Niet zelden wordt de discussie betreffende de noodzaak van het wederoprichten van Al Khilafa vergiftigd met opmerkingen die in feite niets met deze kwestie van doen hebben. In essentie, namelijk, betreft deze discussie een Goddelijk Oordeel. De discussie moet dus de vraag behandelen of het vestigen van Al Khilafa inderdaad een Goddelijke plicht is, of misschien toch niet, waarbij enkel de Qor'aan, de Soenna, of hetgeen deze twee naar verwijzen als bewijsvoering aangedragen kunnen worden. Echter, wat men kan bemerken is dat wanneer eenmaal de argumenten met deze afkomst tegen het werken aan de terugkeer van Al Khilafa weerlegd zijn geworden, en er dus nog enkel bewijzen overeind staan die deze plicht bevestigen, dat dan overgegaan wordt tot het aandragen van "praktische kwesties" in een poging dan alsnog het niet werken voor Al Khilafa te kunnen rechtvaardigen. Er wordt dan bijvoorbeeld gesteld "pas wanneeer de oemma de ziekte van haram te boven is gekomen kan Al Khilafa terugkeren, niet zolang er nog overal haram gedaan wordt door de moslims", of "maar Al Khilafa kan pas terugkeren wanneer de oemma terug verenigd is, niet zolang de oemma nog zo verdeeld is".

Alhoewel het duidelijk moet zijn dat praktische omstandigheden het niet nakomen van Goddelijke Oordelen nooit kunnen rechtvaardigen ¹, is het de moeite waard om de twee genoemde opmerkingen te bestuderen en te beoordelen op hun validiteit. Want ook al zijn beide opmerkingen misschien niet een legitiem excuus tegenover een Goddelijk Oordeel, beiden resulteren wel uit correcte vaststellingen betreffende de realiteit van de oemma. Het klopt eenvoudigweg, men kan binnen de oemma moslims vinden die haram doen. En het klopt ook dat de oemma tegenwoordig opgedeeld is in meer dan vijftig natiestaten. Voor deze reden zullen in het volgende twee artikelen gepresenteerd worden die dieper in gaan op deze twee vaststellingen, die door sommigen dus worden gebruikt om te stellen dat een terugkeer van Al Khilafa onmogelijk is. Beide artikelen, echter, zullen aantonen dat deze correcte vaststellingen betreffende de huidige situatie van de oemma niet werkelijk een blokkade opwerpen voor de terugkeer van Al Khilafa, maar dat zij eigenlijk enkel het belang van de terugkeer van Al Khilafa verder benadrukken. Omdat de twee huidige problemen van de oemma die deze vaststellingen aankaarten, verdeeldheid en haram, enkel en alleen door Al Khilafa opgelost zullen kunnen worden.

1. Enkel Al Khilafa kan de ziekte van haram in de oemma genezen

Als vraag is de opmerking "hoe kunnen we spreken over het wederoprichten van Al Khilafa terwijl er nog zoveel haram plaatsvindt binnen de oemma?" zeer terecht. Een probleem wordt deze zelfde opmerking wanneer de vraagsteller zijn vaststelling betreffende realiteit van de oemma -er is veel haram in al de landen van de moslims- niet gebruikt om onderzoek te doen naar de redenen voor het bestaan van de haram en de mogelijke oplossingen hiervoor. Maar om in plaats hiervan deze vaststelling te gebruiken om het niets doen tegen de haram te rechtvaardigen.

De haram die de moslims begaan heeft verschillende oorzaken. Een oorzaak kan zijn dat de moslim niet weet dat zijn of haar eerste verplichting in het leven het nakomen van de Wet van Allah (swt) is. De moslim heeft dan een zodanig oppervlakkig begrip van Islam, dat hij of zij zich nooit heeft gerealiseerd dat enkel door het gehoorzamen van Allah (swt) de Tevredenheid van Allah (swt) en de beloning bij Allah (swt) gerealiseerd kan worden. De moslim denkt dan bijvoorbeeld dat Islam zich heeft beperkt tot het gebed, en het vasten, en de Hadj, en dat Allah (swt) voor de rest de mens vrij heeft gelaten om te doen wat deze zelf wil. Of de moslim denkt bijvoorbeeld zoiets als "daar de tijden veranderd zijn, hoeft de wet van Allah (swt) niet meer gevolgd te worden". Deze oorzaak voor haram kan men de fundamentele onwetendheid noemen. Een andere oorzaak kan zijn dat de moslim wel weet dat hij de Wet van Allah (swt) moet volgen, en hij wil dit ook, maar dat hij niet weet wat de Wet van Allah (swt) is en daarom haram doet. De moslim kan in dergelijke onwetendheid niet enkel zondes doen, maar zelfs bid'a of zelfs sjirk verrichten, terwijl hij denkt iets goeds te doen. Deze oorzaak voor haram kan men de specifieke onwetendheid noemen. Nog een mogelijke oorzaak voor haram is dat de moslim wel weet dat hij de Wet van Allah (swt) moet volgen, en hij kent ook de Wet van Allah (swt), maar hij breekt deze desalniettemin in een moment van zwakte: de moslim denkt wel vergeven te zullen worden door Allah (swt), of zegt tegen zichzelf "zo erg is dit toch niet", of "ik doe er toch iets goeds mee", of "ik doe toch ook goede dingen die dit goedmaken", en er is niemand die hem in zijn zwakte van het begaan van de zonde weerhoudt. Dit is de moslim die wanneer hij een fout maakt Tauba doet, en zich voorneemt om nooit meer zoiets te doen uit vrees en liefde voor Allah (swt). Deze zonde is de zonde van zwakte. Ten slotte zijn er ook nog mensen die Allah (swt) wel degelijk kennen, die Islam begrijpen en die de wet van Islam kennen, maar die er weloverwogen toch voor kiezen om zondig te zijn. Deze mensen doen geen Tauba, en zij proberen de komende Dag des Oordeels te vergeten. Hun reden voor het begaan van zonde is opstandigheid.

