensen een verbond aangaan en waarop zij hun broederschap baseren.

Het verbond op basis van nationalisme koppelt dus het gevoel van bedreiging als uiting van het overlevingsinstinct aan de voorliefde voor dominantie, een andere uiting van het overlevingsinstinct. In essentie is nationalisme een verbond zoals tussen leden van een familie, een tribaal verbond. De mensen binnen het verbond helpen elkaar ten allen tijde bij conflicten met mensen buiten het verbond, ongeacht de oorzaak van het conflict of de aard van het conflict. Een broederschap op basis van nationalisme zoals tribalisme is kenmerkt zich door een streven naar dominantie van de eigen stam over de andere stammen in de regio. Maar tegelijkertijd, in lijn met het overlevingsinstinct bij de achterlijke persoon, streeft ieder individu naar dominantie binnen de eigen stam. Het uiteindelijke streven voor de individuen die een verbond op basis van nationalisme zijn aangegaan is dominantie van de natie waarin de familie domineert waarin het individu domineert. Dus naarmate het bewustzijn van het individu toeneemt gaat het verlangen naar een dominante rol binnen de familie, via een verlangen naar een dominante rol binnen een dominante familie, over naar een verlangen naar een dominante rol binnen een dominante familie binnen een dominante staat.

Maar het resultaat van broederschap op basis van nationalisme is dat het verbond gekenmerkt wordt door een continue strijd over dominantie. Een strijd tussen leden van de familie, een strijd tussen families, een strijd tussen naties. De broederschap op basis van nationalisme is daarmee een werkelijk onmenselijke verbond, juist vanwege de continue strijd die het veroorzaakt alsmede omdat uiteindelijk het verlangen naar dominantie in uitbuiting van de mensen buiten het verbond zal resulteren.

Zowel broederschap op basis van patriottisme als broederschap op basis van nationalisme zijn dus duidelijk niet juist voor de mens. Voor patriottisme is dit omdat deze broederschap gebaseerd is op gevoel, terwijl gevoelens aan verandering onderhevig zijn. Er zal onder patriottisme dus nooit een duurzame broederschap tussen mensen resulteren. Maar tevens ontstaat de broederschap op basis van patriottisme enkel tussen de mensen in een situatie van bedreiging, wat geen natuurlijk situatie is voor de mens. Voor de natuurlijke staat van zijn is de broederschap op basis van patriottisme daarmee geen optie. Voor de broederschap op basis van nationalisme geld in feite hetzelfde, ook deze is een verbond op basis van gevoel en daarmee ongeschikt om tussen de mensen een permanente broederschap te doen ontstaan, noch afgezien van het feit dat het een situatie van doorlopend conflict tussen mensen zal doen realiseren. Een conflict dat uiteindelijk zal resulteren in uitbuiting van de mensen buiten het verbond dat domineert.

Naast broederschap op basis van patriottisme en nationalisme kunnen mensen nog andere verbonden vormen op nog andere grondslagen. Evenals patriottisme en nationalisme zijn deze verbonden, zoals het verbond op basis van eigenbelang en het spirituele verbond, evenmin geschikt om broederschap tussen mensen op te baseren. Bijvoorbeeld, broederschap op basis van eigenbelang is enkel tijdelijk en eindigt op het moment dat de belangen van de deelnemers aan het verbond niet meer overeenkomen. Het is zelfs de oorzaak voor twist tussen mensen omdat belangen tussen mensen verschillen. De andere mogelijkheid, broederschap op basis van een spiritualiteit van waaruit geen systemen ter ordening van het leven voortvloeien, is een broederschap die enkel in bepaalde situaties van invloed is op de mens. Het is enkel in geval mensen samen uiting geven aan hun religiositeit dat het verbond geldig is en dat de broederschap ervaren wordt. In het deel van het leven dat niet in het teken van aanbidding staat, het "normale leven", heeft het geen invloed op de mens. Wanneer de mensen samen bidden zien ze elkaar als broeder; hierbuiten, wanneer de mensen in contact treden om bijvoorbeeld handel te drijven, is er geen sprake meer van het broederschap. Het broederschap op basis van een religiositeit van waaruit geen systemen ter ordening van het leven voortvloeien is dus duidelijk tevens enkel tijdelijk en begrensd en daarmee niet geschikt voor de mensen om hun relaties op te baseren.

Broederschap in Islam

De moslims dienen een eenheid te vormen.

