Allah (SWT) heeft ons geschapen om Hem te dienen. Hij (SWT) is de enige die beveelt en verbiedt. Hij (SWT) heeft een boek geopenbaard waarin Hij (SWT) duidelijk heeft aangegeven wat wel en niet is toegestaan. Indien men een handeling wil verrichten moet hij zich altijd tot de Koran en de andere bronnen van de openbaring (soennah, idjma'a en kiyaas) wenden.

Wanneer de mens zich richt tot de bronnen om een oordeel over zijn daden te vinden, is hij enkel en alleen genoodzaakt om het oordeel uit die bronnen te vinden en dit aan te nemen. Men dient niet een andere bron dan deze te raadplegen.

De enige rol van het verstand in dit geval is het begrijpen van de geopenbaarde teksten. Dit is vanuit het Islamitische oogpunt een onafwendbaar kennis.

Wat wij tegenwoordig bij sommige Moslims zien is het tegendeel, omdat ze bij de geopenbaarde teksten hun verstand erbij betrekken. Een voorbeeld hiervan is het vinden van een rede voor de geopenbaarde tekst, die zowel iets verbiedt of beveelt. Dat is wat we gaan behandelen.

Als uitgangspunt voor dit onderwerp is het volgende:

Allah (SWT) heeft het varkensvlees verboden, en dit is bewezen door de geopenbaarde teksten uit de Heilige Koran;

"Verboden is voor jullie wat vanzelf is dood gegaan, bloed, varkensvlees." (zie de vertaling van de betekenissen van soerat al-ma'ida 3)

Zeg: " ik vind in wat mij is geopenbaard niets wat voor een eter die zich ermee voedt verboden is, behalve wat vanzelf dood gegaan is of uitgestroomd bloed of varkensvlees- dat is een gruwel- of iets schandelijks waarover iets anders dan Godsnaam is uitgeroepen... " (Zie de vertaling van de betekenissen van soerat al-an'aam 145)

Wat naar voren komt in de Koran en de Soennah is het verbod van varkensvlees. Uit de teksten is niets gebleken over de reden van het verbod van varkensvlees, maar wat opmerkelijk is dat heel veel mensen wanneer zij het over het verbod van varkensvlees spreken geen genoegen nemen met de tekst zelf als bewijs voor het verbod, maar ze gaan uitgebreid redetwisten. En ze beschouwen dit als één van de wonderen van de Koran, een voorbeeld hiervan is de reden wat ze hebben gegeven voor het verbod van varkensvlees dat het schadelijk is voor de gezondheid en dat het medisch en wetenschappelijk is bewezen. En ze noemen een aantal ziektes die de mens kan oplopen door het eten van varkensvlees, zoals;

1. verergering van suikerziekte

2. hoge bloeddruk

3. Vernauwing van de slagaders en de invloed daarvan op het hart.

4. Gewrichtsontsteking

5. Ademhalingsmoeilijkheden. etc.

Er zijn mensen die een andere rede opgeven voor het verbod van varkensvlees, zoals dat het varken een onrein dier is en dat hij zich voedt met uitwerpsels.

Volgens de Islam worden deze beweringen niet in acht genomen en hebben ze ook geen waarde. De reden waarom deze beweringen geen waarde hebben is als volgt;

Het achterhalen van een reden voor een geopenbaarde regel of oordeel (el-illetoe) is op zich een onderzoek naar het antwoord op de vraag "waarom heeft Allah iets verboden"

In dit geval heeft het onderzoek te maken met Allah (SWT).

Omdat Allah (SWT) degene is die het heeft verboden, is Hij (SWT) de enige die de reden weet voor het verbod. De mens is niet in staat om aan de kennis van Allah te komen, en daarom kan de mens niet achter de reden van het verbod komen tenzij Allah (SWT) zelf de reden voor het verbod heeft aangegeven.

Wanneer we terug gaan naar de geopenbaarde regels zien we dat een aantal Goddelijke regels geen redenen van verbod bevatten terwijl voor de andere regels wel een reden is gegeven.

Een voorbeeld van een regel die iets verbiedt en geen reden van verbod bevat is:

Het verbod op alcohol, varkensvlees en rente. Het is fout om zelf de Goddelijke regels te verklaren wanneer dat niet door Allah (SWT) zelf is aangegeven.

Een voorbeeld van een Goddelijke regel waarvoor wel een reden wordt aangegeven:

Is de betekenissen van de uitspraak van de Boodschapper van Allah (VZMH)

"Niemand mag een vonnis uitspreken, terwijl hij woedend is" (Boecharie en Moeslim)

Deze tekst uit de Soennah bevat wel een verklaring voor een oordeel. Het oordeel is het verbieden van het uitspreken van vonnis wanneer men woedend is. Uit de hadith is gebleken dat de reden van het verbod, de woede is. Hieruit kunnen we afleiden dat alles wat de mens tijdens het uitspreken van een vonnis kan verstoren en waardoor geen objectieve uitspraak kan worden gedaan het rechtsspraak verbied, zoals honger en slaap.

Wat bekend en duidelijk moet zijn dat de reden van de Goddelijke wetgeving geheel gebonden is aan het oordeel zelf. Wanneer er een reden voor een Goddelijke wetgeving bestaat, bestaat er ook een oordeel. Als de reden voor een Goddelijke wetgeving vervalt, dan vervalt hiermee het oordeel zelf, omdat het oordeel gebaseerd is op die reden.

Een voorbeeld hiervan is: Wanneer er beweerd wordt dat de schade die het varkensvlees veroorzaakt de reden is voor het verbieden van varkensvlees, betekent dat wanneer het varkensvlees onschadelijk wordt, hetgeen niet meer verboden zou zijn.

En daarom is het vinden van een reden en het verklaren van een Goddelijke wetgeving één van de gevaarlijkste zaken, die het verstand niet alleen kan bepalen, vanwege zijn beperkte en begrensde capaciteit.

Het oordelen van iets wat toegestaan of verboden is zonder een concreet bewijs uit de bronnen van de Islamitische wetgeving die het oordeel kan bevestigen (bewijzen) heeft geen enkel waarde. Dat is ook van toepassing bij het geven van een reden waarom iets verboden of toegestaan is, want Allah (SWT) is de enige oordeelgever, en niet de mens.