Waarom Islam eigenlijk al onderdeel is van wat men noemt de Nederlandse "cultuur", waarom christendom en jodendom eigenlijk geen onderdeel zijn van de Nederlandse cultuur; en waarom de vervolging van de moslims in Nederland zal blijven.

16 juni, 2007

De mening van minister Vogelaar van het ministerie van Wonen, Wijken en Integratie betreffende de traditie in Nederland en Islam hebben tot grote ophef geleid. Waar aan voorbijgegaan wordt in al de ophef is het feit dat Islam eigenlijk al onderdeel is van de Nederlandse traditie, en het feit dat christendom en jodendom evenmin onderdeel zijn van de Nederlandse cultuur als Islam. Ook wordt voorbijgegaan aan wat de implicatie is van de woorden van de minister en de reacties hierop van politieke zijde, namelijk dat het streven van de Nederlandse politiek is en blijft om iedereen die met een eigen mening te vervolgen.

De chaos was compleet toen minister Vogelaar in een interview met TROUW zei: "Nederland is een samenleving die gevormd is op basis van joods-christelijke tradities. (...) Eeuwen geleden kwam de Joodse gemeenschap naar Nederland en nu zeggen we: Nederland is een land gevormd door joods-christelijke tradities. En ik kan me voorstellen dat we een vergelijkbaar proces krijgen met de islam.".

De ene politicus viel over de ander om schande te spreken over deze mening en om deze in de meest sterke van bewoordingen te veroordelen. Maar niemand viel op dat de opvatting waar minister Vogelaar haar verdere betoog op baseert, namelijk dat Nederland is gevormd op basis van joods-christelijke tradities, volkomen onjuist is. Want samenlevingen worden niet gebouwd op tradities, zij resulteren uit beschavingen. En noch het christendom, noch het jodendom kennen enige plaats in de beschaving achter de Nederlandse samenleving.

Een beschaving is een stelsel van specifieke concepten geresulteerd uit een unieke visie op het leven. Opvattingen betreffende goed en kwaad zijn een primair onderdeel van een beschaving, en dezen zijn altijd gebonden aan de visie op het leven die aangehangen wordt. In het geval van Nederland is de levensvisie die heerst de seculiere levensvisie, waaronder gesteld wordt dat God zich niet mag bemoeien met het leven van de mens. Hieruit zijn de specifieke opvattingen betreffende goed en kwaad geresulteerd op basis waarvan de Nederlandse samenleving vorm gegeven is. Deze opvattingen hebben geleid tot wetten, een ideaalbeeld betreffende gedrag ("doe wat je zelf wil") en een ideaalbeeld betreffende houding ("laat een ander doen wat hij zelf wil"), die het samenleven van de mensen ordenen en die de relaties vormgeven. Dat het secularisme achter dit alles niets van doen heeft met christendom of jodendom, hiervan getuigen de Middeleeuwen, de verkettering van Spinoza in 1656 te Amsterdam, en de Franse Revolutie. Het is, met andere woorden, een verdraaiïng van de geschiedkundige feiten danwel een verloochening van 18 eeuwen christendom en 5000 jaren jodendom om anders te beweren.

In het achterna rennen van potentiële stemmen lijkt niemand zich meer afgevraagd te hebben wat precies het onderwerp was waarop gereageerd moest worden. Islam was in de mond genomen door een minister, en dan volstaat schreeuwen zonder denken voor een gezond deel van de vaderlandse politici. Verscheidene reacties gingen in op de uniekheid van de Nederlandse "cultuur" en de contradictie van Islam met deze[1]. Maar minister Vogelaar  sprak over tradities en niet over cultuur, en alhoewel de woorden "cultuur" en "traditie" wel vaker als synoniemen worden gebruikt dekken zij als term volkomen verschillende ladingen.

Als term behoort cultuur gedefinieerd te worden als "geheel van specifieke kennissen, waar de levensvisie reden is geweest voor diens bestudering". Wetenschap als bron van kennis komt in twee typen, namelijk, met een type dat los staat van de aangehangen levensvisie en een ander type dat gebonden is aan de levenvisie. De algemene, niet aan levensvisie gebonden wetenschap is bijvoorbeeld de wiskunde. Of men nu van de christelijke of joodse religie is, communist, kapitalist of moslim, één plus één is twee. Onder het andere type van wetenschap, de levensvisie gebonden wetenschap, valt bijvoorbeeld de economische wetenschap. De economische wetenschap in de westerse landen is anders dan de economische wetenschap zoals die geleerd en bestudeerd werd in de communistische landen (toen dezen nog bestonden). De westerse economische wetenschap vertrekt van een aantal principes die gebonden zijn aan de kapitalistische levensvisie die haar oorsprong vindt in het secularisme. Principes zoals vrijheid, waaruit is geresulteerd de opvatting van vrijheid van bezit en vrijheid van handelen. Vertrekkende van de opvatting dat vrijheid van bezit en vrijheid van handelen zou moeten bestaan beargumenteerde Adam Smith middels zijn theorie van de "Invisible Hand" waarom dit het beste zou zijn voor de mensheid. Karl Marx, daarentegen, verwierp het secularisme doordat hij het bestaan van God alomvattend verwierp. En derhalve verwierp hij ook de begrippen van vrijheid van bezit en vrijheid van (economisch) handelen die onder het kapitalistische denken aan dit secularisme ontsproten zijn. Hij construeerde vervolgens het communisme waaronder al het bezit gedeeld moest worden door alle mensen, en beargumenteerde ten slotte waarom dit het beste zou zijn voor de mensheid. Nu, een cultuur omvat al die wetenschappen die specifiek zijn voor één bepaalde levensvisie. Dus het feit dat in Nederland de kapitalistische cultuur heerst betekent dat in de bereiken van specifieke wetenschap het secularisme als basisidee en vertrekpunt wordt genomen. En Nederland is in het bereik van cultuur gelijk aan Frankrijk, Japan en de Verenigde Staten omdat zij allen ook de seculiere levensvisie tot basis van de specifieke wetenschap hebben genomen, terwijl voor het communistische Sovjet Unie gold dat zij de communistische levensvisie als basis had geadopteerd en in haar dus de communistische cultuur heerste. Traditie, daarentegen, heeft betrekking op gebruiken en gewoonten en staat los van wetenschap. Tradities vinden veel meer een uiting in eten en drinken, in zang en dans. Tradities, met andere woorden, kunnen onmogelijk een bedreiging vormen voor een cultuur. En wie weet wat tradities inhouden, die ziet in dat de tradities van de moslims al lang onderdeel zijn van de Nederlandse tradities. De rijsttafel is een onderdeel van de tradities van Indonesië, overgenomen en terug naar huis meegenomen door de Nederlandse kolonialisten. Sambal en pindasaus in een kastje naast de hagelslag, in iedere keuken in Nederland.

