|
El-Masader El-Sher'ieyeh: de Goddelijke Bronnen: De Goddelijke bronnen zijn de referenties waaruit men de oordelen en regels moet halen die nodig zijn in het leven. Een Moslim handelt en gebruikt de dingen om zich heen, waarvan hij eerst het oordeel ervan heeft gekregen uit de Islamitische bronnen. En deze Islamitische bronnen luiden als volgt: de Koran, Soennah, en hetgeen waar deze twee er naar toe wijzen, zoals Idjma'a en kiyaas. 1- De Koran; is de wonderbare Allahswoord waarmee men doet aanbidden, die geopenbaard werd aan Mohammed (VZMH) waarvan de woord en betekenis van Allah is, en aan ons is overgeleverd d.m.v. een groot aantal betrouwbare en geloofwaardige mensen, sedert de openbaring tot op heden. 2- Soennah; is de uitspraken, handelingen en zwijgende toestemmingen van de Boodschapper. 3- Idjma'a es-sahabah; is de overeenstemming van de metgezellen over een oordeel van een gebeurtenis die plaats vond na het overlijden van de Boodschapper (VZMH). 4- El-Kiyaas; is het geven van een oordeel over een recente gebeurtenis, waarvan het oordeel soortgelijk is aan het oordeel van een eerdere gebeurtenis, vanwege de overeenkomsten met de eerdere reden (cause) van wetgeving. El-Hoekmoe esh-sher'ie: Het Goddelijke Oordeel El-Hoekmoe esh-sher'ie is de uitspraak van de Wetgever m.b.t. de handelingen van de dienaren, zowel wat eisend als vrijblijvend is. De eisende uitspraak wordt onderverdeeld in de volgende categorieën: 1- verplichte verrichting = fardh of wadjeb 2- niet-verplichte verrichting (aanbevolen)= soennah, mendoeb of moestahab 3- verplichte onthouding = haraam of mahdoer 4- niet-verplichte onthouding (afgeraden)= mekroeh Vrijblijvende uitspraak= moebah, het is aan de mens zelf overgelaten om bepaalde acties wel of niet te verrichten. De resultaten van het naleven en niet naleven van el-hoekmoe shar'ie 1. Fardh: bij het naleven van de verplichting wordt men er voor beloond (sewab). En bij het niet naleven wordt men gestraft (ikaab). Voorbeeld: het verrichten van het gebed, de zakaat, de ontplooiing van politieke activiteiten, het stichten van een Islamitische staat en het aanstellen van een staatshoofd ( khalifah.) 2. Mendoeb (el-moestahab, el-soennah): bij het verrichten ervan wordt men er voor beloond, en bij het niet-verrichten wordt men er hiervoor niet gestraft. Voorbeeld: kiyamoelleyl (het nacht gebed), sadakah (liefdadigheid). 3. Haraam: het verrichten ervan wordt gestraft en het onthouden ervan wordt beloond. Voorbeeld: het drinken van alcohol, het eten van varkensvlees, loyaal zijn aan de vijanden van de Islam. 4. Mekroeh: met het onthouden ervan wordt men beloond en bij het verrichten ervan wordt men niet gestraft. Voorbeeld: het verrichten van het gebed terwijl je jou behoeftes ophoud. 5. Moebah: de verrichting of de onthouding ervan resulteert niet tot beloning of straf. Voorbeeld: het in huwelijk treden van een man met meerdere vrouwen. |