Geachte,

Een westerse vrouw, reeds 13 getrouwd met een moslim man, heeft varkensvlees gegeten ondanks dat haar man haar verboden had dit te doen. Het was niet omdat ze dit graag wilde, maar ze was op visite bij anderen en was bang om te weigeren.

Nu ze haar man dit heeft verteld, is hij bijzonder boos geworden en wil hij haar niet meer zien. Het spijt haar vreselijk en ze wil niet dat haar huwelijk hierdoor ten onder gaat. Ze heeft haar man om vergiffenis gevraagd, maar hij wil haar niet te woord staan.

Kunt u misschien aan haar en haar man advies geven wat te doen?

Mevrouw,

Wij danken u voor uw vraag, welke duidelijk maakt het vertrouwen dat u in ons stelt.

1)
U vraag toont aan dat u een vrouw met eer bent, een vrouw die de religie van anderen respecteert, en die vasthoudt aan een gelukkig huwelijk. Naar onze mening bent u een vrouw waardig van ons respect.

2)
Het huwelijkse leven behoort een leven te zijn van vrede en rust. De relatie tussen echtgenoten is een relatie van wederzijds respect. De verantwoordelijkheid van de echtgenoot is een verantwoordelijkheid om het huwelijk en de echtgenote te bewaren en te beschermen, en is niet gebaseerd op autoriteit. 

"En dit is onder Zijn tekenen, dat Hij uit uw midden echtgenoten voor u schiep, opdat gij er rust in moogt vinden, en Hij heeft liefde en tederheid onder u geplaatst. Daarin zijn zeker tekenen voor een volk, dat nadenkt." (Zie: de vertaling van de betekenissen van de Koran, Soerah 30:21)

Over het algemeen, bij ons moslims betekent tolerantie ten aanzien van een persoon niet enkel hem of haar niet verbieden wat zijn of haar religie voorschrijft, noch hem of haar dwingen om te doen wat zijn of haar religie oplegt. De tolerantie van Islam gaat veel verder dan enkel dit: wat de religie hem of haar toestaat, daarmee bemoeien wij ons niet, zelfs al handelt het over verboden zaken vanuit het perspectief van onze religie. Als voorbeeld, het is ons verboden alcohol te drinken of varkensvlees te eten. Maar, wij zullen dit de christenen die tezamen met ons leven niet verbieden.

Als blijk van deze tolerantie, naar de mening van veel geleerden - in het bijzonder die behorende bij de wetsschool van Abu Hanifah, moet een moslim indien hij een wijnfles breekt van een christen, deze vergoeden aan de christen. Dit alles is gebaseerd op de woorden van Allah, de vertaling waarvan zoveel betekent als:

"Er is geen dwang in de godsdienst. Voorzeker, het juiste pad is van dwaling onderscheiden; derhalve, hij die de duivel verloochent en in Allah gelooft, heeft een sterk houvast gegrepen, dat onbreekbaar is. Allah is Alhorend, Alwetend." (Zie: de vertaling van de betekenissen van de Koran, Soerah 2:256)

"En indien uw Heer had gewild, zouden allen die op aarde zijn, zeker tezamen hebben geloofd. Wilt gij de mensen dan dwingen, gelovigen te worden?" (Zie: de vertaling van de betekenissen van de Koran, Soerah 10:99)

Van belang is te begrijpen dat de religie geloof en praktijk kent. "Geen dwang in de religie" impliceert dan ook geen dwang in geloof, maar tegelijkertijd ook geen dwang in het praktiseren van de religie.

4)
Wat de niet-moslim betreft, getrouwd met een moslim is zij vrij de religie in de praktijk te bengen die zij kiest. De echtgenoot mag van zijn echtgenote vragen geen varkensvlees te eten, maar hij kan haar hier niet toe niet dwingen. In ieder geval, ons advies aan uw echtgenoot is:

- U heeft een echtgenote waardig van uw respect, en zij verdient daarom een tweede kans.
- Leest u "de oordelen betreffende de dhimmis", van Ibn Qayyim al Jewziya, volume 2, pagina 818-823

Hoogachtend,

Redactie Expliciet