Het woord vacuüm is een term die gebruikt wordt in de internationale politiek. Er wordt hiermee bedoeld dat er geen werk-en volhardings capaciteit is. Er bestaat wel een kracht ervoor, maar het uit zich niet zoals het zich hoort te uiten, en de capaciteit ervan komt niet tot zijn recht. Het vacuüm is onder te verdelen in drie soorten; politieke, militaire en strategische.

Het politieke vacuüm is dat de staat in zijn geheel onstabiel en onharmonisch is, ondanks dat er een staatshoofd, minister-president en vertegenwoordiger van het volk is, kan de harmonie ontbreken tussen de ideeën en handelingen van hen, en vervolgens tot onstabiliteit in de staat leiden. Er is geen standvastigheid in meningen en handelingen, en er is geen wilskracht tegen crisissen. Hierdoor ontstaat het vacuüm die de staat verlamt. In deze situatie wordt het zoeken naar een staat, of naar regeerders een vanzelfsprekende zaak, en soms noodzakelijk. Waardoor er een andere macht naar voren treed om dit vacuüm in te vullen. Deze nieuwe kracht is een zelfstandige intern kracht, of het is extern, of het is intern die berust op een externe kracht.

Van een militaire vacuüm is sprake wanneer de militaire strijdkracht onvoldoende is om de binnenlandse veiligheid te bewaren en niet in staat is om het land te verdedigen tegen buitenlandse agressie. Dit betekent dat de staat niet over de benodigde capaciteit beschikt om zich zelf te kunnen beschermen tegen binnenlandse revoluties, en tegen buitenlandse invasie. Het ontbreken van de capaciteit en volharding heeft twee oorzaken;

Ten eerste het ontbreken van wapenarsenaal, of er zijn onvoldoende militaire trainingen, of de rijkdommen ontbreken om de benodigde militaire strijdkracht voor te bereiden. Hierdoor ontstaat het militaire vacuüm, waardoor het lijkt dat er geen militaire kracht bestaat. In deze situatie wordt de angst aangewakkerd voor een buitenlandse invasie van het land. Daarom neemt het sterkste land het initiatief om het land in te nemen. Om dit te voorkomen komt een andere tegenmacht die het land op militaire vlak steunt, waar een militaire vacuüm heerst, als het vacuüm niet op deze manier wordt gevuld, dan neemt de inname plaats, en wordt het vacuüm door een buitenlandse macht gevuld.

Ten tweede het ontbreken van een harmonische relatie tussen het legerpersoneel of hun leiderschap, en de onbekwaamheid om te functioneren of om stabiel te blijven. In zo'n geval kan een macht van buitenaf binnentreden en een lid van het leger of een politieke partij ondersteunen zowel moreel als strategisch. De externe macht zou het vacuüm indirect vullen. Als het vacuüm niet op deze manier wordt gevuld dan wordt het op een directe manier door een externe macht gevuld, als in het eerste geval. Dus, een militaire vacuüm ontstaat wanneer de huidige militaire macht in een land zijn onbekwaamheid en instabiliteit heeft getoond. Dit is of te danken aan het ontbreken van harmonie en stabiliteit onder het leger commandanten en officieren of aan de ontoereikendheid aan materiele strijdkracht die noodzakelijk is voor de verdediging en het handhaven van de veiligheid.  Wat het strategische vacuüm betreft, is het de instabiliteit van een land geresulteerd door problemen en zaken met betrekking tot interne en externe veiligheid van de staat.

Het is bijvoorbeeld mogelijk dat er in een land verscheidene rivaliserende vleugels in conflict zijn met elkaar, waarbij fysieke geweld aan te pas komt en er zelfs wapens gebruikt kunnen worden. Of activiteiten die de veiligheid kunnen aantasten zoals het herhaaldelijk plegen van bomaanslagen op verscheidene plaatsen. Het kan ook voorkomen dat door het verspreiden van geruchten onrust aangewakkerd wordt bij zakenlieden, handelaren, politici, leiders of onder de mensen in het bijzonder m.b.t. hun levensmiddelen. Soms wordt de instabiliteit veroorzaakt door een sporadische externe agressie die niet als doel heeft het land te bezetten maar slechts om het land bezig te houden met problemen. Zulke situaties zouden resulteren tot een vacuüm d.w.z. alsof de staat niet bestaat. In dit geval wordt het vanzelfsprekend om te zoeken naar een staat dat stabiliteit garandeert, dus zal een macht proberen dit vacuüm te vullen. Deze macht kan bestaan uit individuen die van binnenuit aan de macht komen en die zelf voor de stabiliteit in het land kunnen zorgen, of van een buitenlandse staat die de staat overneemt en daar stabiliteit waarborgt, of het kunnen individuen zijn van binnenin de staat die aan de macht zijn gebracht, en worden gesteund door een buitenlandse staat die stabiliteit waarborgt en het vacuüm vult.

Deze drie uitingen van vacuüm zoals hierboven is beschreven zijn scherpe en zeer effectieve wapens. Grote en sterke staten doen pogingen om deze soort vacuüm in een land te creëren, om het land onder haar gezag te houden, of het land zelf over te nemen. De Ottomaanse staat is volledig uitgeput door de pogingen tot realisatie van vacuüm, en niet door oorlogvoering.