donderdag 18 september 2014 In de naam van Allah, De Barmhartige De Erbarmer
Home
Missie & Visie
De weg naar geloof
Verklaringen
Pamfletten
Boeken
Intellectualisme
Definities&Termen
Wetgeving
Politiek
Multimedia
Koran
Hadith
Reacties
Van de lezers
Nieuws & Commentaar
Boek
Updates
Home arrow Definities&Termen arrow Islamisme
Islamisme Afdrukken E-mail
donderdag 30 september 2004

In steeds meer publicaties en commentaren op actuele gebeurtenissen wordt tegenwoordig de term "islamisme" gebruikt, en worden individuen of bewegingen met de term "islamistisch" getypeerd. Deze twee termen zijn geÔntroduceerd in het hedendaags taalgebruik om een andere lading te dekken dan de meer gebruikelijke classificaties "islam" of "islamitisch". "Islam" en "islamisme" worden naast elkaar gebruikt, evenals "moslim" en "islamist", niet als synoniem. Zoals de International Crisis Group (ICG) schrijft:

"Islamisme is islam in de politieke uitvoering, eerder dan de religieuze uitvoering"[1], en

"Islamistische bewegingen zijn die welke op basis van een islamitisch ideologische overtuiging politieke doelstellingen nastreven"[2], waarbij

"Islamitisch een meer algemene uitdrukking is voor islam in de religieuze uitvoering, in tegenstelling tot de politieke uitvoering."[3]

De term "islamisme" is dus een uitwerking van het onderscheidt dat in de media al eerder gemaakt is, namelijk dat tussen religieuze islam en politieke islam. Geredeneerd vanuit de visie op het leven van de westerse mens - scheiding van kerk en staat - valt dit onderscheidt te begrijpen. Immers, volgens deze opvatting zijn religie en politiek twee verschillende zaken, die gescheiden horen te zijn. Wanneer over religie wordt gesproken dan denkt de seculiere mens aan de ordening van de relaties mens versus schepper en mens tot zichzelf. Politiek behelst dan al de ordeningen die nodig zijn in het licht van de overige relaties die horen bij het leven, de relaties tussen mensen onderling. De handelingen van aanbidding, zoals bidden en smeken, horen volgens de westerse geest dus bij religie. In geval zij gebasseerd zijn op islam - salaat en dua - dan worden ze door het westen als "islamitische" handelingen geclassificeerd. Echter, men kan zien dat de moslims handelingen verrichten die zijzelf classificeren als "islamitische handelingen" maar die, op het eerste gezicht, niets van doen hebben met aanbidding. De handelingen die volgens de westerse geest niet horen bij een religie, maar die evenmin betrekking hebben op de relatie "mens tot zichzelf", heeft het westen geclassificeerd als "islamistisch". Met deze definiering van "islam" en "islamistisch"maakt het westen dus duidelijk dat het islam een bepaalde inhoud heeft gegeven. Men kan zeggen dat is er een grens uitgezet die islam niet mag passeren. Mochten moslims desalnietemin pogen met hun religie toch deze grens te passeren, bijvoorbeeld door op te roepen ook andere relaties te ordenen op basis van islam, dan wordt hun handeling door het westen niet langer als "islamitisch" erkend maar als "islamistisch"; fundametalistisch en extreem. De "moslim" is dus iemand die enkel zijn persoonlijk relatie met zijn schepper door islam laat ordenen, en de "islamist" is iemand die als gevolg van zijn islamitische overtuiging de mensen oproept bepaalde onderlinge relaties aan te gaan en anderen te vermijden.

