Tegenwoordig valt in de westerse samenlevingen een achterwaartse ontwikkeling waar te nemen, die effectief de realisaties en vooruitgang in het wetenschappelijk / technisch bereik te niet doet. Alhoewel de wetenschap en techniek een weg naar voortdurende vooruitgang zijn ingeslagen, bewegen de westerse samenlevingen zich achterwaarts in de richting van een dieptepunt. Hieruit alleen al blijkt dat men een samenleving niet kan beoordelen op basis van de wetenschappelijke / technische vooruitgang die zij heeft weten te realiseren. De afname in de capaciteit tot taalbeheersing en de toename in het analfabetisme in de bevolkingen zijn slechts de onschuldige voorbeelden die men kan aanhalen van deze achterwaartse ontwikkeling van de zogenaamde "op informatie gebaseerde, multimedia samenlevingen", die weliswaar multimediaal geïnformeerd wordt maar intellectueel achtergesteld. Veel gevaarlijker is de achterwaartse ontwikkeling binnen het politieke bereik. Wat volgens de geschiedvertelling reeds sinds lang overwonnen was, keert vandaag de dag in de 21e eeuw terug. Want waarvan men dacht dat het enkel plaatsvond in onderontwikkelde en totalitaire staten, beleeft heden ten dage een comeback in de post-geïndustrialiseerde, op informatie-technologie gebaseerde westerse landen.

Vooraan deze achterwaartse ontwikkeling staat de vervolging van moslims die - en het wordt tijd dat het westen dit eindelijk erkent - enkel en alleen op grond van hun islamitische overtuiging vervolgd worden, en niet op grond van iets als het "terrorisme", waarvan duidelijk is dat het enkel een door de Verenigde Staten losgelaten hysterie is. Niet de terreur maar enkel de afwijzing van de democratie, waardoor de moslims zich niet laten overtuigen, is de reden voor deze vervolging. Men heeft formeel de logische constructie "Mens minus Democratie is gelijk aan Terrorist" ontwikkeld en de moslim tot vogelvrij verklaard, voor de werkelijke reden dat naties zoals de Verenigde Staten de terugkeer in de praktijk vrezen van de alomvattende ideologie Islam in de gebieden van de wereld rijk aan natuurlijke mineralen. De geïntroduceerde logische constructie bestaat enkel om de in essentie racistische maatregelen tegen moslims - "jullie mogen niet zelf beslissen hoe jullie je leven wensen te organiseren!" - te camoufleren. Deze houding van de westerse landen werpt hen meer dan zestig jaren terug in de tijd, veelal zonder dat men het zelf in de gaten heeft. Destijds was het nog het joodse volk dat het vreemde element in het lichaam van Europa vormden, en die men weliswaar niet als terroristen brandmerkte maar als bolsjewieken, om daarmee de praktijk van hun opsluiting in concentratiekampen - Hitlers' Guantanamo Bay - te rechtvaardigen. Wie weet is het niet meer dan een kwestie van tijd, en van intellectuele ontwakening, totdat ook Bush in de geschiedenisboeken overeenkomstig de waarheid beschreven zal worden als bloeddorstige misdadiger, en nakomelingen van de moslims van nu ook "wiedergutmachungs (spijt)"-betalingen zullen ontvangen en gedenktekens zullen onthullen. Want de enigste les die het westen vandaag de dag uit haar geschiedenis geleerd lijkt te hebben, is dat het joodse volk niet vervolgd mag worden - een les die helaas niet ver genoeg gaat om ook andere geloofsovertuigingen een zekerheid van bestaan te kunnen garanderen. Als voorbeeld valt hier aan te halen de "ideeëntest" die Australië en de Duitse deelstaat Baden-Würtemberg willen introduceren zogenaamd ter bevordering van de integratie van de moslims, en waarover ook in Nederland gesproken is toen Rotterdam haar "burgerschapscode" bekend maakte, waaronder burgerschap verwordt tot een vraagstuk betreffende overtuiging: men moet de verordende ideeën als juist adopteren, wil men een burger worden. Als deze tendens in het politieke denken zich doorzet, dan zal het niet lang meer duren alvorens men de moslims volkomen uitsluit van inburgering.