Betreffende de onwetendheid omtrent Islam als oorzaak voor haram, het is een geschiedkundig feit dat deze onwetendheid voor het grootste deel het resultaat is van doelgerichte arbeid over vele tientallen jaren van de zijde van de imperialistische naties in de wereld. Met de kolonisatie van de landen van de moslims in de 19e en 20e eeuw door de Britten, Fransen en Nederlanders, werd door hen een serieus begin gemaakt met pogingen tot vernietiging van het begrip van Islam bij de moslims nu onder hun bewind. De manieren die zij hiervoor hanteerden waren aantal.

Ten eerste werd onder het koloniaal bewind het lesprogramma veranderd in de landen van de moslims. In het India van de moslims veranderden de Britten de lesprogramma's eenmaal zij daar aan de macht kwamen. Hetzelfde geldt voor het Noord-Afrika dat onder bestuur kwam van de Fransen. Les in Islam werd afgeschaft, en in plaats daarvan moesten de kinderen van de moslims leren over de filosofie van de Europeanen. Uitleg over de noodzaak van en de deugd in gehoorzaamheid aan Allah (swt) werd afgeschaft ten gunste van les in secularisme en vrijheid. De kinderen werd geleerd niet te denken aan Allah (swt) maar om te doen wat zij zelf wilden, omdat dit volgens de Europeanen de juiste manier van leven is. Dus ten gevolge van de kolonisatie van hun landen kwamen de moslims terecht in een situatie waarin degenen die heersen over hen moeite doen om te voorkomen dat zij Islam echt goed kunnen leren.

Een andere manier, de tweede manier, om de moslims Islam te laten vergeten en verkeerd te laten begrijpen was de dwang. Bijvoorbeeld het onder invloed van de Britten verkerende Turkije schafte het Arabische schrift af ten gunste van het Latijnse schrift. In het Arabisch mocht niet meer geschreven en gesproken worden. Een onzinnige maatregel op het eerste gezicht, want al de mensen in Turkije hadden als onderdaan van de Islamitische Staat Al Khilafa leren lezen en schrijven in het schrift van de Arabieren. Dus het was een maatregel waardoor gans de samenleving analfabeet werd. Maar, ditzelfde gold natuurlijk ook voor al de geleerden in Islam in Turkije. De mensen die op de scholen de kinderen het onderricht in Islam gaven, die zelf hun leven aan studie van Islam hadden gewijd om deze kennis vervolgens met de oemma te delen. Ook zij werden door deze maatregel van de ene op de andere dag analfabeet. En hoe kan een analfabeet lesgeven aan een school? Hoe kan een analfabeet überhaupt leraar zijn? Dus in de plaats van de echte studenten van Islam kwamen als leraar Islam op de scholen mensen die misschien niet een zo goed en diepgaand begrip van Islam hadden, maar die toch in het Latijn konden lezen en schrijven... En vervolgens werd het verboden verklaard om les in Islam te nemen bij mensen anders dan deze door de staat aangestelde leraren, en zo werd middels dwang de moslims effectief de mogelijkheid ontnomen om Islam echt te leren.

De derde manier die de kolonialisten hanteerden was de misleiding. Al de imperialistische landen stuurden oriëntalisten naar hun koloniën, de landen van de moslims, om hetgeen overgebleven was aan opleiding in Islam onder beheer van een niet-moslim met kennis van Islam te plaatsen. Groot-Brittannië, Frankrijk en Nederland richtten allen universiteiten op ² met als enigste doel om de religie en de geschiedenis van de moslims te kunnen leren aan een select gezelschap, die na hun studie dan uitgezonden werden naar de koloniën. Niet zelden vermomden deze vijanden van de moslims zich als Islamitische geleerde, zoals de Nederlanders deden om de moslims van Indonesië te misleiden tot het denken dat zegt dat Allah (swt) hen gehoorzaamheid aan de ongelovige Nederlanders gebood, en dat Islam niets meer was dan het verrichten van salat en dat de moslims bij al het andere mocht doen en laten wat hij zelf wilde. Zo voedden de imperialistische vijanden van de moslims hun onwetendheid betreffende Islam verder.

En de vierde manier om de moslims onwetend te doen laten worden in Islam was verleiding. Er werden speciale seculiere scholen opgericht in de koloniën. Daar waar de kolonisten onder hun bewind de scholen van de tijd van Al Khilafa lieten bestaan, in veel gevallen werden al de gebouwen die de mensen konden doen herinneren aan de Islamitische Staat Al Khilafa vernietigd, daar bouwden zij op zijn minst nieuwe scholen als alternatieve instellingen van onderwijs. Hier leerden zij de kinderen van de moslim niets dan slechts over Islam aan de hand van de oriëntalisten, waardoor de kinderen Islam vergaten als zij deze al niet begonnen te haten uit onwetendheid en onbegrip. Op deze scholen werd in het geheel geen aandacht besteed aan het leren van Islam. Maar, het waren enkel de studenten van deze scholen die van de koloniale machthebbers de goede posities in het land kregen, terwijl de studenten van de scholen waar Islam nog een plaats had altijd achtergesteld werden, zonder baan en inkomen gelaten. Zo werden de moslims verleid om hun kinderen te sturen naar de scholen waar zij niets leerden over Islam. En zo geraakte het onderwijs met Islam in verder verval en nam de onwetendheid betreffende Islam enkel maar verder toe.

