Heden ten dage is er de discussie onder de Nederlandse Moslims over de vraag of het toegestaan is een 'klein' gebod te overtreden om zo een betere positie voor de Moslims te bereiken. Hierbij valt te denken aan de discussie over het wel of niet participeren in politiek Nederland. Er is dus een groep onder de Moslims die beweert dat stemmen of participeren in de politiek is toegestaan om de positie van de Moslims in Nederland te verbeteren. Alhoewel deze groep beseft dat het voor Moslims niet toegestaan (haraam) is te participeren in politiek Nederland, zijn ze van mening dat het doel de zonde rechtvaardigt. Want als de Moslimgemeenschap in Nederland niet zou stemmen, zouden partijen als die van de PVV van Geert Wilders aan de macht kunnen komen waardoor de positie van de Moslims verslechterd in Nederland, zo stelt deze groep. Derhalve in het licht hiervan wordt door deze Moslims bewust ofwel onbewust gerechtvaardigd de Machiavelliaanse opvatting namelijk: "het doel heiligt de middelen".

Dit artikel poogt een antwoord te geven op de vraag of de Machiavelliaanse opvatting hierboven beschreven wel of niet toegestaan is binnen de wetgeving van Islam (shari'a).

Als Moslim overtuigt van Islam moet er, voor een vraag betreffende een handeling binnen de Islamitische wetgeving, gekeken worden naar de Koran en Soenna. Dit zijn de bronnen waar de Moslim naar refereert voor een Goddelijk oordeel. Betreffende deze kwestie is het belangrijke ons af te vragen of de Profeet (saw) ooit in zijn leven dienovereenkomstig gehandeld heeft. We zullen een aantal gebeurtenissen uit de Soenna van de Profeet (saw) aanhalen om een antwoord te kunnen geven op deze vraag.

- Toen Banoe Thaqif, het volk van Ta'if, Islam wilde accepteren verbonden ze hieraan als voorwaarde dat ze hun grootste tempel met daarin de afgod Al Lat voor drie jaren wilden behouden alvorens het vernietigd werd. De Profeet (saw) weigerde dit. Vervolgens reduceerden ze dit tot een jaar. Nog steeds weigerde de Profeet (saw). Zelfs toen de Banoe Thaqif vroeg om slechts één enkele maand heeft de Profeet dit geweigerd. Uiteindelijk vroeg de Banoe Thaqif of iemand anders de afgod wilde vernietigen omdat zij dit niet durfden. De Profeet (saw) stemde hiermee in omdat zijn doel was de afgoden te vernietigen. Of dit door de Banoe Thaqif of anderen werd gedaan was niet van belang. Hij (saw) zond Aboe Soefyan en en Al Moeghira naar Ta'if om de tempel te vernietigen.

De kwestie hier was het wel of niet aanhouden van afgoden na de acceptatie van Islam. Hier is duidelijk te zien dat de Profeet (saw) over deze kwestie geen compromis sloot. Islam is gekomen om aan de dwaling van afgoderij een einde te maken, en hij was derhalve rechtlijnig, consequent en compromisloos.

- Zelfs toen de moeder van de familie Yassir in stukken werd getrokken door het toedoen van de Qoeraisj, enkel en alleen omdat zij moslim geworden was, zelfs toen gaf hij (saw) geen strobreedte toe in het verkondigen van Islam. In deze situatie heeft hij nooit getwijfeld om het oproepen tot de Boodschap van Islam te annuleren. Hij bleef doorgaan met het verkondigen van de waarheid, ongeacht de martelingen, boycot en moorden tegen hem (saw) en zijn sahaba gericht. Het leven werd hem en zijn sahaba vrijwel onmogelijk gemaakt in Mekka, maar toch veranderde hij zijn methode - het verkondigen van Islam als intelectueel leiderschap - niet in de minste mate.

- De Qoeraisj boden hem geld, vrouwen en het koningsschap aan, met als voorwaarde dat hij zou stoppen met het verkondigen van de Boodschap. Toch accepteerde hij geen van allen. Hij was hier in de mogelijkheid om de macht te grijpen, waarna hij vervolgens alle obstakels uit de weg zou kunnen halen om Islam daarna vrij te verkondigen. Hij deed dit echter niet. Hij weigerde hun aanbod want hij weigerde om zijn methode, het verkondigen van Islam als intelectueel leiderschap, te verlaten. Wat hem (saw) hiervoor ook aangeboden werd.

- Toen de Qoeraisj de oom van de Profeet genaamd Aboe Talib waarschuwden dat als de Profeet niet zou stoppen met het verkondigen met de Boodschap van Islam, dat ze hem dan zouden vermoorden, en toen Aboe Talib dit vertelde aan de Profeet, toen zei hij (saw): 

O oom, bij Allah, al zouden ze de zon in mijn rechterhand plaatsen en de maan in mijn linker, ik zou Islam niet verlaten. Ik zal haar niet verlaten totdat Allah mij laat overwinnen of ik ervoor zou sterven.

Duidelijk is te zien met deze uitspraak dat hij (saw) Allah's verordeningen zou blijven volgen al betekende dit het opofferen van zijn leven. Geen compromis was mogelijk voor hem (saw), hij zou Islam blijven verkondigen aan de mensen.