"En houdt u allen tezamen vast aan het koord van Allah, en weest niet verdeeld en gedenkt de gunst van Allah, die Hij u bewees toen gij vijanden waart, en Hij uw harten verenigde. Zo werd gij door Zijn gunst broeders en gij waart aan de rand van een vuurput en Hij redde u ervan." (Ali Imraan 103)

Maar, de vraag hierbij is op basis van wat? De enige juiste grondslag op basis waarvan mensen tot een verbond kunnen komen, de grondslag die tussen mensen een relatie van broederschap voor het leven doet realiseren, is het verstandelijk basisidee (credo) van waaruit systemen voortvloeien; het is de broederschap op basis van ideologie.

Een ideologie is een basisidee van waaruit systemen voortvloeien. Een basisidee is een alomvattend idee over de mens, het leven en het universum; over de relatie tussen dezen; over wat voor dezen was; over wat na dezen zal zijn; en over wat de relatie is tussen dit leven, datgene wat voor dit leven was en datgene wat na dit leven zal zijn. Of met andere woorden, het is het antwoord op de vraag:

"Wat is de mens, het leven en het universum; wat is de relatie tussen dezen; wat was voor dezen; wat zal na dezen zijn; en wat is de relatie tussen dit leven, datgene wat voor dit leven was en datgene wat na dit leven zal zijn?"

De systemen die voortvloeien uit dit basisidee zijn in feite de oplossingen voor de problemen waarmee de mens wordt geconfronteerd in zijn leven. Het is de oplossing, de methode om de oplossing toe te passen, de methode om de oplossing gecontinueerd te zien en de methode om de oplossing uit te dragen naar anderen.

De enige juiste ideologie is die het resultaat is van openbaring door de schepper van de mens, het leven en het universum; degene die voor de schepping was; degene tot wie al de schepping teruggebracht zal worden; en degene die dit leven tot toets heeft gemaakt voor datgene wat na dit leven zal zijn. De schepper is immers de relatie tussen dit leven en hetgeen er voor dit leven was en de relatie tussen dit leven en hetgeen er na dit leven zal zijn. Het is deze ideologie, deze overtuiging, die de moslims met elkaar delen. Al de moslims hebben met elkaar gemeen dat zij allen het basisidee van Islam, de 'aqeedah, als basis voor hun leven hebben geaccepteerd. Het is dit gemeenschappelijk feit waarop de moslims hun broederschap dienen te baseren. Voor de moslims is het niet de kleur van het haar dat verenigt, of de taal die men spreekt. Dit alles is onbelangrijk, evenals het land dat we delen of bewonen of het voedsel dat we eten. Het is de overtuiging dat Allah (swt) bestaat, dat Hij (swt) de enige God is, dat Mohammed (saw) Zijn (swt) Profeet is en dat Zijn (swt) boodschap de enige juiste manier van leven voor de mens, oftewel dat Hij (swt) de Wetgever en Ordener is, die de moslims delen:

"De gelovigen zijn niets anders dan elkanders broeder" (Al Hujurat 10)

De broederschap in Islam is daarmee duidelijk onafhankelijk van plaats van geboorte, land van herkomst, taal, kleur van de huid of wat dan ook. Deze zaken mogen geen invloed hebben op de relatie tussen de moslims, want, zegt Allah (swt), alleen op basis van taqwa mogen moslims zich van elkander onderscheiden:

"Voorwaar! De meest nederige van jullie in het aanzicht van Allah is degene met het beste gedrag." (Al Hujurat 13)

Dus daar we allen dezelfde Schepper hebben en allen dezelfde dien volgen, zijn we allen onderdeel van dezelfde Ummah. En er rest niets dat onze broederschap mag verstoren. Zoals ook de Profeet uiteenzette in het Verdrag van Medina:

"De moslims van Yathrib en Qoraish, en degenen die met hen gevochten hebben, zij zijn een Ummah, in uitsluiting van al de andere Ummah."

Hoe uit zich deze eenheid in onze handelingen? De Profeet (saw) heeft het antwoord op deze vraag uiteengezet toen hij (saw) zei:

"De moslims zijn als een man: als het oog pijn doet dan lijdt het ganse lichaam; en als het hoofd pijn doet dan lijdt het ganse lichaam."