Dit is voor een groot deel de oorzaak voor de onwetendheid die tegenwoordig bestaat onder de moslims. In reactie zijn er mensen die menen dat de moslims zich derhalve in moeten zetten om scholen te bouwen, om het onderwijs van onze kinderen in eigen hand te nemen. De hoop is dan dat op deze wijze de onwetendheid uit de moslims gehaald zal kunnen worden en dat op deze wijze de oemma zich vervolgens zal kunnen reinigen van de haram. En daarna zou dan gekeken kunnen worden of met de hulp van Allah (swt) de Islamitische Staat Al Khilafa teruggebracht kan worden, zo wordt dan gesteld. Echter, de inspanningen van imperialisten om de moslims Islam te doen laten vergeten danwel misbegrijpen zijn niet enkel geschiedkundig feiten. Deze manier van omgang met de moslims is een realiteit tot op de dag van vandaag. Bijvoorbeeld Pakistan heeft nog maar enkele jaren geleden haar religieuze onderwijs op last van de Britten en Amerikanen gesloten voor alle niet-Pakistanen, die op het eerste de beste vliegtuig terug naar huis zijn gezet. Nu vindt met Amerikaans geld een verandering binnen het onderwijs in Pakistan plaats, om dit meer seculier te maken en minder Islamitisch. Dus tot op de dag van vandaag vinden deze praktijken plaats. En het is van het allergrootste belang dat ingezien wordt dat de regeringen in de landen van de moslims de imperialisten hierbij van dienst zijn. Het plan en het geld is dan wel van de imperialisten, de uitvoering is aan de hand van de regeringen in de landen van de moslims. Het is daarom dat Islam is verwijderd uit de opleiding van de moslim kinderen in hun eigen landen, en dat zij nu Moestafa Kemal leren vereren, of een van de andere zogenaamd "grote leiders", in plaats van Allah (swt). En daarbij moet ingezien worden dat aan het einde van de dag het de staat is die over de macht beschikt om het onderwijs vorm te geven zoals zij wil. Wie een school wil oprichten moet daarvoor een vergunning aanvragen bij de staat, die deze enkel afgeeft in geval aan bepaalde voorwaarden is voldaan. En de school die niet voldoet aan de eisen betreffende het onderwijs van de staat -dezelfde staat die Islam uit het onderwijs heeft gehaald!- die krijgt geen vergunning of die wordt de vergunning afgenomen. Dus het is niet in lijn met de realiteit om te denken dat de moslims onafhankelijk van de staat hun eigen onderwijssystemen op zullen kunnen zetten waar de kinderen op de correcte opgevoed zullen worden.

En dan wordt nog voorbijgegaan aan de situatie waarin de moslims heden ten dage leven, de situatie waarin het slechte makkelijk te verkrijgen is en het goede moeilijk. Heel de dag staan de moslims en de kinderen van de moslims bloot aan prikkels die hen leren om Islam te vergeten, en om plaats van het bestuderen van Qor'aan en Soenna om het gedrag hierop te baseren, zichzelf bezig te houden met uitgaan, met dansen en drinken en ander zondig gedrag. Televisie en radio worden gebruikt om slecht gedrag aantrekkelijk te maken voor de mensen, en goed Islamitisch gedrag saai en afstotelijk. Heel de dag worden de moslims gebombardeerd met propaganda voor hetgeen slecht is. En de moslims en de kinderen van de moslims worden niet enkel aangespoord om te verlangen naar hetgeen eigenlijk slecht is, ook al weten zij dat met dit slechte zij de Toorn van Allah (swt) over zich afroepen, zij worden hiertoe aangespoord en het wordt hen ook makkelijk gemaakt om dit slechte effectief in de praktijk te brengen. Dit is een situatie waarin de moslim iedere seconde van het leven moet vechten tegen de verleidingen tot het kwade die overal en altijd aan de mensen trekken. En waarin iedere seconden van zwakte dus direct fataal is, omdat het slechte de moslims overal omringd. Waar en wanneer dan een moslim opstaat om zijn broeders en zusters op te roepen om zich verre te houde van dit kwaad, daar wordt deze persoon bekritiseerd, aangevallen en niet zelden vervolgd door de staat vanwege het "aanzetten tot extremisme", of in de westerse landen wegens "gebrekkige integratie" ³.

Dit is een situatie die door het stichten van scholen niet veranderd zal worden. De moslims zullen uit deze omstandigheid die het kwade gebiedt en het goede verbiedt niet bevrijd worden door het stichten van scholen. Sommige mensen menen dat het antwoord op dit probleem de individuele da'awa is. Iedere moslim moet zijn best doen om zichzelf zoveel mogelijk te schonen van de valse en slechte ideeën die hij in zijn opvoeding in deze samenlevingen onvermijdelijk mee krijgt, en hij moet zijn best doen om op eigen houtje iets van Islam te leren. Om vervolgens met zijn directe omgeving te gaan praten, om hen over te halen hetzelfde te doen. Op deze manier, zegt men, kan uiteindelijk heel de samenleving verbeterd worden en vrij van haram gemaakt worden. Zoals een steentje in het water kringen veroorzaakt die steeds groter worden, zo zou op deze wijze ook het goede verspreid moeten worden. Maar deze zienswijze onderschat de invloed die een samenleving heeft op de mensen, en zij overschat de invloed die individuen hebben op de samenleving. Om inzicht te geven in hoe de beïnvloeding werkelijk werkt, bijvoorbeeld de haram in de samenlevingen van de moslims op dit moment is er niet gekomen omdat de vijanden van Islam, eenmaal zij de macht over de moslims kregen, één voor één de moslims af zijn gegaan om hen te leren weg te blijven van het Pad van Rechte Leiding. Nee, zij hebben hun macht gebruik om de moslims te beïnvloeden middels de opvoeding op de scholen. En middels de kranten en de journaals die de mensen leren om situaties vanuit een specifiek perspectief te beschouwen. En middels televisie en radio die de slechte levenstijlen promoten en de mensen leren verlangen naar hetgeen eigenlijk een kwaad voor hen is. Zo zijn de slechte ideeën in de samenlevingen van de moslims gebracht en gepromoot, en zo zijn de moslims beïnvloedt. Zij hebben slechte ideeën in de samenlevingen gebracht en gepromoot, en over tijd hebben de moslims steeds meer van deze ideeën, bewust dan wel onbewust, geadopteerd. Zo is de realiteit van beïnvloeding namelijk: de samenleving waarin een individu verblijft die beïnvloedt hem, en niet beïnvloedt hij de samenleving. Voor deze reden ziet men het tegenwoordig soms zelfs gebeuren dat ook de kinderen van bijzondere vrome mensen, die er ondanks alles in geslaagd zijn hun kinderen een goede opleiding in Islam te geven, ontsporen. Want de moslims leven in samenlevingen die hen aansporen en uitnodigen tot haram. Daarom is het dat voor ieder individu dat zich weet te ontrekken aan deze beïnvloeding en die een goede vrome moslim probeert te zijn, er tien zijn die door de samenleving beïnvloedt worden en ten gevolge hiervan Islam vergeten. Dus het idee van het één voor één benaderen van de moslims zal in de praktijk niet werken omdat de praktijk van beïnvloeding niet zo is. Wanneer de opleidingen van onze kinderen in het teken staan van het bevechten van Islam, en wanneer de samenleving de moslims probeert weg te trekken van Islam, dan is het op individuele basis benaderen van moslims in de hoop zo uiteindelijk heel de samenleving te kunnen veranderen als vechten tegen de spreekwoordelijke bierkaai. Een strijd die men gedoemd is te verliezen zo leert de geschiedenis.

