De mens is een levend wezen die uit materie bestaat. Allah heeft Adam als eerste mens vanuit klei geschapen;

"Toen jouw Heer tot de engelen zei: Ik ga een mens uit klei scheppen. En als Ik hem gevormd heb en hem iets van Mijn geest heb ingeblazen, valt dan in eerbiedige buiging voor hem neer." (zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soerat saad 71-72)

De mensheid vroeg zich  van de eerste dag al af over de essentie van de spirit (roeh). Tevens was de profeet Mohammed (v.z.m.h.) geconfronteerd met deze vraag (de essentie van de spirit) dat gesteld werd door de leiders van Koerijsh. Het antwoord op deze vraag is door Allah geopenbaard;

"Zij vragen jou over de geest. Zeg :  De geest komt door de beschikking van mijn Heer. En van de kennis is jullie slechts weinig gegeven." (zie de vertaling van de betekenissen van soerat Al-israa 85.)

De mens kan het feit van de spirit, als geheim van het leven, niet beseffen. Toch is de spirit waarneembaar door de verschillende fenomenen zoals groei, beweging en vermenigvuldiging. Wanneer men met deze fenomenen in aanraking komt ziet men dat er daadwerkelijk een spirit aanwezig is. Wanneer de mens valt te overlijden verdwijnen hiermee de spirit en de fenomenen. De spirit, het geheim van het leven, is door Allah vastgesteld om het menselijke lichaam tot groei, beweging en vermenigvuldiging  te brengen. 

Volgens veel westerse en oude Griekse geleerden maakt de spirit een deel uit van het menselijke lichaam.  Zij beweren dat de mens uit materie en spirit bestaat. Wanneer de spirit de materie (hiermee wordt bedoeld de  lichamelijke behoeftes en de instincten) onderdrukt en overwint dan is er sprake van grote eer en superioriteit , bij de onderdrukking van de spirit en de overwinning van de materie zakt de mens tot het niveau van een dier. De reden dat ze dit beweerden is gebaseerd op hun filosofie over de materie en de spirit; De materie van de mens impliceert het satanische gedeelte van de mens dus het kwaad en de spirit het goddelijke gedeelte van de mens dus het goede.

Deze bewering is onjuist omdat de mens in de werkelijkheid uit materie bestaat. Met andere woorden het waarneembare feit van de mens toont aan dat hij alleen maar van materie is. De spirit, het geheim van het leven, heeft geen enkele invloed op het verheffen of het verlagen van het niveau van het menselijk gedrag. We kunnen niet beweren dat de spirit, het geheim van het leven, invloed kan uitoefen op de handelingen van de mens waardoor hij de superioriteit of de laagheid kan bereiken. Want ondanks het feit dat de dieren deze spirit, het geheim van het leven,  met zich mee dragen, kan men niet over de superioriteit of laagheid spreken.

De spirit die voor de superioriteit en hoogwaardigheid van de mens zorgt, waar de oude Grieken en de westerse geleerden het over hadden is niet de spirit die het lichaam van de mens in groei en beweging houdt. Maar de spirit die zij bedoelden was het beseffen van de relatie van het schepsel met de schepper. Waar zij de fout in gingen was dat zij geen onderscheid maakten tussen de verschillende betekenissen en feiten van de spirit. Zij hebben de verschillende betekenissen en feiten van de spirit door elkaar gehaald waardoor zij tot een irrationeel en irreële conclusie zijn gekomen. Het verwarren en door elkaar halen van deze twee verschillende betekenissen  en feiten van de spirit, het geheim van het leven of de spirit die het lichaam in groei en beweging houdt en het besef van de relatie van de mens met zijn schepper is onjuist. Omdat een atheïst die niet in een schepper geloofd ook een spirit met zich meedraagt, het geheim van het leven, toch beseft hij deze relatie met de schepper niet. 

Dit bewijst dat de spirit, het geheim van het leven, geen invloed uitoefent op de relatie tussen de schepper en het schepsel. Het beseffen van de relatie met de schepper is het resultaat van het denken over de mens, heelal en het leven. Dit behaalde punt komt van buiten het lichaam van de mens en is gebaseerd op redenering, vandaar dat het verschil bestaat tussen de mensen die in een schepper geloven en niet geloven of het verschil tussen de spirituele en niet spirituele mensen.

Wanneer de mens in het bestaan van de schepper gelooft, en de relatie tussen de schepper en de schepselen heeft beseft kan men zodoende pas zegen dat men spiritueel is of spirit heeft. In tegenstelling tot wanneer men deze relatie niet beseft, dan heeft hij in dit geval geen spirit.

Het beseffen van de relatie van de mens met zijn schepper impliceert zich schikken naar de orde van zijn heer. Naar aanleiding van deze bewustheid voelt de mens de macht, kracht en de grote mogendheden van de schepper. Juist dit gevoel die de mens heeft is de spiritualiteit die de mens zoekt. 

Met de samenkoppeling van de spirit en de materie, wordt er in de islam mee bedoelt dat de mens die vanuit materie bestaat, zijn lichamelijke behoeftes en instincten gaat bevredigen volgens de goddelijke oordelen. Bijvoorbeeld: het eten is een materiële behoefte van de mens die hij moet bevredigen. Wanneer hij deze materiële behoefte volgens het goddelijke oordeel bevredigt, - zoals het niet eten van varkensvlees omdat het haram is -  mengt hij de spirit met de materie. Dit is wat Allah heeft geopenbaard:

"volgt wat van jullie Heer naar jullie is neergezonden en volgt in plaats van Hem geen andere beschermers..." (zie vertaling van de betekenissen van soerat Al-A'raaf 3)

"En dat dit Mijn weg is, een juiste. Volgt die dus en volgt niet de verschillende andere wegen die jullie van Zijn weg afvoeren..." (zie vertaling van de betekenissen van soerat Al-An'aam 153)

"Het past een gelovige man en een gelovige vrouw niet, wanneer Allah en Zijn gezant iets beslist hebben,nog de vrije keus te hebben in Hun beschikking. En wie Allah en Zijn gezant trotseert, dwaalt duidelijk." (zie vertaling van de betekenissen van soerat Al -Ahzaab36)