"Inderdaad is jullie Vader een, jullie Heer is Een. Er bestaat geen voorkeur voor de Arabier boven de niet-Arabier, noch de niet-Arabier over de Arabier, noch zwart over rood noch rood over zwart; enkel in taqwa." Hierna vroeg hij (saw) de Sahabe: "Heb ik de boodschap uitgedragen?" Zij antwoordden: "Jawel." De Profeet zei daarna: "Mogen degenen die hier aanwezig zijn degenen die afwezig zijn er over vertellen."

Deze ahadith geven tevens aan dat bij Allah (swt) de kleur van onze huid, taal of nationaliteit niet van belang is. Het enige dat mensen van anderen onderscheidt is hun taqwa, de uiting van gehoorzaam aan Allah (swt) en van aanbidding van Hem (swt) alleen. De Profeet van Allah (swt) heeft gezegd:

"Allah geeft geen acht aan jullie lichamen of voorkomen; Hij (swt) kijkt in jullie harten." (overgeleverd in Muslim)

De Profeet (saw) heeft tevens duidelijk gemaakt dat de moslims weg dienen te blijven van nationalisme, patriottisme en tribalisme. Hij heeft deze gekwalificeerd als verdorven en daarmee de houding voorgeschreven die de moslims moeten aannemen tegen dezen:

"Laat het, het is verdorven."

Dus de oorzaak voor het feit dat al de moslims broeders zijn in de Ummah is de verordening van Allah (swt) die deze relatie tussen moslims voorschrijft. Tegelijkertijd is duidelijk gemaakt waarop de moslims hun broederschap dienen te baseren en dat is de ideologische overtuiging, oftewel Islam.

Een Geschiedenis van Broederschap in Islam

Laat ons een aantal voorbeelden aanhalen van broederschap die bestond tussen de Sahabe. Voor Islam was hun liefde en loyaliteit enkel voor de stam. Hun trots was gebaseerd op de mate waarin zij zichzelf te buiten gingen in reactie op nietszeggende conflicten.

Bijvoorbeeld zouden wij in overweging moeten nemen de Hidjra van de Profeet (saw) en hoe Allah (saw) hem (saw) toestond de Islamitische Staat te stichten in Medina. Hij (saw) verrichte samen met de Moehadjiroen de emigratie vanuit Mekka naar het Yathrib van de stammen van de Ansar, de Aws en Khazraj. De emigratie was in reactie op de belofte van de Ansar de Profeet (en daarmee de moslims) met hun leven te beschermen van ieder mogelijke vijand. In Medina werden de Ansar en Moehadjiroen broeders op basis van iets groter dan nationaliteit, afkomst of stam: Islam. Daarmee gaven de Ansar op de meest prachtige manier uiting aan de broederschap die zij voelden voor hun moslim broeders en zusters in Mekka die leden onder onderdrukking van de Qoraish, met hun belofte de moslims uit Mekkah te beschermen in de wetenschap dat dit oorlog met de Qoraish en haar bondgenoten betekende.

Saad ibn Ar Rab'i was een rijke man van onder de Ansar. De Profeet (saw) verbond hem in broederschap met Abdurrahman bin 'Auf. Toen Abdurrahman en Saad tezamen liepen zei Saad: "Ik ben een van de meeste rijke mensen onder de Ansar. Ik zal mijn bezit in twee gelijke delen opdelen en jouw een deel geven. Buitendien, ik heb twee vrouwen. Ik zal er een van scheiden zodat na de wachtperiode je haar kunt trouwen." Abdurrahman zei: Moge Allah jou, jouw familie en jouw bezit zegenen. Maar het enige wat je hoeft te doen is me de weg te wijzen naar jullie marktplaats."

De Sahabe begrepen de werkelijke waarde van broederschap. Umar bin Al Khattab (ra) heeft verteld:

"Een ontmoeting met je broeders verlicht alle verdriet. Indien Allah (swt) jullie begunstigd met goede relaties onderling, houdt hier dan een vast."