Ten slotte, gezien haar woorden lijkt minister Vogelaar  in de Nederlandse samenleving een plaats te willen geven aan de tradities voor de hier wonende moslims. Op het oog een nobel streven, een hele stap voorwaarts voor het Nederland dat de voorbije jaren gekarakteriseerd is geworden door barbaarse intolerantie tegenover iedereen die voor wat betreft denken niet aan het ingebeelde ideaalbeeld van de raszuivere Nederlander voldoet. Een harde kritiek misschien op de voorbije jaren, maar een kritiek die nog maar eens gerechtvaardigd wordt door het feit dat sommige reacties op de woorden van minister Vogelaar een bedreiging zagen voor het huidige integratiebeleid van de overheid[2]. Als onder dit beleid reeds voor verschil in tradities geen plaats is, eten en drinken nota bene, dan is al wat rest de fascistische dictatuur. Voor wie kijkt geldt: de geest van de Inquisitie kan waargenomen worden. Maar in werkelijkheid is het streven van minister Vogelaar om de tradities van de moslims een plaats te geven in de Nederlandse samenleving nog altijd ver verwijderd van het streven naar het werkelijk respectvol samenleven. Een samenleving met werkelijk respect voor verschillen, namelijk, die vraagt anderen niet om afstand te doen van hun meningen enkel en alleen omdat dezen verschillen met de norm in het land, laat staan dat zij het verlaten van de eigen mening zou eisen van anderen. Integendeel, de samenleving met werkelijke respect voor verschillen streeft ernaar het kader te creëeren waarbinnen de mensen met verschillende visie op het leven zoveel mogelijk in overeenstemming met de eigen opvattingen betreffende goed en kwaad voort zullen kunnen gaan. Het bestuur van Islamitisch Al Andaloes komt in gedachten: daar waar de staat ieder de ruimte laat om te leven zoals hij denkt dat juist is, daar bestaat respect. En daar zal het samenleven dan bloeien omdat daar de mensen niet opgevoed zullen worden om al hetgeen anders is te haten, enkel omdat het anders is. Maar minister Vogelaar  ziet, blijkens haar woorden, hoogstens ruimte voor verschil in tradities hetgeen impliceert dat zij geen ruimte ziet voor de meningen van de mensen die hier wonen wanneer dezen niet overeenstemmen met de Nederlandse norm.

Hoe mooi verpakt ook, dit betekent continuering van de vervolging van al diegenen die hun meningen niet baseren op het seculiere gedachtegoed, en dat is een misdaad tegen de menselijkheid. Uit een dergelijke houding zal uiteindelijk enkel haat resulteren voor hetgeen anders is, en deze zal dus het samenleven kapot maken in plaats van het bevorderen.

Okay Pala

Lidvertegenwoordiger van Hizb ut-Tahrir in Nederland.

[1] Geert Wilders (Partij voor de Vrijheid):"De islam staat haaks tegenover belangrijke normen en waarden van onze cultuur."

[2] Kamerlid Anker (ChristenUnie): "Een minister mag natuurlijk haar eigen opvattingen hebben over islam, christendom en welke religie dan ook. Maar wij vragen ons wel bezorgd af hoe een dergelijke persoonlijke visie over de verenigbaarheid van verschillende religieuze culturen zal doorwerken in het integratiebeleid van het kabinet." Oftewel een beleid dat stelt dat het samenleven van verschillende tradities mogelijk moet zijn is voor de ChristenUnie onacceptabel. Het alternatief hiervoor, echter, is een integratiebeleid dat stelt dat al de mensen één en dezelfde beschaving moeten adopteren, en dat al de mensen één en dezelfde traditie moeten volgen. De moslims, met andere woorden, mogen niet langer geloven in de juistheid van Islamitische ideeën maar moeten onder dwang geloven in de juistheid van vrijheid en democratie, en moeten op klompen gaan lopen.