Volgens het westen hoort een moslim dus duidelijk islam enkel de persoonlijke relatie met de schepper te laten ordenen. Om dit idee te toetsen aan de ideŽen van islam, is het goed te verwijzen naar Allah (swt), die zegt in de Heilige Koran:

"En in de profeet is voor jullie het beste voorbeeld" (Al Ahzab 21)

Het voorbeeld van de Profeet van Allah (saw), zijn seerah, is dus naast de koran een van de bronnen die islam definieren. Als we willen begrijpen wat islam betekent voor het leven van de moslims, dan zal men moeten bestuderen hoe de Profeet (saw) zijn leven heeft geleidt. Nu, ter voorbeeld, een van gebeurtenissen in het leven van de Profeet (saw) is zijn emigratie van Mekkah naar Yathrib geweest, in omstreeks 622 volgens de westerse jaartelling. Deze emigratie, de hidjra, werd door de Profeet (saw) ondernomen omdat de stammen van Yathrib die zich tot Islam bekeerd hadden, de Aws en de Khazraj, aan hadden geboden de Profeet (saw) tot leider te zullen nemen, te gehoorzamen en te beschermen, indien hij (saw) zich zou vestigen in hun stad. Daarop vertrok de Profeet (saw) uit Mekkah naar Yathrib, dat werd omgedoopt tot Medinah, na zijn volgelingen reeds eerder toestemming te hebben gegeven voor de emigratie.

In Medinah ordende de Profeet (saw) in zijn rol als staatshoofd de relaties tussen de gelovigen onderling, zoals het document dat door de Profeet werd opgesteld kort na zijn aankomst in Medinah duidelijk maakt en waarin staat geschreven: "Dit is een document van Mohammed de Profeet, ter ordening van de relaties tussen de gelovige moslims van Qoraish en Yathrib, en diegenen die hen gevolgd zijn, en diegenen zich met hen verbonden hebben en diegenen met wie zij gestreden hebben"; waarop een uiteenzetting van de relatie volgde. In hetzelfde document ordende de Profeet (saw) de relatie tussen de moslims en de niet-gelovigen in de Islamitische Staat van Medinah: "de joden (in Medinah, red) die ons volgen behoort vrijheid en gelijkheid toe. Hun zal geen onrecht worden aangedaan, noch zullen hun vijanden worden geholpen."

Een van de manieren waarop de relaties werden geordent was door middel van wetgeving. Op het moment dat door Allah (swt) geopenbaard werd dat alcohol verboden was voor de moslims, werd dit een wet voor de moslims in Medinah en was het hen niet langer toegestaan alcohol te nuttigen, te fabriceren, te verkopen of te vervoeren. Wie dit wel deed beging niet alleen een zonde ten overstaan van Allah (swt), maar brak tevens een van de wetten van de staat waarin hij leefde en waarvoor hij door de staat ter verantwoording werd geroepen. Ditzelfde goldt voor overspel, zina. Niet alleen was overspel een zonde ten overstaan van Allah (swt), waarvoor Allah (swt) de moslims in het hiernamaals een bestraffing heeft toegezegd (zo het hem belieft), de staat stond overspel evenmin toe en zou het bestraffen zoals Allah (swt) had duidelijk gemaakt dat de overspeligen bestraft behoorden te worden in dit leven. De inwoners van Medinah, zowel moslim als niet-moslim, vonden dus hun volledig leven geordent volgens de wetten van islam. Allah (swt) openbaarde:

"En indien jullie in twist geraken, verwijs het naar Allah en zijn Boodschapper." (An Nisa 59), en

"En oordeelt tussen hen met wat Allah heeft geopenbaard" (Al Maidah 48)

Dus in Medina, als staatshoofd, ordende de zaken van de staat en de zaken van de inwoners van de staat. Hiermee maakte de Profeet (saw) duidelijk dat voor islam niet enkel dient ter ordening van de relatie tussen de mens en zijn schepper, omdat Allah (swt) geopenbaard heeft:

"Niet dwaalt uw metgezel en niet is hij misleid, en niet spreekt hij naar eigen verlangens. Het is niets anders dan een werkelijk gegeven openbaring" (An Nejm 2, 3, 4)

Daarom moet men erkennen dat islam voor al de inwoners van Medinah de ordening was voor het gehele leven. En daarom spreekt men in het geval van de staat die een aanvang vond met de hidjra van de Profeet van Allah (swt) over een Islamitische Staat, omdat de staat zich in alles baseerde op islam. Allah (swt) zegt:

"Heden heb ik voor jou jouw religie vervolmaakt, mijn weldaad vervolmaakt, en islam voor jouw gekozen als manier van leven (dien)" (Al Maidah 3)