Ali ibn Abi Talib (ra) heeft gezegd:

"Wees aandachtig voor jullie broeders want zij zijn jullie voorziening in dit leven en het hiernamaals. Luisteren jullie dan niet naar het gehuil van de mensen in het Hellevuur:

"En nu hebben wij geen bemiddelaar meer, noch een boezemvriend" (Ash Shoe'ara 100-101)"

Maar het voorbeeld van Abu Bakr As Siddiq is het meest inspirerend van allemaal. Ten tijde van de slag bij Badr was een van de zonen van Abu Bakr nog niet bekeerd tot Islam, en hij vocht daarmee met de Qoraish tegen de moslims. Nadat hij later Islam aanvaard had vertelde hij: "Vader, bij Badr was u twee maal onder mijn zwaard (tweemaal had ik u kunnen doden). Maar mijn liefde voor u deed mij mijn hand terughouden." "Mijn zoon!" antwoordde Abu Bakr, "mocht ik slechts een maal die kans hebben gehad dan was je nu niet meer geweest"

Net zo liet Khalid ibn Al Walid zien dat de broederschap van islam banden van verwantschap te boven gaat. Tijdens een slag werd zijn broer, die niet tot Islam overgegaan was, krijgsgevangen gemaakt. Zijn broer riep tot hem uit, zijn broeder verzoekend hem, als broer, vrij te laten. Khalid reageerde hierop door zijn moslim broeders te vertellen: "maak hem extra stevig vast, zijn moeder zal een groot losgeld betalen." Daarna draaide hij zich tot zijn broer en vertelde hem, wijzend naar de moslims: "deze mensen staan mij als broeders dichterbij dan jij."

Conclusie

In het westen wordt over het idee van de wereldwijde Ummah een beetje meesmuilend gedaan, alsof het een droom betreft. In de wetenschap dat in het westen al de relaties gebaseerd worden op patriottisme, het bestrijden van de gemeenschappelijke vijand zoals in de Verenigde Staten, of op nationalisme, een gedeeld superioriteitsgevoel ofwel op basis van land van residentie zoals in Duitsland, Frankrijk of Groot-Brittannië, of op basis van ras zoals in Israël of Rusland. Het westen ziet niet in dat werkelijke broederschap op basis van ideeën is, de broederschap zoals onder moslims of communisten.

Maar, bijvoorbeeld, waar de mensen zich verenigen op basis van patriottisme zal nog altijd onderling de visie op het leven verschillen. Verder zullen sommigen van de deelnemers aan het verbond in Communisme de beste manier van leven zien, anderen in Kapitalisme en weer anderen in Islam. Waar de mensen zich verenigen op basis van nationalisme zullen sommigen in alcohol een gevaar zien en een verbod nastreven terwijl sommige anderen aan alcohol goede eigenschappen zullen toekennen en ieder verbod tegen zullen staan. Werkelijk blijvende eenheid tussen mensen, broederschap, zal dus begrijpelijkerwijs nooit resulteren onder patriottisme, nationalisme en al de andere onjuiste verbonden.

De broederschap onder moslims is echter geen droom maar een realiteit die door het verstand kan worden bevat. De broederschap onder moslims gaat ook de broederschap onder communisten, die evenzeer op ideologie is gebaseerd, te boven omdat het basisidee van communisme niet past bij de realiteit van de mens, het leven, en het universum, datgene wat ervoor was en datgene wat er na zal zijn. De reden voor moslims om andere moslims als broeders te beschouwen en als agi (broeder) aan te spreken is gelegen in de verordening van Allah (swt) die dit verplicht stelt. De reden dat de moslims de realiteit van hun relatie met andere moslims ook werkelijk ervaren als broederschap is omdat hun relatie is gebaseerd op ideeën, het basisidee van Islam om precies te zijn. Zij delen met elkander wat voor ieder van hen het belangrijkste in hun leven is. Ons verstandelijk 'aqeedah geeft het enige juiste antwoord op de vraag die het basisidee stelt, een antwoord met zekerheid. Deze overtuiging zal onveranderd blijven tot het einde der tijden en biedt de mensen daarmee de mogelijkheid op een verbond voor het leven. Eens overtuigd is er niets dat deze overtuiging kan wegnemen, geen redenatie of gebeurtenis, omdat het 'aqeedah van Islam op het verstand is gebaseerd. Als gevolg hiervan delen de moslims een visie op het leven, een oordeel over goed en kwaad, verlangens en wensen. Al de andere broederschappen, hetzij die op basis van patriottisme, nationalisme, eigenbelang of religiositeit van waaruit geen systemen ter ordening van het leven voortvloeien, kunnen niet iets dergelijks realiseren.

