1. Het huwelijk en het hebben van een familie zijn verantwoordelijkheden, die serieus genomen dienen te worden.

2. Om een vrouw haar hand te vragen, als ze zich in haar idah (wettelijk voorgeschreven wachtperiode, tijdens welke een vrouw niet mag hertrouwen, nadat ze gescheiden is of weduwe is geworden.) bevindt is een onislamitische daad.

3. het vragen om de hand van een vrouw, terwijl iemand anders dat al heeft gedaan, is onbeleefd en dient vermeden te worden. Men mag dit alleen doen als de ander haar heeft laten gaan.

4. De voogd van de vrouw heeft in het geheel geen recht om de trouwbeslissing te nemen. De enige die het volledige recht heeft om in een huwelijk toe te stemmen, is de vrouw zelf, vrij van welke druk dan ook.

5. De vrouw dient derhalve geraadpleegd te worden in zaken die haarzelf aangaan. Als ze een wees is, of een maagd en niets zegt uit bescheidenheid, geeft dat haar instemming weer, maar als ze gescheiden of een weduwe is, dan wordt haar zwijgen niet als een antwoord beschouwd. In beide gevallen geldt: wanneer de vrouw weigert, kan de autoriteit van de voogd niet tegen haar wil gebruikt worden.

6. Het is niet gepast om een vrouw direct om haar hand te vragen, dit dient te gebeuren via haar voogd.

Uit: (Zenden en gewoontes in islam Marwan Ibrahim Al-Kaysi blz. 131-132)