De mens onderneemt in zijn leven uiteenlopende handelingen en acties, waarvan elke actie zijn eigen reden, doel en waarde heeft. Aangezien dat deze handelingen waarneembaar zijn is het mogelijk om deze fenomeen door een aantal verschillende invalshoeken te benaderen. We kunnen deze handelingen als volgt indelen; De beweegredenen achter de handelingen die verricht worden, en de waarden die men wil verwezenlijken door de genomen acties.

De beweegredenen van de mens bij de verrichting van zijn handelingen, zijn om zijn instincten en organische behoeftes te voorzien. Deze handelingen zijn dus de resultaten van de drijfveren die de mens duwen om een actie te ondernemen. Deze heeft Allah (SWT) in de aard van de mens gelegd. Dit dient bijvoorbeeld om te overleven, voort te kunnen planten en het antwoord op zijn bestaan te vinden.

Over de waarden die men wil behalen met de verrichtte handelingen, kunnen we zeggen dat deze de resultaten zijn van de handelingen. Dit is, omdat een doelbewuste mens vanzelfsprekend een bepaalde doel heeft met zijn handelingen. Dit betekent dat de mens een doel heeft die hij wil realiseren door acties te ondernemen waarvan het doel een bepaalde waarde draagt. Al deze handelingen kunnen onder een van de volgende waarden geplaatst worden n.l. menselijke, spirituele, materialistische of morele waarden.

Hoewel al deze handelingen elk vanuit een verschillende oogpunt bekeken zijn, hebben ze een overeenkomstige aspect, en dat is de essentie van de handeling. Dit houdt in dat de handelingen die verricht worden gebonden moeten zijn of getoetst moeten worden met het Goddelijke oordeel erover. Deze overeenkomst vormt de essentie van alle handelingen die een Moslim verricht in het leven. Dit betekent tevens dat je als Moslim niet vrij bent in je handelingen, en dat je geen slogan als "vrijheid" mag aanhangen, dit tot tegenstelling van menig moderne Moslims of door denkers. Want Allah zegt in de Koran:

"Hetgeen de boodschapper oplegt moet worden aanvaard; en u dient zich te onthouden van hetgeen hij verbied " (zie de vertaling van de betekenissen van de Koran: [59:7])

"Het past een gelovige man en een gelovige vrouw niet, wanneer Allah en Zijn gezant iets beslist hebben,nog de vrije keus te hebben in Hun beschikking. En wie Allah en Zijn gezant trotseert, dwaalt duidelijk" (zie de vertaling van de betekenissen van soerat Al-Ahzaab36)   

Deze vers laat ons duidelijk zien dat de Moslim man of vrouw binnen de wetten en regels van de Islam moeten blijven. De Moslim is dus niet vrij om te handelen zoals het hem uit komt, echter als hij zich echt heeft overgegeven aan de Schepper (SWT). Deze overgave kan alleen gerealiseerd worden door de handelingen die men verricht te verbinden of te toetsen met het Goddelijke oordeel erover.

Wat betekent het Goddelijke oordeel over de verrichte handelingen?

Het Goddelijke oordeel over de verrichte handelingen betekent dat, door Allah (SWT) De Wetgever elke handeling een bepaalde oordeel heeft gekregen. M.a.w. de toespraak van de Wetgever tot Zijn schepsels m.b.t. de handelingen. De handelingen zijn of verboden (haram), of verplicht (fardh) of vrij (moebah) of afgeraden (mekroeh) of aanbevolen (mendoeb) (dit hebben we al in schemavorm in een eerdere uitgave van Expliciet beschreven [De Islamitische Wetgeving])

De Moslims tegenwoordig passen deze regel "de essentie van handelen is dat het verbonden wordt met het Goddelijke oordeel" toe, maar een enkeling beseft niet dat de toepassing van deze regel geldt voor alle handelingen. Wanneer er over salaat (gebed) gesproken wordt is het heel duidelijk dat dit een verplichting is en iedereen weet dat een Moslim niet vrij is om het salaat niet te doen, want wie dit niet doet is een grote zondaar. Ditzelfde geldt ook voor het vasten en andere kwesties die tot de categorie ibadah behoren. Maar helaas beseffen deze enkelingen niet dat buiten de ibadah ook andere regelgevingen zijn, het lijkt alsof de regelgeving van de Islam teruggedrongen of gekrimpt is tot slecht het spirituele vlak van de Islam.   Aangezien dat de Islam een compleet eigen levensvisie heeft, waarvan het spirituele aspect slechts een gedeelte is die hij in acht neemt. Heeft het ook andere ideeën en wetgevingen over de verschillende systemen die een mens nodig heeft om zijn instincten en organische behoeften te organiseren en te regelen. Deze systemen zijn toepassing om de handelingen en actie van de mens m.b.t. het leven te organiseren en te regelen. Deze verschillende systemen zijn de wetgevingen van de Islam. Dus, wanneer een Moslim wil leven volgens het Goddelijke oordeel, is hij tevens verplicht om de systemen die Allah (SWT) heeft wetgegeven te volgen. De navolging van de regels die deze systemen hebben vastgesteld, is het volgen van het Goddelijke oordeel.

Een andere aspect van de handelingen is dat het niet gebonden is aan de situatie waarin men zich begeeft. M.a.w. de Moslim baseert zijn handelingen niet volgens een bepaalde situatie maar volgens het Goddelijke oordeel erover. Want volgens de Islamitische Shari'a heeft de situatie of het feit waarin men zich begeeft slecht een bepaalde betekenis. En dit is dat de situatie dient om het te begrijpen en erover te denken om zo het gepaste Goddelijke oordeel te kunnen uitvoeren, dus de situatie of het feit is slecht een bron om erover te denken welke Goddelijke oordeel het beste past. Dit is in tegenstelling tot het Kapitalisme, waar de situatie de enige bron is van denken en daarom een bron is voor het vinden en het maken van wetten. Mede hierdoor is de Islamitische Oemmah beïnvloed door deze kijk. Welke resulteert dat er niet- Islamitische ideeën en concepten, als Islamitische ideeën en concepten worden gezien, gehanteerd en uitgevoerd wordt in handelingen.  Nou de situatie niet bepalend is voor de handelingen van een Moslim, en dat het Goddelijke oordeel erover in acht genomen moet worden. Is een Moslim zoals eerder gezegd gebonden aan Goddelijke wetten en regels. Deze regels hebben betrekking tot alle handelingen, en geven voor elke handeling een Goddelijke stempel.