Vanuit het zicht van het westen is de moslim niet enkel een terrorist, maar een kanker in het gestel van de democratie, daar de moslim de westerse democratie en haar voorstelling van vrijheid rigoureus afwijst. De "democratische ketterij" van de moslims heeft de Inquisitie nieuw leven ingeblazen, die in de 21e eeuw niet langer door de Kerk geleid wordt maar door de "verlichte mensen" - die in essentie echter niet zoveel verschillen van hun middeleeuwse evenknieën. Destijds verordende Paus Innocentius III (1198 - 1216) niet enkel de vervolging en bestraffing van de ketters, maar ook van al degenen die met hen in contact stonden of die zich met hen inlieten. Met andere woorden, de paus accepteerde geen neutraliteit en huldigde het principe "you're either with us, or you're with the terrorists". Iedereen die zijn edict niet ondersteunde werd dus door hetzelfde edict bedreigd, terwijl het ondersteunen van het edict door middel van aflaten beloond werd. En voor de wereldse leiders die de kettervervolging niet in voldoende mate ondersteunden dreigde excommunicatie. En wat de Inquisiteuren - de CIA der middeleeuwen - betrof, dezen genoten een bijzondere status die hen beschermde tegen het afleggen van iedere verantwoordelijkheid. Oftewel, ze genoten onbegrensde handelingsbevoegdheid, en kenden niet als anderen de plicht om zich te verantwoorden wanneer het aankwam op de ten uitvoer brenging van hun taak.
 
Bijna zeshonderd jaar later is de dreiging van de "democratische Inquisitie" reëel voor eenieder die op enigerlei wijze in kontakt staat (danwel heeft gestaan) met de democratische ketters van, Osama bin Laden, fantomen als Aboe Moesab az Zarqawi, en willekeurig welke andere verdachte van "banden met al Kaida". Enkel waar de destijdse kettervervolging nog voortging binnen een begrensd raamwerk, waardoor de verdachte ketter uiteindelijk geradbraakt werd zonder dat iedereen in zijn fysieke omgeving als een vorm van "collateral damage" hetzelfde onderging, daar laat Grootinquisiteur Bush bij zijn kettervervolging een ganse stad als Fallujah platgooien.

Aangezien Bush zijn goddelijke missie van democratisering van de wereld niet zelfstandig kan realiseren, benodigd hij de bijstand van andere staten. En wie de oproep hiertoe afwijst, voor deze dreigt excommunicatie uit de "beschaafde wereld". Om ervoor te zorgen dat de hedendaagse Inquisitie net zo efficiënt werkt als de middeleeuwse variant, kent ook zij haar eigen wetten. En dus zijn de medewerkers van de CIA en de andere folterknechten van Bush in hun "Oorlog tegen Terreur" immuun voor iedere vorm van strafrechterlijke vervolging, net zoals hun middeleeuwse voorgangers, zelfs wanneer zij de identiteit van personen verwisselen en dus de verkeerde persoon de vrijheid ontnemen, martelen en vermoorden.
 
Hetgeen de kerkelijke Inquisitie vervolgde was de - naar haar inzichten - "geestelijke misdaad". Het waren niet de handelingen die iemand tot ketter maakte, noch waren het de handelingen van de ketters die de kerk deed vervolgen. Het was het denken. Vanuit het perspectief van het westen begaan de moslims dezelfde misdaad wanneer zij de democratie afwijzen. Het is niet het bidden, of het vasten, of de islamitische kleding die men bestraft, maar het is de "instelling" van de persoon die deze tot ketter maakt. Bij een dief kan men de diefstal bewijzen, en bij een moordenaar kan men de moord bewijzen. Echter, hoe kan men de instelling van een persoon bewijzen om deze vervolgens te bestraffen? In zoverre de verdachte niet zelf zijn instelling kenbaar maakt, valt zij niet door waarneming vast te stellen. Het is daarbij opzienbarend hoe gelijk de middeleeuwse en de democratische Inquisiteurs zijn wanneer het gaat om het uitlokken van bekentenissen van hun gevangenen. In de middeleeuwen werden spionnen als gevangenen in de cel van de verdachten opgesloten, om hun vertrouwen te winnen en vervolgens de gewenste informatie te verkrijgen. De ketterse gevangene genoot hierbij dezelfde status als de "enemy combatant", oftewel de status van degene zonder rechten, zodat bekentenissen ook door middel van geweld afgedwongen konden worden. Ook psychische foltering was een instrument om de gevangene de wil tot weerstand te breken, waartoe de omstandigheden in de gevangenissen bijdroegen daar de gevangenen in kleine donkere cellen geworpen werden. Het snelste en meest werkzame instrument, echter, was de fysieke marteling waaraan de verdachten en onwillige getuigen bloot gesteld werden, en waartoe, juist omdat zij zo werkzaam is, ook de "verlichte mens" van de 21e eeuw teruggrijpt. Dat de gemartelde veel eerder dan de waarheid eenvoudigweg zegt hetgeen aan de marteling een einde zal brengen, en dus hetgeen de martelaar wil horen, wordt als irrelevant gezien. Niet iedereen die onder de marteling toegaf een ketter zijn was in werkelijkheid ook een ketter, net zoals ook niet iedere moslim onder marteling de waarheid zegt. Maar, de middeleeuwse Inquisitie schreef daarom tenminste nog voor dat de bekentenis van de verdachte niet onder marteling verkregen mocht worden. Om te kunnen aandragen dat de bekentenis zonder dwang geresulteerd was, werd de verdachte daarom de ganse dag gemarteld, om vervolgens aan het eind van de dag nog eens voorgedragen te krijgen wat hij of zij tijdens de marteling aan bekentenissen had geuit, met het verzoek dit alsnog te bevestigen. Zo werd de uiteindelijke bekentenis alsnog verkregen zonder toepassing van marteling. De hedendaagse Inquisiteur, echter, interesseert het niet of de bekentenis voor, tijdens of na marteling verkregen is. Zogezien waren de Inquisiteuren van de middeleeuwen aan strengere vereisten onderhevig dan hun hedendaagse equivalenten, omdat tenminste toen de vereiste was dat de bekentenis vrijwillig gedaan werd zonder dwang van marteling - ook al betekende dit niet dat er niet gemarteld werd, wat met of zonder bekentenis, namelijk, toch wel plaats zou vinden.