Dat de onwetendheid als bron van haram bestaat is het resultaat van de opstandigheid tegenover Allah (swt) van de zijde van de regeringen van de moslims, die in opdracht van hun imperialistische meesters in Londen, Washington en Parijs de haram in de samenleving voeden. Hetzelfde geldt voor de zwakte als bron van haram, ook deze bestaat vanwege de opstandigheid tegenover Allah (swt) van de zijde van de regeringen van de moslims. Want de staat heeft de macht en de capaciteit om het onderwijs te organiseren en om dit vorm te geven. Indien zij ervoor kiest om het onderwijs slecht te laten zijn voor de kinderen van de moslims, dan zal het ook zo zijn. En als zij ervoor kiest om het onderwijs goed te laten zijn voor de kinderen van de moslims, dan zal het ook zo zijn. Net zo is de staat de macht die de samenleving controleert en kan vormen. Als zij ervoor kiest om het slechte de samenleving te laten vormen, dan biedt zij aan dit slechte de ruimte. En als zij ervoor kiest  om het goede de samenleving te laten vormen, dan biedt zij aan dit goede de ruimte en sluit zij het slechte uit. De staat, zo doet dit alles inzien, is ook de entiteit die al de oorzaken voor haram in één slag kan verwijderen, zou zij dit willen. Zowel de oorzaak onwetendheid, als de oorzaak zwakte, als de oorzaak opstandigheid. Uit de vaststelling van de haram in de samenlevingen van de moslims zou dus eigenlijk niet de vraag moeten resulteren "hoe kunnen we spreken over het wederoprichten van Al Khilafa terwijl er nog zoveel haram plaatsvindt binnen de oemma?". Nee, nadat men de haram naar oorzaak heeft onderzocht blijkt de echte vraag die men zou moete stellen naar aanleiding van al de haram: "hoe kunnen we de haram uit de oemma halen als er geen Al Khilafa is?". Al de andere oplossingen die aangedragen worden voor de haram, zoals het vestigen van scholen of het verrichten van de één op één da'awa tot ibada, zij grijpen geen van allen de echte oorzaak voor het probleem aan. Zij laten de fundamentele oorzaak voor de haram -de opstandigheid tegenover Allah (swt) van de zijde van de mensen die over de moslims regeren- bestaan, en proberen via zijwegen de gevolgen van deze oorzaak te minimaliseren. Zij proberen de symptomen van dit fundamentele probleem te onderdrukken, terwijl zij de echte ziekte laten bestaan. Die hierdoor eigenlijk enkel groeit, en zich als een kanker steeds verder en dieper in het lichaam van de oemma verspreid.

Het is derhalve noodzakelijk dat er een staat opstaat die ervoor zorgt dat de opleiding van de kinderen van de moslims in het teken staat eerst en vooral van het begrijpen van Islam, die de kinderen het Arabisch van Islam leert, zodat de kinderen zullen opgroeien met een correct begrip van Islam. Want zonder Islam is er geen toekomst, willekeurig de rijkdom of kennis waarover men beschikt. Als Islam zich eenmaal stevig verankerd heeft in de moslim, dan is de tijd gekomen om de wetenschappen te bestuderen. Want Islam geeft de juiste richting aan deze studies, zodat men zich bezig zal houden met de zaken die echt van voordeel kunnen zijn voor de mensheid en niet met nutteloze zaken.

Het is noodzakelijk dat er een staat opstaat die een einde maakt aan de voortdurende stroom van propaganda voor haram waaraan de moslims nu blootgesteld staan. Een staat die de kinderen de realiteit in zal laten zien van de ideeën van mensenhanden, het leiden en de ellende die dezen hebben veroorzaakt in de wereld. En die de ideeën van het goede op de correcte wijze, op de verstandelijke wijze, zal presenteren aan zowel de mensen binnen haar grenzen als buiten haar grenzen. Opdat de mensen in zullen kunnen zien dat Islam werkelijke de enigste juiste Leiding voor het leven is.

Het is noodzakelijk dat er een staat opstaat die het verrichten van het goede makkelijk zal maken, en die het verrichten van het kwade moeilijk zal maken. Die zal garanderen dat ieder mens tenminste beschikt over voeding, kleding en onderdak, zodat niemand zich meer door armoede hoeft te laten verleiden tot het doen van haram. Een staat die de middelen en de mogelijkheid tot het goede ter beschikking van de mensen zal stellen, en die middels wetten het slechte moeilijk maken door het te verbieden en te bestraffen.

Het is noodzakelijk dat er een staat opstaat die een Islamitische atmosfeer zal doen laten ademen in de samenleving. Die voor de moslims zal zorgen. Die hen zal beschermen tegen het moment van zwakte dat eenieder op enig moment in zijn leven eens zal ervaren. Door ervoor te zorgen dat er geen verleidingen tot het slechte bestaan die het moment van zwakte oproepen. En door ervoor te zorgen dat op het moment van zwakte de weg naar het slechte gesloten is, dat de mogelijkheid om dan het slechte doen niet voorhanden is.

