In de Koran wordt geregeld verteld over wat de profeten vóór Profeet Mohammed (saw) hebben meegemaakt. In soera Joesoef is het verhaal van Profeet Joesoef (as) het onderwerp. In de introductie tot dit verhaal zegt Allah (swt):

"Wij verhalen u de schoonste verhalen door u deze Koran te openbaren, ofschoon gij voorheen onwetend waart." (Zie de vertalingen van de betekenissen van de Koran, soera Joesoef 12, vers 3)

Voor "verhalen" gebruikt Allah (swt) hier het Arabische qasas, het meervoud van qissa. Synoniemen voor qissa, woorden die dus ook gebruikt hadden kunnen worden, zijn ondermeer hadith en hikaaya. De vraag is dan, waarom heeft Allah (swt) het woord qasas gebruikt in plaats van één van de mogelijke synoniemen hiervoor?

De woorden qissa en qasas zijn afkomstig van de Arabische stam qaaf - saad ("ص - ق "). Op andere plaatsen in de Koran worden andere vervormingen van deze stam gebruikt:

"En zij zeide tot zijn zuster: ‘Ga hem achterna (qassiehi)'." (Zie de vertalingen van de betekenissen van de Koran, soera Al Qasas 28, vers 11)

Hier geeft de moeder van Moesa (as) de zuster van Moesa de opdracht om Moesa te volgen, nadat de familie van Farao hem uit de rivier heeft gehaald. In deze context wordt feitelijk de bovenliggende betekenis van de stam qaaf - saad gebruikt, zijnde "volgen".

Dit "volgen" of "navolgen" is wat het stamwoord qaaf - saad als eerste betekenis heeft. In de fiqh wordt het woord qisaas dan ook als term gebruikt voor "gelijkheid in bestraffing", wat betekent dat de straf voor een misdadiger hetgeen is dat hij een ander mens heeft aangedaan. Als zij bij iemand met een slag in het gezicht de tand heeft gebroken, dan is de bestraffing voor haar dat in vergelding haar tand wordt gebroken. Tenzij de familie van het slachtoffer en de misdadigster de betaling van een bloedgeld overeenkomen. Dit juridische principe heet qisaas omdat bij de bestraffing van de misdadigster feitelijk een voorbeeld gevolgd wordt - de straf is hetgeen de misdadigster gedaan heeft.

In het feit dat Allah (swt) in soera Joesoef het woord qasas heeft gebruikt voor "verhalen", en dat Hij (swt) dit woord heeft verkozen boven de mogelijke synoniemen hiervoor, schuilt dus een boodschap. Dit draagt een betekenis met zich mee. De implicatie van het gebruik van het woord qasas is dat de verhalen van de Koran als voorbeelden genomen moeten worden die de moslim moet navolgen. De moslim moet de verhalen van de Koran dus niet als enkel verhaaltjes bezien, ter amusement. De moslim moet de qasas van de Koran zien als uiteenzettingen van goed en kwaad, als verhalen waarin hem het voorbeeld wordt gegeven dat hij zal moeten navolgen.

Dit is derhalve een voorbeeld van de niet te evenaren eloquentie van de Koran. Zovele woorden dragen diepere betekenissen met zich mee, betekenissen achter de bovenliggende betekenis die pas duidelijk worden wanneer men de verzen diep overdenkt. En ieder woord dat gebruikt wordt blijkt dan ten beste de bedoelde betekenis uiteen te zetten, waardoor de boodschap zo precies verwoord wordt dat deze als een film tot even komt in de gedachten van de lezer. Waardoor de Koran de lezer iedere keer weer versteld doet staan en deze nooit genoeg krijgt van het lezen van en nadenken over de Koran.

Bron: arabicgems.wordpress.com