Juist omdat de aanklacht van ketterij zo eenvoudig was, was zij ook bijzonder nuttig in de strijd tegen politieke tegenstanders. Niets was eenvoudiger dan iemand de verdachtmaking van ketterij voor te werpen, en niets was moeilijker om deze verdachtmaking te weerleggen. Bewijsvoering, namelijk, speelde hierbij slechts een beperkte danwel geen enkele rol. Nu, waarom zou hetgeen in de middeleeuwen zo goed functioneerde tegenwoordig geen nut kunnen hebben? Omdat de kerk aan autoriteit ingeboet heeft en de religie tot het private leven van de mens is beperkt, schakelt men vandaag de dag de politieke tegenstanders uit door hen terrorisme voor te werpen. En omdat Islam de grootste politieke en ideologische tegenstander van de westerse landen onder aanvoering van Amerika is, is het vandaag de dag zij die op de pijnbank ligt.
 
Het hoogtepunt vond de middeleeuwse Inquisitie misschien wel in de heksenvervolging. Een vrouw kon misschien nog wel sneller van hekserij beschuldigd worden dan een christen van ketterij. Vooral de vrouwen met enige mate van kennis van homeopathie en kruiden, en die dus concurrenten waren voor de destijdse artsen, degenen die destijds beweerden de waarheid in pacht te hebben, liepen het gevaar als heksen verbrand te worden. Stierf een koe van een boer, of gaf deze plotsklaps geen melk meer, dan kon dit als bewijs aangedragen worden tegen de vrouw die de boer voor zijn ongeluk verantwoordelijk wilde maken. Onweer, ongeluk en ziekte, enzovoorts, ze werden allen als heksenwerk uitgelegd en de vrouwen als misdaad voorgeworpen. Zelfs rode haren maakte vrouwen in dergelijke gevallen al verdacht. De overeenkomst hiervan met vandaag de dag ligt in het gemak waarmee de moslims van terrorisme beschuldigd kunnen worden. Er bestaan reeds voorbeelden van moslimmannen die enkel vanwege het dragen van een baard of oriëntaalse kledij door buren als terrorist bij de politie aangegeven zijn. Maar, ook hier geldt dat de situatie van nu erger is dan die in de middeleeuwen. Destijds kon men heksen nog herkennen aan hun uitzonderlijke capaciteit tot het bevliegen van bezems, vandaag de dag maakt de capaciteit tot het besturen van een vliegtuig moslims reeds verdacht als terrorist. En wanneer men dan ook nog over de andere karakteristieken van de terrorist beschikt, zoals bijvoorbeeld ooit eens in Afghanistan zijn geweest, dan betekent dit dat hij in rechtstreeks contact met "de duivel" Bin Laden staat. Oftewel, men wordt vandaag de dag sneller van terrorisme beschuldigd dan dat men in de middeleeuwen van hekserij beschuldigd werd - bij de moslim geldt namelijk dat zelfs de eigenschap van onopvallend hem tot opvallend (lees: verdacht) maakt.

De 11e september was het officiële startschot van deze moderne Inquisitie. En alhoewel alles van de moderniteit volgens de modernisten beter is, is de moderne Inquisitie op basis van objectieve maatstaven een "betere" Inquisitie dan de middeleeuwse Inquisitie. Er nadert zich derhalve wederom een tijdperk van duisternis. Destijds wilde men de wereld christelijk maken, en vandaag wil men de wereld democratisch maken, maar beiden op dezelfde (zo nu niet meer) radicale wijze. Alles dat de leer der democratie niet gunstig gestemd is valt ten offer aan de Inquisitie. Net zoals dit schrijven - een volgend geval voor de democratische Inquisitie?