Deze staat is de staat die regeert volgens Islam, oftewel het is de Islamitische Staat Al Khilafa.

Tot slot, de vaststelling "hoe kunnen we spreken over het wederoprichten van Al Khilafa terwijl er nog zoveel haram plaatsvindt binnen de oemma?" vanuit een ander perspectief bekeken, soms wil men hiermee uiting geven aan de overtuiging dat het systeem van Al Khilafa, oftewel het regeren met Islam, enkel mogelijk is wanneer al de moslims als engelen zijn. Oftewel, men denkt soms dat zolang de moslims allemaal niet net als engelen zijn die geen enkele misdaad tegenover Allah (swt) begaan, het regeren met Islam niet plaatsvinden kan. Dit idee is onjuiste voor twee redenen. Ten eerste, de mens is niet als de engelen geschapen door Allah (swt). De engelen zijn zo geschapen dat zij niets anders kunnen doen dan hetgeen waarvoor zij geschapen zijn, zijnde de aanbidding van Allah (swt). In het geval van de mens, echter, Allah (swt) heeft hen geschapen met een verstand, oftewel met de capaciteit om de eigen weg in het leven te kiezen. En Allah (swt) heeft de mens het Pad van de Rechte Leiding getoond, waarna Hij (swt) de mens heeft gelaten om te kiezen. Volgen zij dit Pad van de Rechte Leiding op zoek naar de Tevredenheid bij Allah (swt) dan zullen zij het goede leven smaken in dit leven en in het Hiernamaals. Volgen zij dit Pad niet dan zal ontevredenheid hun deel zijn in dit leven, en de bestraffing van Allah (swt) in het Hiernamaals. Allah (swt) zegt:

"En als Allah had gewild, zou Hij u voorzeker tot één volk hebben gemaakt; maar Hij laat hem die wil, dwalen en leidt hem die dit wenst" (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera An nahl 16, vers 93)

Dus het is incorrect om te verwachten dat er ooit zoiets zal bestaan als een hemel op aarde, waar ieder mens nooit ook maar de kleinste fout zal maken.

Ten tweede, vanuit deze wetenschap betreffende de mens vertrekkende is de vraag: zou men zich voor kunnen stellen dat Allah (swt) een ideologie zou openbaren die niet om weet te gaan met de realiteit van de mens? Het extreme uiterste van deze opvatting stelt dat Allah (swt) imperfect is, omdat zijn ordening voor het leven van de mens niet past bij de realiteit van het leven van de mens. En dit is een opvatting betreffende Allah (swt), de Almachtige Schepper van de Hemelen en de Aarde, die niet valt te accepteren. Integendeel, Allah (swt) weet dat er goede, vrome mensen zullen zijn maar ook slechte mensen, misdadigers, bedriegers, dieven, et cetera. Daarom omvat de ideologie van Allah (swt) heel specifieke maatregelen om desalniettemin misdaad te voorkomen. Allereerst door de precieze wetgeving uiteen te zetten die uitlegt hoe de mens mag handelen voor de bevrediging van zijn instincten en behoeften en hoe niet, opdat eenieder weet waar hij aan toe is. Hiernaast door de noodzaak tot misdaad weg te nemen, door te garanderen dat eenieder in voeding, kleding en onderdak voorzien is naar zijn primaire behoefte. En ten slotte door middels de dreiging van een zware bestraffing een barrière op te werpen tegen het begaan van een misdaad. Allah (swt) belooft de mensen dat de misdadiger zijn straf niet zal kunnen ontlopen, en zo Hij (swt) wil zal deze bestraft worden in het Hiernamaals. Maar Allah (swt) heeft als onderdeel van Zijn (swt) openbaring ook de Islamitische Staat Al Khilafa de opdracht te geven om toe te zien op het naleven van de Wet van Allah (swt) door de mensen. Middels de Islamitische Staat Al Khilafa stelt Allah (swt) de mensen een bestraffing in het vooruitzicht nog in dit leven, zouden zij de Wet van Allah (swt) willen overtreden. Hiertoe heeft Allah (swt) ondermeer de Hoedoed geopenbaard, zoals het afhakken van de hand van de dief, opdat ook degene voor wie geldt dat de herinnering aan Allah (swt) hem niet op het rechte pad houdt zich wel twee keer zal bedenken alvorens een misdaad te begaan ⁴.

Dus ook vanuit de vaststelling dat er altijd slechte mensen hebben bestaan en altijd zullen bestaan resulteert de realisatie dat de islamitische Staat Al Khilafa absoluut noodzakelijk is. Omdat zeer zeker de ideologie van Allah (swt) als beste hiermee om zal weten te gaan, beter dan hetgeen ontsproten is aan het denken van de mensen.

2. Enkel Al Khilafa zal de oemma kunnen doen herenigen

Net zoals de vaststelling dat in de landen van de oemma haram bestaat een correcte vaststelling is, is ook de vaststelling dat er verdeeldheid bestaat binnen de oemma een correcte vaststelling. Maar ook voor deze vaststelling geldt dat men onderzoek behoort te doen naar de realiteit van deze verdeeldheid om te kunnen denken over de implicaties van deze verdeeldheid en over de noodzakelijk reactie op deze verdeeldheid.