Ten Slotte

Als moslims in het westen moeten we op een praktische manier uitdrukking geven aan het feit dat we deel zijn van de Ummah. We moeten begrijpen en anderen duidelijk maken dat de opsplitsing van de moslims langs geografische en etnisch lijnen shar'an niet is toegestaan en de Kuffar in staat stelt de moslims onder te houden en te verdrukken. We dienen te begrijpen dat aan onze broederschap pas echt inhoudt wordt gegeven als we ons verenigd hebben achter de Kalief die over de Islamitische Staat regeert op basis van Het Boek van Allah (swt) en de Soennah van zijn Profeet (saw).

Het voorbeeld van het lichaam zoals dat door de Rasoel (saw) is aangehaald en dat we hierboven hebben weergegeven is er een die we allen kunnen begrijpen. Als we lijden aan oorontsteking is het onze hele lichaam dat meelijdt en onrustig is, tot het moment waarop de pijn veroorzaakt door de ontsteking vermindert. De realiteit van heden ten dage is dat het lichaam van onze Ummah in constante pijn is sinds met de opdelingen van onze landen onze broeders en zusters onbeschermd prooi zijn geworden voor de westerse machten. Onze reactie, hoewel niet direct geraakt, moet zijn als de reactie van het lichaam op de oorontsteking: deze situatie behoort tevens ons te raken en pijn te doen en zou ons moeten aansporen het medicijn ter bestrijding van deze pijn te zoeken, de wederoprichting van het Kalifaat.

Daarom behoren we een aanval van de Kuffar tegen de moslims in een specifiek land te zien als een aanval tegen ons allen, niet als een aanval tegen moslims van een bepaald gebied of ras. Wij moeten ons hierbij voelen en wij moeten hierop reageren alsof wijzelf degenen zijn die aangevallen worden. De Profeet van Allah (saw) heeft gezegd:

"Geen van jullie heeft geloofd totdat hij wenst voor zijn broeder datgene wat hij wenst voor zichzelf." (overgeleverd in Muslim en Bukhari)

Hiermee wordt duidelijk dat indien wij vrede en vrijheid wensen voor ons zelf wij dit tevens moeten wensen voor onze broeders en zusters. En waar zij dit niet ervaren, kunnen wij dit niet ervaren, waarbij wij niet mogen vergeten dat de Profeet (saw) heeft gezegd:

"Het is voldoende kwaad voor een moslim neer te kijken op zijn broeder. Het leven, de rijkdom en eer van een moslim zijn onschendbaar voor andere moslims." (overgeleverd in Muslim)

De verordening dat de moslims broeders van elkaar moeten zijn heeft dus een verstandelijk begrijpelijke basis. Deze realiteit is een van de oorzaken voor de kracht van islam, iets wat de Kuffar misschien wel beter begrepen hebben dan wij moslims zelf. We hebben verdeeldheid toegestaan, een gelegenheid die de Kuffar hebben aangegrepen om de eerste van wat later een reeks van Kruistochten zou blijken te initiëren. De oplossing voor dit probleem dat de moslims over zichzelf afriepen was vereniging achter Salahuddeen Yoesoef ibn Ayoeb ibn Marwan. Turks en Arabisch nationalisme is ook een belangrijke factor geweest bij de totstandkoming van de vernietiging van de Islamitische Staat. Deze gebeurtenis hebben de Kuffar aangegrepen om fysieke verdeeldheid te realiseren in de Islamitische wereld door de creatie van verschillende landen om van hieruit de intellectuele verdeeldheid te kunnen versterken door verdere promotie van het idee van nationalisme. En deze verdeeldheid is een belangrijke factor in de overheersing door de Kuffar die de moslims heden ten dage ten deel valt. Bevrijding van deze verdeeldheid zal nodig zijn willen wij moslims een einde maken aan de heerschappij van Kufr in onze landen.

Laten we hopen dat dit artikel hiertoe een eerste aanzet heeft gegeven. Op basis van een juist begrip van de realiteit van broederschap tussen moslims kan men nu ook de juiste conclusies trekken achter het recente voorstel van het Huis van Saud om legers van moslims in te zetten voor de bezetting van Irak. Het maakt hun verraad eens te meer duidelijk. We mogen niet zwijgzaam enkel toekijken wanneer de overheden in moslim landen hun gebieden beschikbaar stellen aan anderen om van daaruit moslims aan te vallen, en het doet er hierbij niet toe of de Verenigde Naties hiervoor toestemming hebben verleend of niet omdat Allah (swt) hiervoor geen toestemming heeft verleend.