- Verder is overgeleverd dat er polytheïsten waren die vroegen om compromissen wat betreft het geloof van Mohammed (saw). Een voorbeeld is dat ze hem vroegen een jaar lang hun goden te aanbidden en dat ze daarna zijn God voor een jaar zouden aanbidden. Mede vanwege deze kwestie werd het vers geopenbaard:

- "Zeg: 'O, ongelovigen! Ik aanbid niet wat jullie aanbidden, noch zullen aanbidden wat ik aanbid. En ik zal niet aanbidden wat jullie aanbidden. Noch zullen jullie aanbidden wat ik aan bid. Daarom voor jullie jullie godsdienst en voor mij mijn godsdienst (Islam)." (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Kafiroen 109, vers 1-6)

Conclusie

Uit de hierboven genoemde voorbeelden is duidelijk te zien dat de Profeet (saw) in geen geval compromissen sloot maar in plaats hiervan vastberaden bleef vasthouden aan zijn (saw) methode van verkondiging van Islam: de mensen de dwaling van afgoderij duidelijk makende en hen uitnodigende tot Islam door hen de bewijzen voor het bestaan van Allah en zijn (saw) profeetschap uiteen te zetten. Ongeacht de ontberingen die hij en zijn volgelingen moesten doorstaan. In het voorbeeld van de Qoeraisj die de Profeet (saw) hun macht aanboden met als voorwaarde het stoppen van de Da'wah (verkondigen van de Boodschap) heeft hij dit niet geaccepteerd. Hij had de macht kunnen grijpen door te doen alsof hij zijn Da'wah zou stoppen en uiteindelijk kunnen regeren met Islam wanneer hij de macht in handen kreeg. Al leden hij en al zijn volgelingen aan hongersnood, ook al was hij in levensgevaar, hij week nooit af van hetgeen hij verkondigde. Hij heeft altijd, zelfs op een plek waar hij door de meesten mensen gehaat werd omdat hij weigerde mee te doen in dawling zoals zij deden, de Boodschap verkondigd.

We kunnen in het licht hiervan concluderen dat het voor ons niet acceptabel is te overtreden om daarna meer goed te kunnen doen.

De denkwijze van de Moslims die de Machiavelliaanse opvatting bewust danwel onbewust aanhangen denken eigenlijk als volgt:

Doel: Armoede verhelpen (halal)
Middel: Beroven van een bank (haraam)

Zoals hier is te zien wordt er een heel goed doel gesteld en om dit doel te bereiken wordt er in feite een zonde gepleegd, namelijk stelen. Het zal weinig discussie beamen om te beseffen dat wat er in het voorbeeld wordt genoemd belachelijk is en on-Islamitisch. In feite is de handeling van de mensen die zeggen dat het slechte (meedoen aan democratie) gedaan moet worden om het goede te doen, hetzelfde als dit voorbeeld: het behartigen van de belangen van de Moslims (doel en halal) door middel van te participeren in de Nederlandse politiek (middel en haram).

Islam kent de opvatting "het doel heiligt de middelen" niet. In en hadith in Al Boechari waarin de Profeet (saw) de sahaba aanspoort om sadaqa te geven, zegt hij:

Enkel het goede bereikt Allah!

Om te waarschuwen dat de sadaqa van het geld dat met haram verdiend wordt bij Allah (swt)waardeloos is.

Een argument kan zijn dat tijden veranderd zijn en het onmogelijk is in deze tijd de handelingen van de Profeet (saw) toe te passen. Dit is echter niet het geval. Tijden en middelen zijn veranderd maar de essentie van de mens, het leven en universum is exact hetzelfde gebleven. Men is nog steeds gedwongen zijn of haar behoeften te bevredigen die in alle tijden van de mens onveranderd zijn gebleven. De Koran en Soenna bieden alle oplossingen op de vragen aangaande de behoeftes en instincten wat de menselijke drijfveer is tot het ondernemen van handelingen. En niet te vergeten is dat de bewering dat de Koran en Soenna niet meer toepasbaar zijn voor deze tijd betekent dat Hij (swt) geen rekening heeft gehouden met de toekomst, wat onmogelijk is omdat Hij (swt) Alwetend en Almachtig is. Dit betekent dat dit vers wordt verworpen:

"Dit is een volmaakt Boek, daaraan is geen twijfel, een richtsnoer voor de godvrezenden." (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Baqara 2, vers 2)

Willen de Moslims zich verheffen in dit leven , en slagen zowel in dit leven als in het hiernamaals, dan zullen we ons enkel en alleen moeten baseren op de juiste Leidraad voor de mensheid. Dit is de Leidraad gezonden door de meest Gracieuze, de Heer der Werelden die Almachtig en Alwetend is en niet vatbaar is voor fouten. De Wetgever en Degene die weet wat het beste voor ons is in alle tijden en elke situatie. Hij is degene die de mens geschapen heeft en tot Hem zullen we allen terugkeren om onszelf te verantwoorden voor al onze handelingen verricht in dit leven. We zullen rechtlijnig en standvastig moeten zijn in het volgen van de wetten verordend door de Almachtige, want:

"Voorzeker, Allah verandert de toestand van een volk (geeft hen de overwinning) niet voordat zij veranderen hetgeen in hun hart is." (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Ar Rad, vers 11)

En:

"Maar nee, bij jouw Heer, zij geloven pas echt als zij jou tot scheidsrechter maken over wat bij hen omstreden is, en als zij dan bij zichzelf geen moeite hebben met wat jij geoordeeld hebt en het volledig aanvaarden." (Zie de vertalingen van de betekenissen van de Koran, soera An Nissaa 4, vers 65)