Men zou de verdeeldheid van de oemma naar een aantal oorzaken kunnen herleiden. Zo bestaat er bijvoorbeeld de externe, of opgelegde verdeeldheid. Dit is de verdeeldheid van de oemma in meer dan vijftig verschillende en zogenaamd onafhankelijke natiestaten. Deze verdeeldheid is het resultaat van politieke samenzweringen tegen de oemma van Islam door de imperialistische naties in de wereld. Voor verreweg het grootste deel van haar geschiedenis was de oemma verenigd in één staat, de Islamitische Staat Al Khilafa. Op het hoogtepunt van de strijd tegen Al Khilafa, aan het begin van de 20e eeuw, overlegden Groot-Brittannië en Frankrijk samen om tot een afspraak te komen over wie van hen welk deel van Al Khilafa zou mogen bezetten, als Al Khilafa eenmaal overwonnen zou zijn. De afspraak tussen Groot-Brittannië en Frankrijk draagt de naam de Sykes-Picot Overeenkomst, naar de hoofdonderhandelaars van beide landen, Mark Sykes namens Groot-Brittannië en François George Picot namens Frankrijk. Na 1924 deelden beide landen het door hen bezette Midden-Oosten vervolgens op in kleine stukken. Zo zijn de meeste landen van het huidige Midden-Oosten ontstaan. Dit is ook waarom de grenzen van deze landen zulke mooie rechte lijnen kennen, omdat zij door Sykes en Picot min of meer arbitrair met een lineaal zijn getrokken op een landkaart. Ten gevolge hiervan lopen de grenzen niet zelden dwars door reeds sinds eeuwen bestaande dorpen heen, waardoor de vader op een ochtend in de ene kant van het huis opstond na zijn nachtrust en zich plotseling in Syrië bleek te bevinden, terwijl de zoon slapende in een kamer aan de andere kant van het huis zich in Irak bleek te bevinden.

________________________________________

 
Bij de foto: Het Brits / Franse plan voor het Midden-Oosten, anno 1914 n.C.
________________________________________

Tot op de dag van vandaag is deze politiek van verdeel en heers een vooraanstaande politiek van de zijde van de imperialistische naties in de omgang met de moslims. Ter indicatie hiervan, nog maar kort geleden lekte een nieuw Amerikaans plan uit voor een nieuwe opdeling van het Midden-Oosten. Ontevreden als Amerika is met de huidige opdeling, die immers door de Britten en Fransen naar hun belangen en interesses tot stand gekomen is, zouden zij zeer graag een andere opdeling van de moslims zien die meer in lijn is met hun belangen en interesses. Onder dit plan, overigens, zouden de moslims in nog meer staten opgedeeld worden dan nu al bestaan.

________________________________________

Bij de foto: Het huidige Midden-Oosten sinds Sykes-Picot

Bij de foto: Het Midden-Oosten naar Amerikaans plan, anno 2006

________________________________________

Deze opgelegde verdeeldheid is eerst en vooral een kunstmatige verdeeldheid, die door de oemma niet werkelijk diep wordt ervaren. Er vallen verschillende argumenten aan te halen die deze visie bevestigen. Bijvoorbeeld, nog altijd komen op de feestdagen de hierboven beschreven families tezamen aan de kunstmatige grenzen, bijvoorbeeld om elkaar dan over het hek dat de grens markeert eten toe te gooien. Zij voelen geen onderscheidt tussen henzelf, ook al is de ene zijde van de familie Turk geworden en de andere Syriër of Irakees. Een ander argument is het feit dat de Paletsijnse Kwestie, in essentie de verdrijving van de moslims van de grond rondom Al Qoeds door de imperialistische naties middels de zionistische joden, nog altijd een van de belangrijkste kwestie is in de hoofden en harten van al de moslims, overal ter wereld. Met andere woorden, de moslims voelen zich ondanks al de natiestaten verbonden met de moslims van Palestina, oftewel met elkaar. Dit uitte zich bijvoorbeeld in de zomer van 2006, toen Libanon werd gebombardeerd door de zionistische bezettingsstaat. Toen melden zich aan de andere kant van de wereld in Indonesië één miljoen moslims aan als vrijwilliger om te vertrekken naar Libanon, om daar de mensen te gaan verdedigen. De oorlogen in Bosnië en Afghanistan geven rechtvaardiging aan eenzelfde conclusie. Ook voor hen geldt dat moslims van over gans de wereld samen kwamen om tezamen te vechten tegen bezetting en misdaad. Al de moslims voelen zich nog altijd één oemma, blijkt hieruit, ook al leven zij in een situatie van opgelegde verdeeldheid.

Dit is slechts een zijde van de verdeeldheid die bestaat in de oemma, echter. Het mag niet ontkend worden dat er ook zoiets bestaat als een interne verdeeldheid, oftewel de verdeeldheid op basis van wat men zou kunnen noemen theologische basis. Als voorbeeld hiervan zou men kunnen aanhalen het conflict tussen de de soennitische moslims en de sji'itische moslims van Irak van dit moment, of het conflict tussen de moslims in Soedan (Darfoer). Om in meer detail in te gaan op eerstgenoemde conflict, opvallend is dat voor honderden jaren de soennitische moslims in vrede tezamen leefden met de sji'itische moslims. Er bestond altijd een verschil van mening op theologische basis ⁵, maar dit weerhield beiden er niet van om onderling te trouwen, samen te eten, en door elkander heen te wonen en te leven. Het is pas sinds het imperialistische westen gulzig naar de olierijkdommen van Irak het gebied is binnengevallen dat er grote verdeeldheid is ontstaan tussen beide theologische stromingen. Amerika heeft het vuur van wantrouwen en haat tussen de soennitische moslims en de sji'itische moslims in Irak opgewekt en aangewakkerd, waarvoor zij geen middel onbenut heeft gelaten. Vanaf de eerste dag werden door haar de moslims van Irak opgedeeld naar theologische stroming. Saddam Hoessein werd plotseling eerst en vooral een "soennitische moslim", terwijl Hoessein gewoonweg een vijand van Islam en dus van alle moslims was. Vervolgens werd de dictatuur van Hoessein gepresenteerd als een "dictatuur van de soennitische moslims" tegenover de sji'itische moslims, terwijl de top van het regime van Hoessein bestond uit mensen waarvan sommigen in soennitische families waren geboren, anderen in sji'itische families, en weer anderen in christelijke families. Na de verwijdering van Hoessein werden langs de lijnen getrokken door de Amerikanen politieke partijen opgericht. Dus kregen de soennitische moslims van de Amerikanen een "soennitische politieke partij" en een "leider" aangewezen, en net zo kregen de sji'itische moslims een "sji'itische politieke partij" en een "leider" aangewezen. Vervolgens werd door Amerika de beide groepen moslims bij voortdurende behandeld alsof zij niets gemeen hadden, alsof zij andere belangen kenden, et cetera. Hierna werden in het politieke bereik sommige groepen bevoordeeld en de andere achtergesteld, waarna ten slotte doodseskaders werden ingesteld en bomaanslagen op moskeeën en markten uit te voeren om de beide theologische stromingen tegen elkaar op te zetten. Met andere woorden, het voorbeeld van de moslims van Irak laat zien dat de interne verdeeldheid voor een groot deel ligt in het verlengde van de opgelegde verdeeldheid omdat ook zij is geresulteerd uit de verdeel en heers politiek van de imperialistische naties in deze wereld.