Allah (swt) heeft door middel van zijn openbaringen de mensen duidelijk gemaakt dat enkel deze ordening van het leven voor een moslim toegestaan is. Allah (swt) zegt:

"En oordeel tussen hen met wat Allah heeft geopenbaard, en volg niet hun verlangens in afwijking van de waarheid die tot jou gekomen is." (Al Maidah 48)

En niet regeren volgens islam heeft Allah (swt) veroordeelt als een handeling van ongeloof, kufr. Allah (swt) zegt:

"En wie niet oordelen volgens wat Allah heeft nedergezonden, zij zijn de ongelovigen." (Al Maidah 44)

Het feit dat het een ordening van het volledig leven van de mens is, is dus een van de karakteristieken van islam. Het voorbeeld (seerah) van de Profeet van Allah (saw) laat zien dat het onderscheidt dat tegenwoordig wordt aangebracht tussen religieuze islam en politieke islam, tussen "islam" en "islamisme", kunstmatig is en een onjuiste voorstelling van zaken geeft. Enerzijds vervulde de Profeet (saw) zelf tevens de rol van staatsman, als leider van de Islamitische Staat in Medinah. Anderzijds ondervonden de onderdanen van de Islamitische Staat dat er geen onderscheidt was tussen religieuze islam en politieke islam, omdat zij alles in hun leven geordent vonden volgens islam. Al dit maakt duidelijk dat het idee van "islamisme", als on-islamitsch uitvloeisel van islam, en resultaat van de combinatie van groot vertrouwen in het bestaan van Allah (swt) en slechts klein intellectueel vermogen, niet past bij het feit van islam. Het idee, het oordeel over islam, is dus onjuist. Het is een idee geÔntroduceerd door het westen gebaseerd op hun eigen (onverstandelijke) idee van de scheiding van kerk en staat.

Voor de moslims; de opvatting dat de invloed van islam op het leven van de mens beperkt is of hoort te zijn, is niet islamitisch. deze stemt niet overeen met de soenah van de Profeet van Allah (swt), die twaalf jaar heeft gewerkt om de Islamitische Staat te stichten in Medinah juist om islam het leven van de moslims te kunnen laten ordenen. Bijgevolg dienen we dit feit tevens mee in overweging te nemen bij het vormen van een mening over de moslims die werken om de moslims de islamitische manier van leven terug te geven en die oproepen tot het goede, tot Islam. De Profeet van Allah (saw) heeft duidelijk gemaakt dat dit voor iedere moslim een verantwoordelijkheid is, door zijn gezegde: "bij Degene in wiens hand mijn ziel is, jullie moeten het goede gebieden en het kwade verbieden anders zal Allah over jullie een straf sturen, en als jullie Hem dan voor hulp zullen aanroepen, dan zal Hij jullie niet antwoorden." Dit is het pad dat leidt naar tevredenheid van Allah (swt), zoals de Profeet ook heeft gezegd: "De meester der martelaren is Hamza, en de man die opstond tegenover een onrechtvaardige heerser, hem gebood goed te doen en verbood kwaad te doen, en werd vermoord."

 

--------------------------------------------------------------------------------

[1] International Crisis Group: "Islamism in North Africa II: Egypt's Opportunities (Islamisme in Noord-Afrika II: Egypte's Mogelijkheden)", www.crisisweb.org

[2] Ibid.

[3] Ibid.

 

< Vorige   Volgende >
 [ Arabisch ]
Ayah
"Lees; In de naam van uw heer, de schepper. Die de mens uit geronnen bloed schiep verkondig, want uw heer is de meest eerbiedwaardige. Die (de mens) door middel van de pen onderwees. Hij leerde de mens datgene wat deze niet kende." [Al-Alaq: 1-5]
Hadith

Abu Hoeraira overleverde dat de boodschapper van Allah (saw) heeft gezegd: "De moslim is de broeder van de moslim; hij bedriegt hem niet, liegt tegen hem niet en laat hem niet in de steek. Het geheel van de moslims is heilig voor zijn mede moslims, zijn eer, zijn bezit en zijn bloed. Taqwa (vroomheid) zit hier. Het is voldoende slechtheid voor een men zijn broer te verachten." (Overgeleverd door at-tirmidhi)

over hadith..