Een andere vorm van verdeeldheid die de oemma ervaart is de verdeeldheid over Islamitische meningen. Hiermee wordt bedoeld de verdeeldheid die sommigen van de moslims voelen wanneer zij van onderling van mening verschillen betreffende het Islamitisch antwoord op specifieke kwesties. Zoals bijvoorbeeld of de man nu wel of niet de hand van een voor hem vreemde vrouw mag aanraken, of een gezichtssluier nu wel of niet verplicht is bovenop de hoofddoek, et cetera. Deze verdeeldheid is niet een opgelegde en daardoor kunstmatige verdeeldheid, maar het is in essentie een ingebeelde verdeelheid. Om dit uit te leggen, de ideologische vereniging betekent het gezamenlijk baseren van de meningen, verlangens en handelingen op eenzelfde basisidee. In het geval van de moslims impliceert de ideologische vereniging de vereniging achter Islam, oftewel het baseren van de meningen, verlangens en handelingen op Islam door al de moslims. Het is incorrect om te denken dat deze vereniging eenheid vereist in meningen, verlangens en handelingen, en dus dat al de moslims precies hetzelfde zouden moeten denken en voelen. Oftewel, dat al de moslim dus moeten denken dat het schudden van de hand van een vreemde vrouw haram is of dat al de moslim dus moeten denken dat het schudden van de hand van een vreemde vrouw moebah (vrijgelaten) is, et cetera. Dit is enkel een vereiste waar en wanneer Islam de mogelijke meningen tot slechts een beperkt heeft. Nu bestaat deze situatie inderdaad soms, zoals in geval van de essentiele elementen van de 'aqieda bijvoorbeeld. Hier kunnen en mogen de moslims niet van mening verschillen omdat Islam maar één mening toestaat, al de andere meningen zijn on-Islamitisch. Want de openbaringen van Islam bieden niet de ruimte voor andere meningen. Er bestaan echter ook andere situaties waar Islam verschillende meningen laat bestaan. Zoals bijvoorbeeld in de gevallen reeds genoemd, het aanraken van de vrouw, de gezichtssluier, et cetera. Dit zijn effectief gevallen waar Allah (swt) ruimte heeft laten bestaan voor verschillende Islamitische meningen, door in de van Hem (swt) afkomstige Openbaringen manieren van uitdrukking te gebruiken die op verschillende wijzen begrepen kunnen worden.  Over kwesties waar deze Openbaringen betrekkingen op hebben bestaan desgevolgs inderdaad meningsverschillen binnen de oemma. Maar het is volstrekt verkeerd om te denken dat eenheid van de oemma vereist dat ook hier al de moslims verenigd zouden moeten zijn achter één van de mogelijke Islamitische meningen. Allah (swt) heeft in bepaalde gevallen de ruimte gelaten voor het bestaan van verschillende Islamitische meningen, opdat op basis van deliel (bewijsvoering) een debat over de verschillende Islamitische meningen plaats kan vinden. Hierdoor zullen de moslims Islam in al haar facetten blijven bestuderen en overdenken, waardoor Islam jong en fris blijft in de hoofden en warm in de harten. Hierdoor zullen de moslims dicht bij hun Islam blijven. Het is voor deze reden dat Allah (swt) in bepaalde gevallen de ruimte heeft gelaten voor het bestaan van verschillende Islamitische meningen, en de hieruit resulterende meningsverschillen zouden door de moslims dus niet als een probleem opgevat moeten worden, zij zouden gezien moeten worden als de zegening die zij werkelijk zijn! Dus nogmaals, het is volstrekt verkeerd om te denken dat eenheid van de oemma vereist dat ook hier al de moslims verenigd zouden moeten zijn achter één van de mogelijke Islamitische meningen. Dit zou namelijk vereisen het uitschakelen van het verstand en het gewoonweg adopteren van één de mening zonder na te denken. En dit is de grootste bedreiging voor de ware ideologische eenheid, omdat daar waar niet nagedacht wordt maar blind gevolgd wordt het slechts een kleine stap is tot het volgen van meningen die in het geheel niet Islamitisch zijn. En dan is er echt geen eenheid. Dus, in de gevallen waar Islam ruimte heeft laten bestaan voor de vorming van verschillende meningen op basis van Islam, daar vereist vereniging van de oemma dat dan op respectabele wijze met elkanders meningen om gegaan wordt wanneer dezen afgeleidt zijn van de Openbaringen van Islam volgens de correcte regels van Ijtihad.

Daar waar het de fundamentele zaken van 'aqieda betreft, daar waar Islam maar één mening heeft toegestaan, daar is duidelijk dat de oemma werkelijk verenigd is. Al de moslims geloven in Allah (swt), Zijn Profeet (saw), in de noodzaak tot het gehoorzamen van Allah (swt) en Zijn profeet (saw), in Djenna en Djehennem als bestemming afhankelijk of men gehoorzaam aan Allah (swt) is geweest of niet, et cetera. En heel voornaam, verschillende onderzoeken naar de mening van de moslims tonen aan dat al de moslims, van Groot-Brittannië tot Indonesië, terug geloven in de noodzaak tot het oplossen van de problemen middels de Islam van Allah (swt) gebracht door Zijn Profeet (saw). Oftewel, dat zij geloven in het idee dat de sjari'a van Allah (swt) de beste oplossing is, die eigenlijk ten uitvoer gebracht zou moeten worden en waarvolgens de staat eigenlijk zou moeten regeren! Dit betekent dat de eerste stap naar de ware eenheid van de oemma -het baseren van de meningen, verlangens en handelingen op enkel Islam- reeds is genomen door de moslims. De oemma is dus eigenlijk dichtbij de eenheid waarnaar zij verlangt en zoals die zou moeten bestaan, maar zij realiseert zich dit niet altijd.

Het enigste dat deze eenheid van de oemma vooralsnog voorkomt is de afwezigheid van een waar leiderschap op basis van Islam. Want in afwezigheid van dit leiderschap blijft de oemma, ondanks de vereniging op basis van ideeën, ten prooi vallen aan de kwade intenties van de imperialistische vijanden van Islam die de oemma verdeeld willen houden. Bevreesd als zij zijn voor de macht van een verenigde oemma achter het leiderschap van Islam. De imperialistische vijanden van Islam hebben hun agenten aangesteld als heersers over de landen van de moslims, en middels hen creëeren zij politieke en theologische kwesties om de moslims tegen elkaar op te zetten. Zoals bijvoorbeeld in Irak, maar ook in Libanon en Darfoer. En middels hen proberen zij de moslims onwetend te houden betreffende Islam, om hen tegen elkaar op te kunnen zetten iedere keer er een legitiem theologisch meningsverschil aan de oppervlakte verschijnt. En middels hen is het dat al de kunstmatige landen van de moslims op verschillende dagen de feesten van 'Aid al Fitr en 'Aid al Adha vieren, om de moslims te laten denken dat zij verdeeld zijn waar zij dit in werkelijkheid niet zijn. De politiek van deze vijanden van Islam tegenover de moslims blijft de politiek van verdeel en heers. Dat dit plaats kan vinden, dat zij hiermee zoveel succes kunnen hebben dat de moslims zelf zijn gaan denken dat zij verdeeld zijn, is enkel en alleen daar er geen werkelijk oprecht leiderschap bestaat voor de oemma. Het leiderschap gebaseerd op Islam, dat zal opkomen voor de belangen van de moslims en hun Islam en dat dus niet toe zal staan dat Amerika en Groot-Brittannië en Frankrijk, et cetera, spelen met de moslims. Wat de huidige leiders van de oemma wel toestaan, omdat zij enkel oog hebben voor de belangen van deze landen en niet voor de belangen van de moslims en hun Islam.

Waar de oemma dus naar moet streven is de laatste stap in het proces tot de juiste eenheid, het leiderschap gebaseerd op Islam. De Boodschapper van Allah (swt) heeft gezegd:

De belangen van Bani Israïel werden behartigd door Profeten. Na het sterven van iedere Profeet werd deze opgevolgd door een andere Profeet. Er is geen Profeet na mij, maar er zullen Khoelafaa (meervoud van Khalifa) zijn. (Imam Boechari)

Wat betekent dat net zoals dat in de tijd van het Profeetschap het leiderschap over de oemma bij de Profeet (saw) lag, na de tijd van het Profeetschap dit leiderschap moet komen te liggen bij de Khalifa. Want in deze hadith vergelijkt de Profeet (saw) -de leider van de oemma tijdens zijn leven en het voorbeeld voor de oemma, degene die de moslims volgen- zichzelf met de Khalifa. En de Profeet (saw) heeft gezegd:

Voorwaar, de Imam is als een schild, van waarachter jullie vechten en door wie jullie beschermd worden. (Imam Moeslim)

De Khalifa, met andere woorden de Islamitische Staat Al Khilafa, is het leiderschap gebaseerd op Islam waar de moslims behoefte aan hebben. Al Khilafa zal de manipulatie van de oemma, ten gevolge waarvan zij soms denkt verdeeld te zijn terwijl zij in werkelijkheid verenigd is achter Islam, stoppen. En Al Khilafa zal de opgelegde en kunstmatige verdeeldheid van de oemma in allerlei landen beëindigen en de oemma terug herrenigen in één staat. Deze inzichten betreffende de realiteit van de verdeeldheid van de moslims en de oplossing van Islam hiervoor doen feitelijk inzien dat de bestaande verdeeldheid niet gezien moet worden als een obstakel voor de wederoprichting van de Islamitische Staat Al Khilafa. Nee, deze beschouwing van de feiten doet eigenlijk inzien dat deze situatie van verdeeldheid de wederoprichting van de Islamitische Staat Al Khilafa des te urgenter maakt. Want de Islamitische Staat Al Khilafa is de enigste oplossing hiervoor!

^{1 Het kan zijn dat een Goddelijk Oordeel gebonden is aan een specifieke praktische omstandigheid, wat betekent dat het Goddelijk Oordeel niet geldt indien een andere praktische omstandigheid bestaat. Maar dit is een geheel andere kwestie. Indien een Goddelijk Oordeel niet gebonden is aan een praktische omstandigheid dan bestaat er in de praktijk geen rechtvaardiging om het Oordeel niet na te komen.}

^{2 London School of Oriental and African Studies in Groot-Brittannië, Universiteit Leiden in Nederland en de Université Paris Sorbonne in Frankrijk.}

^{3 In België ontstond een politieke rel toen bleek dat sommige moslims hun broeders met een winkel of restaurant hadden opgeroepen om Allah (swt) te vrezen en de verkoop van alcohol te stoppen. Dit was volgens de politici een belemmering van de vrijheid van de winkeliers en de restaurateurs, en er moest derhalve door politiek en politie voor gezorgd worden dat alcohol verkocht zou kunnen blijven worden ook door moslims.}

^{4 Op te merken valt dat bestraffing in het huidige leven een bestraffing in het Hiernamaals voorkomt.}

^{5 Een verschil van mening over wie de opvolger van de Profeet (saw) had moeten zijn geweest, waaruit enige verschillen in de geadopteerde cultuur (ahadith) zijn geresulteerd.}